Joke Tagalog 2021 Novels & Stories

"Eh, ikaw? Kaibigan ka lang niya, diba?" "It's ka-ibigan not kaibigan" may ngising sagot ni Kenji. Seriously? Anong kalokohan ito. "What a joke dude" sarkastiko siyang tumawa. "Sino nagjo-joke, ikaw dude?" may himig pang-aasar na sagot ni Kenji. Nangangamoy away ito.

sabi nito habang seryosong nakatingin sa kaniya at hinihintay na sabihin nito na joke lamang iyon. "Oo besh, ikakasal na ko at hindi ito joke. Totoo, ikakasal na ko sa susunod na linggo," sabi niya. "Alam kong hindi ka nagjojoke besh pero seryoso? As in?!" Hindi na siya sumagot pa. Mahirap ipaliwanag ang lahat kaya mas mabuti na lang talaga na walang makaalam. "Nbsb ka! Tapos ikakasal? T-teka nga! Naguguluhan talaga ako besh eh!"

inig ng ilan pang mga tao ang lalaki at humagikgik. Nagtataka sila kung sino si Alex ang nakaramdam ng sobrang kalokohan tungkol sa pagkawala ng pera. "Okay lang. I'll win it back later," mahinahong sagot ni Alex. Sa kanyang ikatlong taya, maraming tao ang nakatayong nanonood. Gusto nilang lahat na makita kung magkano ang matatalo ni Alex sa susunod na pag-ikot. Naglagay si Alex ng isa pang tatlong daang libong dolyar sa itim at sinabing, “Sa pagkakataong ito ay mananalo ako.” Siyempre, walang nagseryoso sa kanya. Akala nilang lahat ay nagbibiro siya. Alam ng lahat na ang panalo sa casino ay tungkol sa swerte, at hindi mo matukoy ang sarili mong swerte. “Lahat, tumaya kayo please,” tawag ng

ahhh HAHAHAHA YAN PATAYIN MO HAHAHA SIGE PA GILITAN MO PA YAN SIGE HAHAHAHAH Yan sige huwain mo pa HAHHAHA HAHAHAHA pinatay kona siya hahha patay na siya hahaha Dapat walang makakita sakanya teka teka saan ko siya dadalhin? ?????doon doon Dapat ikaw ang inilalagay dito s drum..danasin mo ang hirap na dinanas ko sa mga kamay mo peeo kulang pa ang hirap ko sayo sa tagal ng panahon na pinagmalupitan mo ako..

"You're so funny! I like it!" "Baka nagkamali ka lang! I like you dapat ang sinabi mo!" Tumawa na naman siya. Ano ba naman iyan?! Siya lang ang masaya! Dapat ako rin! Pero ang guwapo talaga niya! Yummy pa! "Yeah, I think nagkamali nga ako. I like you na!" pagkatapos niyang sabihin 'yon ay tumawa na naman siya. Sinakyan naman ang joke ko!

(Proverbs 18:24 NIV) Natigilan ako sa pagbabasa nang biglang tumunog ang cellphone ko. Zaito: Puwede ka bang lumabas? May pupuntahan tayo. (و ˃̵ᴗ˂̵)و Napatingin ako sa oras na nasa cellphone ko. It's already 10:15 p.m. Saan naman kaya kami pupunta? Gabing-gabi na, ah. Mila: Sure.（˶′◡‵˶） Agad akong nagbihis at nagmadaling lumabas ng bahay. Pagkalabas ko ng gate, agad niya akong pinasakay sa kanyang kotse na siyang nagmamaneho.

Sana joke lang 'yon ayoko ko pang mawala ang scholarship ko lintik, hindi na nga ako naka imik pang muli at naupo na lang sa upuan ko. Hindi pa tapos ang time ni prof sa klase namin pero lumabas na ito, mukhang napikon ko na ata. "Sabog ka ba today mukhang humithit ka na naman ng katol sa bahay niyo burikat ka." "Hindi bakla lamot ang hinithit ko hayop ka." inis kong sagot rito. "Paano ka na niyan bagsak ka na?" saad naman ni Zoey sa akin.

Sabi niya "Joke lang walang maglalakad" "Hindi, kayo nalang" Tanggi niya nanaman at ngumiti. Hindi pa ba sila sanay kay franz na di naman talaga sumasama pag naglalakad? Sira plano ni Jai nito HAHAH "Hoy anong pinagsasabi mo dyan" Tanong ko, nagtatampo na ito eh, HAHAHHA oa nga naman "Tampo agad? " "Anong tampo ka dyan? " Ito nanaman yung mga rason niya "Baka kase hanapin ako ni papa"

sambit naman ni Lolo Jack na halatang seryoso sa mga sinabi niya. "Nako, parang napasobra naman po yata iyan lolo," palakas na boses na pagsabi ko dahil sa pagkagulat sabay lunok ng aking laway. "Abay ganyan dapat, gusto ko kasi maraming apo at gusto ko bago ako mamatay ay maraming mga apo ang makikita ko," ani pa ni lolo sabay napapaisip ng husto. "Lolo naman ano ba 'yang sinasabi niyo," wika ko sabay tinitigan si lolo.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.