Jokes Tagalog Novels & Stories

Seryosong sabi niya "Huwag muna nating isipin." Hindi naging maayos ang pagkakape namin dahil doon sa sinabi ko. Napa-isip lang din naman ako. Kinwento ko na lang sa kaniya kung paanong naging kapatid ko si Gail. Yun nga ay dahil sa Papa ko na mah ibang kinakasama. Sinabi ko rin sa kaniya yung aksidente, seven years ago at napakunot ang noo ko sa sinabi niya.

Joke lang. Pero nakakapagtaka lang talaga. Sa ugali nito baka kung anong maisipan nito, ako pa ang maagrabiyado. So heto nga nakatitig na siya sa mga sandaling iyon. Nakasuot ito ng cup at itim na jackiet kahit may makakita sa kanya na kasama ako. Hindi siya mapagkakamalan na artista. "Hoy ano pa bang tinatayo mo! Halika na. Ang bagal mo."inis nitong sabi.

"Hahaha! Korean ba 'yon?! Ano meaning? You didn't swear at me, right? You didn't? Right? I'm right? Right?" "You're not. I just sweared at you. Curse that dirty mind of yours." "Hahaha! Eto naman 'di na mabiro. Joke lang eh!" "Joke 'yon? Corny mo, ghorl. Sa susunod, siguraduhin mo matatawa ako. Tss. At bumitaw ka nga sa'kin! Chansing ka eh!" "Ay waw! Chansing agad? 'di pwedeng nag-lalambing lang?"

heheh joke lang dapat makasakay muna ako bago magiba. Dapat makasakay muna ako bago magiba? Nako po, mali yata pagkasabi ko non, ang ibig kong sabihin eh matapos kong makasakay talaga eh bago yon, bago sya masira! Tutuparin na nga lang yong hiling ko tapos mali-mali pa, nako po sumasakit yong ulo ko! "Tapos na ba?" kinakabahang tanong ni hubby, umiiling naman ako.

Kainis! "Grabe ka naman po, ako lang ito. Si Natoy na mahal na mahal ka." I said. He laughed hard on my joke. "Natoy?" he laughed. Grabe naman. Kanina lang nag-eemo ako tapos itong kasama ko na-uulol na naman. "Oo ako si Natoyo," I joked. "That suits you well," he teased.

Hindi naman kasi joke 'yong sinabi ko dahil totoo 'yon. Napatango naman siya. "Opo. Napatawa n'yo ako, eh." Tumawa na naman siya. Baliw. Mana sa amo. 'Yong pinaka-amo, hah. "So, pag natawa ka sa sinabi ko, ibig sabihin no'n, nagjo-joke ako?" "Yes po!" sigurado pa niyang sagot. Napailing na lang ako. Nakalimutan kong hindi nga pala matinong kausap ang isang 'to.

Still unable to process this joke. "Nalasing kasi tayo pareho pagbaba natin sa bayan. Pinainom kita ng lambanog at hindi ko alam na hindi ka pala sanay roon. Mabilis kang nalasing at ayon, may nangyari." Obviously, her story is scripted.

Nag-angat siya ng tingin sa akin “I was r*ped,” biglang lumabas iyon sa kanyang bibig. Nagulat ako ng marinig ang kanyang sinabi. Napatitig ako ng mariin sa mga mata niya upang matukoy kung nagsasabi ba siya ng totoo o isang kasinungalingan ulit. “And I’m sorry if I couldn’t tell you kung sino ang ama mo for I can’t recognize them all,” muling bumagsak isa-isa ang mga luha sa mga mata niya. I saw the pain and the anguish in those gloomy eyes of her. Napaawang ang mga labi ko sa biglaang rebelasyon niya. “It was a gang r*pe. Sobrang inggit na inggit ko noon kay Chezka dahil umaangat ang buhay niya sa Maynila habang ako’y nasa probinsya at kuntento na lamang sa pagtulong sa Lola Belen mo sa pa

pabiro kong tanong. “It tastes better but I still know my name,” aniya. Tinuptop ko ang aking labi bago ako bahagyang napasampal sa aking noo. Hindi nga pala lahat ng mayayaman nakaka-relate sa mga joke naming mahihirap.

Pero kapag nakilala mo pala nang husto si Lolo Gregore, malalaman mong kabaligtaran iyon ng tunay nitong ugali. Napakahilig nitong magbiro., at ang mas nakakatawa pa, kahit ilang beses na niyang narinig ang parehong joke nito, natatawa pa rin siya sa paraan ng pagkukuwento ng matanda. May kasama kasing facial expressions, pagbabago ng boses, at kung anu-anong actions na lalo lamang nagpapatawa sa kanya. “Hahaha! Kaya ikaw talaga ang gusto kong kausap, apo,” natatawang sabi ni Lolo Gregore. “Palagi kang tumatawa sa mga joke ko kahit corny na.”