Novel & Cerita Juan Miguel Severo

Chapter 221 Hindi ako makasagot. Para akong bata na nahuli sa kalokohan. Nanginginig na sana ang mga kamay ko kung hindi lang ako hawak ni Miguel. Pero bigla siyang lumapit at inabot ang kamay ni Dad. "I’m Miguel Sanchez, sir. And with all due respect— hindi ko po kayo kailangang anyayahan kung hindi ninyo gusto ang buhay na gusto ni Jhanna na ako ang pinili niyang makasama."

NAPATAKIP ako sa nakaawang kong bibig. At ramdam ko sa dibdib ko ang pagbilis ng tibok ng puso. Para akong kakapusin ng hininga habang naaalala ko ang isa sa naging pag-uusap namin ni Josh. "Sino naman ang mukhang espasol na 'yan?'' ''Si Renzo Alegre Myeharez. Ang nag-iisang apo ni Chairman Myeharez. At hindi siya mukhang espasol. Mestiso siya.''

Naiiling nalamang akong napatingin sa litrato ng bawat lider ng organosí at ang mukha ko mismo ang nasa pinaka dulo. "Is that you?" tanong ni Aragon ng tinuro niya gamit ang kutsilyong hawak kung nasaan nakasabit ang litrato ko. "Yeah," tipid kong sagot at tumingin sa ibang direksyon pero narinig ko kaagad si Seirvun na biglang nag story telling. "Mendoza's the last leader who retired on his young age because of his lover"

Tama ka dad yan talaga ang gagawin ko. Biglang sumingit si miguel sa usapan nilang mag-ama. Athena,may irereto ako sayo,matagal na sana ito kaya lang boyfriend muna si james but now you are free puwede na sigurong ipakilala ko ang kaibigan ko. He is a surgoen ,a doctor,galing rin sa buena familia katulad natin at siya ang namamahala sa kanilang hospital.

"Call me uncle too, you're part of this family..." Ngumiti si Hugo sa kaniya. "Thank you uncle..." "This is my cousin Rafael Sinfuego II," uncle Vermont pulled a familiar man to his side. "Sebastian Hugo Ruiz..." Hugo introduced himself. "Yes, we know you. Call me uncle too," tumawa si Rafael. "Anyways, we'll leave you to Jace and Jax..."

Galit na sigaw ni Julio. Bakas sa marahas nitong mukha ang matinding galit. Nanatiling nakayuko si Diego. “Professional, professional! Pweh!” Umakto si Julio na dumura. “Sir, masyadong magaling si Zarchx Montenegro sa pakikipaglaban. Kung hindi lang siya CEO ng Montenegro Corporation, maiisip ko na isa siyang alagad ng batas—” “Paano magkakaroon ng koneksyon sa gobyerno ang isang Montenegro? Nabibilang siya sa atin! Isa siyang professional dahil ang pamilya niya, malawak ang koneksyon sa mga illegal!”

Gabriel POV Isang linggo ng lumipas ng makapag desisyon ko na tanggapin ang tulong ni Ma’am Veronica sa akin, ng una ay nagdadalawang isip ako dahil sumasagi pa rin sa isipan ko ang tungkol sa ginawa ng naging kaibigan ko na si Luigi. At kahit na sinabi niya na wala siyang hihingin na kapalit ay hindi ko pa din tinanggap agad.

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

"Muli, inuulit ko, Ginoong Guevarra, totoo bang isa rin sa mga kawani ng inyong kapatirang La Indio Independencia ang tanyag na taksil na si Damian Vicente?" Sa pangalawang pagkakataong iyon ay pinangalanan na ng fiscal ang taong itinutukoy niya. Ito ay si Damian Vicente, ang tanyag na rebelde na nanguna sa himagsikan noon sa Nueva Seguida. Sa pagkaulit ng tanong na iyon ay sumagot na dito si Don Condrado. At isang malaking sagot ang kanyang binitawan na nagpaliyab na sa buong Sala de Justiscia dela Militar.

"Ikaw ang muntik nang pumatay kay Arianne, hindi ba?" Napatango na lang si Miguel. "Ako nga ito! Si Miguel Asuncion, ang hired professional killer ng pamilya Del Fuego for almost 30 years!" mahabang litanya nito na muling humithit ng sigarilyo. 'Thirty years!? Ganoon katagal?'