The Grounds Of Miguel Novels & Stories

Napahawak din siya sa tungki ng ilong niya kaya alam kong hindi na maganda ang paghaharap na ito. “Alam kong kilala mo ako.” Napasapo kunwa’y sa ulo si Miguel. “Right! You’re Leander Madrid!” Hindi nakaligtas sa paningin ko ang panginginig ni Leander kaya pilit kong binawbawi ang kamay kay Miguel. “M-Miguel.” Tumingin sa akin si Miguel at ngumiti bago binitawan ang kamay ko. “Tama na, Leander. Sa labas tayo mag-usap.”

Until, he choose to stand his right, at ngayon nga'y nagrebelde. Nang araw na iyon ay dahan-dahang naglakad si Miguel sa kanilang madalas na tagpuan sa bukid. Sa mismong talampas kung nasaan ang duyan sa punong mangga. Doon ang kanilang tambayan ni Celeste, kung saan madalas sila mangabayo.

“Ayoko pa din no! Baka sabihin nila kinokolekta ko ang mga Saavedra. Starting from you then si Rocco tapos ngayon naman ay si Migo? Hindi nalang!” “But Miguel wasn’t a Saavedra. He is a Santiago, right?” “Parehas lang yun. Tama na nga ang pang aasar Richard, ang dami mong energy ngayon dyan!” Mas lalo lang akong naasar nang mas lumakas ang pagtawa nito sa tabi ko na parang nasisiyahan talaga siya. Hindi naman nagtagal ay muli niya akong niyakap. And to tell everyone honestly, I’m happy being with this kind of situation, I feel like I’m safe and home.

Tahimik na rin silang dalawa. Palihim akong tumingin sa kanila, and Miguelito just winked at me! I really have no idea what’s wrong with him! “Migz, do you know her? Kanina ka pa tingin nang tingin.” “I don’t know her, but my body does…” What the hȇck?! Anong kalokohan ang sinasabi ni Miguelito, aka Migz? His body? Kailan pa naging magkakilala ang mga katawan namin?!

anito na nakatanaw kay Miguel na hanggang ngayon ay seryosong nakikipag-usap sa telepono. Nabanggit nga dati sa akin ni Miguel na may lupain at Hacienda sila sa Nagcarlan at sa Liliw Laguna. Plano pa dapat ni Miguel na isama ako para maranasan ko raw sumakay ng kabayo. Hindi na nga lang ito natuloy dahil naghiwalay na kami.

Si Miguel Diaz, ay isang taong naging sanay sa mga galaw ng kapangyarihan at mga pagsasabwatan ng negosyo, isang personal na sekretarya ni Eduardo. Ang kanyang mga mata na sanay sa pagbabasa ng mga emosyon at intensyon, ay nabigla ng makita ang liham ng pagbibitiw ni Luna. Si Miguel ay isa sa ilang tao sa kumpanya na nakakaalam ng lihim na kwento ng pag-iibigan nila Luna at Eduardo.

Tumango na lang ako saka ako nagpatuloy sa paglalakad. Nang makarating na kami sa third floor, dalawang jail guards lang ang nagbabantay doon at agad lumapit sa amin ang isang lalaking kasing tangkad lang ni Padre Tiago at parehas pa sila ng pangangatawan. "Maligayang pagbabalik, Santiago," aniya. "Kumusta ka na Macaraeg?" "Mabuti naman. Mukhang tamang tama ang pagdating mo, at sino iyang kasama mo?"

Bulong ko narinig pa nga ata ng katabi ko at bahagya napatawa. “So we need to go na besty it nice to meet you again besty and? Gosh! kanina pa tayo usap ng usap we don’t know your name yet handsome?” Si Gail. “ Landi ka girl?” nguto ko pero tong ulupong na to naririnig pa ata. “Easy babe! Ma obvious ka n’yan” sabi nito. “Ohh my bad!, By the way I’m Miguel “Migo” Allejo at your service” pakialala ni Migo mukhang affected ang ec besty ko kay Allejo.

Wala siya kay Gerald! “Papatayin mo ang pamilyang Quartermain? Kailangan mo munang makalusot sa akin!" sabi ni Miguel habang nakakuyom ng mahigpit ang kanyang mga kamao na dahilan para umumbok ang mga ugat sa kanyang mga braso. Kasunod nito, mabilis na sumugod si Miguel na parang naiwan ang kanyang anino! Itinaas ni Miguel ang kanyang kamay at ibinuka niya ang kanyang mga daliri na parang isang puso bago siya sumigaw ng, "Rising Dragon!"

Si Miguel ay isang bihasang mandirigma. Kung hindi nasugatan si Anton, maaari pa sana siyang manalo, ngunit dahil pilay ang kanyang paa, paano pa siya mananalo? Hindi inaasahan ng lahat, kasabay ng isang malakas na "Krak!", lumipad sa ere ang malaking katawan ni Miguel. Ilang ngipin na may bahid ng dugo ang tumalsik habang bumagsak siya sa lupa.