Novel & Cerita Justin Hermosa

There’s no sense dwelling on it. “I won’t let anything happen to our baby.” Hinaplos ko ang pisngi niya. “Lean over.” Kinabig ko siya sa batok at saka siniil ng halik ang kaniyang mga labi. JUSTIN I TOOK her to the Sailing Grove. It’s a waterfront restaurant not too far from our place. It’s about forty-five minutes drive including traffic. Sinusulyapan ko siya habang nakatingin siya sa labas ng bintana. I wasn’t tired from work but I wanted to be close to her so I asked my driver to take us to our date.

I looked back at him but I couldn't find him in the crowd anymore. His POV Sumapit na ang tag-araw. Here we are again in Hernandez Paradise! Justin and Jazlyn's family own the resort. It's our second time visiting the place. Kumpleto ulit ang barkada, may nadagdag lang dahil may kasamang jowa ulit si Kevin at Adrianne.

At kahit kulitin ko, hindi talaga nagsalita. What a small world. Kumusta na kaya siya? NAG-TEXT sina Justin na pupunta daw kami sa isla next week para i-check ang pinapatayong resort. Sumabay na lang daw ako sa chopper ni Joshua sabi nila. Mukhang alam na din naman na 'to ni Joshua, hindi lang masabi sa akin. Buong weekend nandito sa penthouse nakatambay ang apat. Mag-su-swimming pa sana kami kaso hindi pumayag si Joshua. Baka daw bumalik ang sakit ko.

aniyang nagmamadaling lumabas at iniwan ang lalaking umuusok ang ilong. Lumalakad siya sa buhanginan, confident at carefree. Halos lahat ng lalaki sa resort ay hindi maiwasang tumingin sa tila diyosa ng karagatan. Si Justin, nasa likod niya, may hawak na beach towel at parang bodyguard na stress. “Grabe ka. Wala ka talagang pakialam, no? Kita na ang singit mo!” anitong hinahabol siya.

Hindi pa ito nakuntento at kinuha ang malaking bakal na lamesa at inihampas kay Justin. Damn! Tumakbo ako pababa para makuha si Justin. Nakahanda na din dito 'yong helicopter na gagamitin namin sa pag alis. Nagdala ako ng isang bomba at isang baril. Agad akong sumakay sa elevator at narinig ko na parang nag sasalita si Justin pero hindi ko maintindihan!

Naiiling sa tuwa si Jestin bago sumunod sa kanyang kuya na ngayon ay nasa labas na. That night, Justin deny his remorse towards the woman he saw, the most beautiful flower he ever see. "Alam mo kuya, if you like that woman, bakit hindi mo puntahan?" Jestin said with a kinky smile on his face. "Actually natanggap siya nung time na yon. She's working at Sytel for two months now." Inisang lagok ni Justin ang alak na nasa baso saka tinitigan ang kapatid. "What woman? You're being delusional, Jestin. Stop fucking around and focus in our business."

At para akong mamamatay sa subrang kaba! Jusko! Maya maya pa ay tumigil na kami. Nauna siyang bumaba at sumunod ako. Tumingin ako sa paligid, nasa Loreto kami. Ang ganda ng buong lugar, lalo na yung nakaharang sa may gilid ng kalsada. Tiningnan ko ang dagat mula rito, maayos itong sumasayaw. Napansin ko na lumapit sakin si Justin "Alam mo ang lugar na to?" tanong niya at umiling naman ako

Bahagyang tumaas ang sulok ng kanyang bibig. “Justin?” Nagulat si Luna, “Wow. alam mo na ba? Paano mo nahulaan?” Ang lalaking nakatayo di kalayuan kay Arya ay si Justin. Ilang buwan na rin siyang nasa ibang bansa at malamig pa rin siya gaya ng dati, ngunit lalong nagiging karanasan ang kanyang ugali.

Napapaisip tuloy ako kong dapat pa ba ako manatili dito. *** Mag gagabi na pero hindi parin umuuwi si Justin. Saan kaya siya nag punta? Sabi niya lalabas lang siya at babalik ‘din ka agad. Pero hanggang ngayon wala parin siya. Lumabas ako ng bahay niya at hindi pa man ako nakakalayo nakita ko si Justin sa tabing dagat na may kayakap na umiiyak na babae.

“Sa lines, sa measurements, sa materials... walang nagsisinungaling. Unlike people.” “True. Buildings are honest. They only collapse if you ignore the math,” sang-ayon niya. Tumahimik siya sandali bago nagpatuloy. “By the way, my legal team confirmed it. Justin is in town. Someone spotted him sa isang resort malapit sa boundary natin.” Napatigil ako sa pag-inom. “Akala ko ba hindi siya pwedeng lumabas ng Manila?”