Novel & Cerita Kabanata 39

Bitbit ang kanyang maliit na shoulder bag, mabilis ngunit propesyonal niyang inihanda ang mga kagamitang kailangan niya. Dalawang miniature wireless camera ang maingat niyang inilagay sa mga lugar na hindi agad mapapansin. Ang una ay itinago sa loob ng isang artipisyal na halamang pandekorasyon, na nakatutok sa bahagi ng kama. Ang ikalawa naman ay inilagay malapit sa mini-bar upang makuha ang mga mahahalagang kilos sa loob ng silid.

Kabanata 9 "HAPPY BIRTHDAY TO YOU! Happy birthday to you!" Kinakantahan nila si Rence na may kaarawan ngayon habang pinapalakpak ang mga kamay nila. Three years old na si Rence at nakikita ni Ann ang tuwa sa mukha ng bata. Buhat ito ni Clayton ngayon at pati si Rence, pumapaklakpak din kasabay nila. Nakatingin ito sa chocolate cake na may sinding kandila.

Kabanata 3 Tinitigan ko nang maigi ang makapal na sobre nakapatong sa kanyang palad. Puting-puti ito, maganda ang kalidad ng papel, at alam ko sa aking sarili na ang laman nito ay sapat upang baguhin ang takbo ng aming buhay. Sapat ito upang ilabas kami sa kahirapan na matagal nang aming dinaranas. Sapat ito upang maibigay ko ang lahat ng pangangailangan at pangarap ng aking mga magulang.

"Oo kuya, kaya nga lagi kitang napupuntahan sa inyo kasi magkalapit lang ang bahay natin." "Ay barbie ka pala Gab, hahaha," sabi ni benny at nagtawanan pa ng tatlong magkakaibigan. "Haha sa pink na bahay nakatira," pang-aasar pa ng mga ito. Diko na lang pinansin at minabuti na tanungin pa si Gab. "Ibig sabihin Gab ay kilala mo si----" "Gabriel!!!" sigaw ng boses ng babae sa aming likuran kaya napalingon kaming lahat

Ahhh, minahal kita agad Ahhh,, minahal kita agad Ipagpatawad mo, ohh Woh woh woh (Ooh) Woh woh woh oh Minahal kita(ahh) Kay tagal-tagal (ahh) (Ooh) woh woh woh Sana'y nama'y ipagpatawad mo Ang malabis na kabilisan ko Ngunit ang lahat ng ito'y totoo (Ipagpatawad mo)hah, minahal kita agad

CHAPTER 66 CALL ME, KUYA! “Samahan mo ako mamaya please, nagpapasukat kasi ako ng damit para susuotin ko sa birthday ni tita Maribel. Sige na ha? Tingnan ko lang kung maayos na iyon at kung kasya na ba sa akin or baka may kailangan pa na i-adjust. Libre kita sa isa sa sikat na restaurant na bagong bukas lamang sa uhmm… near Taguig yata iyon or kahit saan mo gusto na restaurant para ma libre kita, promise ako ang magbabayad.” Maarteng wika ni Ate Samantha kay Kuya Izaak.

Pinilit kong limutan ang lungkot na pumaloob sa akin. Ang atraksyong Krus ay may taas na 302 feet. Ito ay gawa sa pinagsamang bakal at konkreto. Sa pagkakataong iyon ay naabot lamang namin ang ika-36 na palapag nito kung saan maaari naming masilip sa mga bintana ng pahalang na bahagi ng krus ang kabuuang likas yaman ng Bataan at sa kung hanggang saan pa man ang kayang abutin ng aming mga mata. Nakakalula ngunit nakakabilib ang karanasang ito.

Nagulat pa siya nang makitang nakatingin pala ito sakanya. “We are now in Iba, Zambales and welcome to Santuario Eco De Morrison, Andreana.” He answered while smiling. Saglit siyang natigilan sa mga nginiting iyon. Bigla na lamang kasing bumilis ang tibok ng kaniyang puso. “It’s a 14.3 hectare mango orchard. Ito na ang pinagkakaabalahan ko ngayon, Andreana.” “Wow!” Hindi niya maiwasang mamangha habang pinapakinggan ang sinasabi ni Matthew. “Wait, is this orchard yours?”

Kabanata 125 Dumating na rin sa wakas ang matagal na hinihintay na araw. Ang inagurasyon ng Calco Group ay ginanap nang盛sa bagong gusali ng kumpanya sa gitna ng lungsod. Dumalo sa okasyon ang iba’t ibang personalidad—mga negosyante, mga kasosyo, pati na rin ang pamilya at malalapit na kaibigan.

tugon nito sa akin. Inilibot ko ang aking paningin. I saw Lucas, Mateo, Israel, Isaac and Rebecca. And the last one girl standing is the beautiful Micah Del Fuego Montenegro with her husband, Hugo Del Fuego. Masasabi kong malaki pala talaga ang pamilyang Montenegro. At hindi maipagkakailang magaganda ang lahi. Napansin ko rin ang ilang binatilyo at dalagitang mga anak ng mga ito, at may ilan ring mga bata pa.