Kahit Bata Pa Ako นิยาย & เรื่องราว

Mukha tayong pera diba? "M-magkasama tayo? Magkatabi matulog?! Ibig sabihin ba—" hindi ko na nagawang tapusin ang aking tanong. At halos panawan ako ng ulirat dahil sa mga bagay na naiisip ko. Ito na ba ang hudyat upang isuko ang Bataan? Ito na rin ba ang kapalit ng lahat? Ang puri at dangal na aking iningatan at pinangako na walang kahit sinong lapastangan na makikinabang?! Hindi!

Bakit don pa? Huminga ako ng malalim at nag patuloy sa pag mamaneho. Kinalma ko ang sarili ko. Kaya mo ito AKIRA. U can do it. Binilisan ko ang pag maneho at dumaan ako sa pamiliar na daanan.

Lalo akong kinabahan. Ano bang meron?

sabi nito. Bigla ay nakaramdam siya nang kagustuhan na sabihin dito ang kanyang mga problema. Iniisip niya kasi na baka matulungan siya nito kahit paano. Isa pa, napapagod na rin siyang intindihing mag-isa ang problema niyang iyon. "Paano kung naisuko ko na ang Bataan?" tanong niya.

Resentment eat up my world, bitterness is now reigning in my heart at this moment. "Wag kang kikilos!" sigaw ng mokong sa akin. Anim silang lahat at pare-parehong may hawak na baseball bat or whatever is that. Kalmado kong nilapitan ang isa at sinikmuraan tsaka inagaw ang hawak niyang panghampas. This is great! Magandang ensayo ito. "Bakit niyo ako dinidiktahan? Boss ko ba kayo? Sa pagkakaalam ko kasi, ako ang boss dito."

Tanong ko May isang boses akong narinig at lahat ng pag kabahala ko sa mga kuya ko ay biglang nawala "Ako bakit?" Isang malamig na boses ang nagmula sa likuran namin Pag harap ko si Kenzo ang nag sabi non. Magulo ang kanyang buhok habang naka sando lang ito at naka pan "Mamita What do you want me to cook today" tanong nito sa kanyang lola "I don't like what kuya kenzo cooks" isang bata ang nag salita at yumakap kay Tita Miana "please mom ikaw na ang mag luto" nag mamakaaway sabi ng batang lalaki

"Who's your boss?" "Ako? May problema ba tayo?" Boses ng babae ito at namilog lalo ang mga mata ko. . c.m. louden

nakahinga ako nang maluwag nang bitawan niya ako. Bakit ka ganyan heart? Galit ka pa rin ba? Kaya sobra ka kung mag-wala d’yan? ***

But I didn't mean it. “I'm so sorry! Hindi ko sinasadya! Tinakot mo kasi ako!" Sabi ko sabay upo at hinayaan ko ang bat na mahulog sa lupa. Pagkatapos, tiningnan ko kung okay lang ba siya. Well, malamang hindi. Ikaw kaya mataaman ng steel na baseball bat sa ulo, tapos full force pa ang gamit ng salarin? Buhay kapa kaya nun?

O baka ginagamit lang nila ang bata. Napakabilis ng pangyayari kaya hindi ako dapat magpapadalos. Tama na na nakita nila ako kaninang naging mahina pero ngayon hindi na ako pwedeng magpakita na kaya lang nila ako muling apakan. I JUST CAN'T. I just want to make sure everything. Ayaw kong matrap sa mga bitag nila. Masyado na akong nadala para hayaan ang sarili kong mapahamak muli.