Kahit Bata Pa Ako の小説・ストーリー

Papayag akong kumain sa labas, kaso inaantok na talaga ako eh. "Inaantok na kase ako Bata. Gusto ko pagkatapos kumain, tulog na. Wag kang madaldal, magmaneho ka ng maayos." kinurot ko yung nguso niya. Kakagigil talaga mukha na siyang pato kakanguso. "Shakit." "Pabebe." "Sungit." "Bata."

bakit wala ka naman. Ma nakikita ninyo ba ako?ma nakikita nyo ba bangyayari sakin?subrang hirap na hirap na ako bakit ako nagkakaganito sinunod ko naman ang sinabi nyo na lumaki na nagpapakumbaba bakit ganito nangyari sakin?mayroon ba akong lalapitan?para mapigilan ako? Ma sana nandito nalang kayo...

Imma na kung imma basta ako hindi ko hahayaang may umapi saakin. ---------

"Bakit naman?" "Bawal? Proud ako e."

Ako? Bitter? Hey no! Sa lahat ng pwedeng maramdaman ang pagiging bitter ang pinaka huli sa listahan ko! I will never feel envy towards others. I'm contented on what I am right now. If I will die right now then I'm fine! No hard feelings! "Hindi ako bitter! Let's just go to Cult 45!" Tukoy ko sa isang sikat na bar dito sa bayan ng Lucena.

Ngumiti pa ito ng nakakaloko. "Ayoko! Baka may lason pa 'yan. No thanks na lang. Tara ibili mo ako." "But—" "Wala ng but, but, batutain kita diyan e!" "Then I'll show you may batuta too." "Ang bastos mo talaga." "Hindi ako bastos, meron talaga akong batuta." inirapan ko lang siya at naunang nang lumakad palabas ng bahay. "Wait mo ako."

Nakikita ko ang balangkas ng ulo, ang ugat na bumababa sa gilid. Wala kang kwenta, ex ko. Ang ex ko ay lapis lang. Ito… ito ay baseball bat. Isang sandata ito. Iniisip ko… kung bibitawan niya ito ngayon, tatama ba ito sa aking tiyan? Magiging lila ba ito? Paghahatiin ba nito ako?

Kasi mahal ko siya. Pero hindi ko alam paano ko siya patatawarin dito. Hindi ko alam kung kaya ko ba. Maya-maya, mahina akong napailing habang nakatingin sa kanya. “Kung hindi ko pa narinig yung bata tonight…” Humigpit agad yung panga ko. “…itatago mo pa rin ba siya sa’kin?” Tahimik. At doon ko nakuha yung sagot ko.

Kapag kukunin o ipapaala ko sa kanila yong mga hiniram nilang pera for sure magbubunganga na naman si mama Hayyyyy!!!! "Lord, mabait naman ako na bata pero bakit pinapahirapan mo ako ng ganito" saad ko sa kawalan Napaupo nalang ako sa upuan na nakita ko sa gilid. Pagod na pagod na ako "Gusto kong kumain ng ice cream, yong ako lang yong kakain ng isang box na ice cream. Gusto kong gawin yon" sigaw ko kalawakan habang nakatingin sa mga himpapawid

pagdating namin dun walang mga bata kaya nagtaka kami "Humeus bat walang mga bata ?"- tanong ko "Di ko rin alam kamahalan"- Ng may batang lumapit samin "May pagkain po kayo?"- aniya nito , payat na payat ang batang ito nakakaawa siya umupo ako "Oo meron Humeus kunin mo nga"- utos ko at ngumiti sa bata ng biglang tinaponan ako ng dumi nito ng dahil dun napatayo ako at nagulat si Humeus