Novel & Cerita Kahit Di Mo Na Alam

“May hindi ba kami alam? Bakit ang bilis naman yata?” Kumunot ang noo ko. “Hindi ko rin alam.”

May party ka mamaya, 'di ba? Kumunot ang noo n'ya. ''How—'' ''Paano ko nalaman? Like what I've said earlier, alam ko lahat.'' ''Pfft.'' Tinapik ko ang noo ko. Tumawa ka na naman, lagot ka na talaga sa akin. ''Alam mo lahat? You sure? Eh, bakit hindi mo alam 'yung meaning ng ikaw 'yung gusto kong kain—''

kahit alam kong hindi niya kayang mahiwalay sa tunay niyang tirahan. Hindi ko alam ang buong kwento, puro pahapyaw lang ang nalalaman ko. At alam ko sa sarili kong, may kailangan pa akong malaman. May kailangan pa akong matuklasan at iyon ang dahilan kung bakit ko kailangang dumaan sa kanyang tahanan, at magbabakasaling makikita ko siya roon.

Dahil malinaw na alam ng lahat maliban sa akin. "Ayos, ah. Alam n'yong lahat, ako lang pala ang hindi. Akala ko may kakampi pa ako. Akala ko may tatakbuhan pa ako. Akala ko may pagsusumbungan pa ako na niloko n'yo ako, iyon pala...iyon pala ay wala." Pumiyok ang boses ko. "Ang galing. Ako na lang pala ang walang alam. A-Ako...ako lang palang mag-isa ang hindi nakakaalam. Ako...ako na lang pala ang naiwan ere." Napahikbi ako.

Dahil ang katotohanan? Hindi ko alam kung gusto kong malaman kung sino ang nasa likod nito. Baka mas mabuting hindi ko na lang malaman. Dahil kung nalaman ko… Hindi ko alam kung kakayanin ko. ---

At habang tahimik siyang kumakain, hindi niya alam… ako? Sobrang saya ko. TO BE CONTINUE

Sana nga. Kung mali itong naiisip ko hindi ko na alam ang gagawin ko. Hindi ko na alam kung paano mapipigilan ito.

- "Yan ang hindi ko alam" //////////////////////////////////////////////