Novel & Cerita Kahit Di Mo Na Alam

Kahit alam kong sa huli ay masasaktan lang ako. ________________________

Niyakap niya ako. "Nagtatanong ka ng alam mong hindi ko masagot. Hindi natin alam ang mga mgayayari. Wala tayong control sa lahat ng bagay ngunit yung pagmamahal ko sa’yo, yun lang ang alam ko ngayong sigurado."

Hindi ko alam kung paano pero alam kong hindi pilit ang lahat ng nagyayari. What if… Hindi na kami nagpapanggap?

Saka bakit nasa sasakyan na kami？ "Me? Are you kidding me, huh?" kunot-noo niya pang tanong at mukhang wala siyang kaalam-alam sa mga nangyari. Pero alam ko na hinalikan niya ako! Hindi ako nagkakakamali! Pero bakit parang wala siyang alam? Niloloko niya ba ako? Tiningnan ko pa siya nang masama pero hindi man lang nagbago ang expression ng kanyang mukha. Pero panaginip lang ba 'yon? Hindi maaari ang lahat ng ito!

Kanina pa ako naglilibot dito pero wala akong makita. Hindi ko kasi talaga alam kung ano ang hitsura ng alamang. Hindi ko pa rin naman kasi nakikita iyon sa YouTube saka hindi pa ako nakakakain nun. Sinabi ko lang kanina na alam ko baka kasi pagtawanan niya ako. Hawak-hawak ko ngayon ang isang garapon na may lamang mga maliliit na hipon. "Igo-g****e ko na nga lang kung ano ang hitsura ng alamang."

Kahit hindi tumingin sa salamin, alam kong namumula na ako. Sobrang nakakahiya... ***

Hindi ko siya gets, pero may parte sa’kin parang alam ang pinagsasabi niya. A-Alam na niya? A-Alin? Paano?

Ang daming alam ng ina ko. Tsk.

Hindi niya alam kung bakit. Kung sa presensiya nito, sa amoy nito, o sa mga paalala nito kaya siya nagkakagano’n, hindi niya alam. Isa lang ang alam niya, dapat bale wala ang lahat ng ‘yon sa kanya. Dahil iisa lang ang rason kung bakit siya naroon, ang magtrabaho upang makaipon at wala nang iba. ---

HIndi ko na alam ang gagawin ko! Sa isiping iyun hindi ko na mapigilan pa ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata! Sa totoo lang nakakapagod na! Ang akala ng nakakarami wala akong problema pero ang hindi lang nila alam pasan ko ang mundo!