Novel & Cerita Kaleidoscope In Tagalog

Lanche's POV "D-d-dine..." Hindi ko kaya marinig ang boses niya ng ganiyan. Mas lalo akong dinudurog sa tuwing makikita ko siyang ganito. "Kamusta na ang pakiramdam mo? May masakit pa ba?" natatarantang sabi ko. Ngunit pinaibabawan niya ang kamay niya sa kamay ko na ikinagulat ko. ""I-I-I love you..."

I don’t care about any underground world, I just don’t even know if there’s one here. 森林 - Forest 凯思 - Keith 珍 / 眞 - Jin "Hahanap tayo," wika niya parehas kami nabaling ang tingin ng may magsalita sa tabi namin. "Nugulang yaegihaneun geoya? Daleun salamhago yaegihaneun geo aniya?" wika ng taong hindi ko inaasahang lalapitan ako. (Who are you talking to? You’re not talking to anyone else.)

🎶🎶🎶🎶 Akala ko ikaw ay akin Aswang ka pala sa aking paningin Ngunit ng ikaw ay yakapin Naging aso ka sa dilim Ninais kong mapalapit sayo Ninais kong hawakan ang itlog mo Ngunit ayaw mo sa mga diskarte ko Kaya ako ay nasipa mo Itlog mo ay aking dinakmal Kasama ang kasingkapal na mukha ko Ngunit ako pala ay naging isang hangal Naghahangad ng itlog mo

Mas lalo akong nagulat nang makitang si Joan pala ito na halos kakababa lang ng sasakyan nila. Alam kong sa Ilocos din ang punta nila pero hindi ko inaasahan na sa iisang beach resort lang pala kami magkikita. Ano ba ang malay ko kung sa Ilocos Sur pala sila? At isa pa, napakalawak at napakaraming resort dito sa Ilocos Norte kaya laking gulat ko na lang nang makita ang kaibigan dito. "Joan?" Hindi pa rin nawawala ang gulat ko sa aking mukha kaya natawa ito sa'kin at agad akong nilapitan.

PSYC21 “Alam mo ikaw bumalik ka lang dito nag kanda-gulo-gulo nanaman! Wala kang ibang ginawa dito kundi ang manggulo. Bakit hindi ka nalang umalis dito nang matahimik na ang lahat?!” hesterikal na sigaw ni Mae sa loob nang room.

mahinang sabi ni Lucent Nagliwanag ang buong paligid, nakakasilaw. May kung anong mahika ang tumama sa akin. May mga mabibilis akong yabag na naririnig, paakyat ang mga iyon. Ramdam ko na naroon silang lahat, pero wala akong nakikita. "Memoire" boses ni Lucent ang narinig ko. Unti unti akong may nakikita... "Mama? Papa?"

isang uri ng reptile ang ipinakita ni Guen. “Bayawak!” “K is for…” pinakita niya ang picture ng kalabaw. “Kibaweg!” umiibabaw ang boses ni Amihan “Teka, teka…” natatawang sabi ni Guen. “Ba’t pati si Kibaweg nasali na naman dito?” “Kasi po para siyang kalabaw,” ani Amihan. “Mabait, pero pag nagalit nanunuwag.”

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Isang desisyon ang nabuo sa kaniyang isip. "What are you doing?" naguguluhang tanong ni Calista nang ikulong niya ang mukha nito sa kaniyang mga palad. Nginitian niya ito at sa huling pagkakataon, hinalikan niya ang mga labi nito na nakatago sa likod ng itim na telang nakatakip sa buong mukha nito. "Kailangan ka ng tribo natin," mahina niyang sabi nang maghiwalay na ang kanilang mga labi.