Novel & Cerita Kaya Naman

San kaya nagpunta 'yun. ///////

wika ni Kuya. Bumuntong hininga naman ako. "Hindi madaling makalimot sa nangyari sa akin, hindi ko man siya mapatawad ngayon pero alam kung darating din ang tamang panahon. Tao lang din si Kaye nakakagawa ng kasalanan dahil wala namang perpekto sa atin. Humingi siya ng sorry at mukhang pinagsisihan niya naman ang lahat pero sana lang ay matulungan niya tayo para mahuli ang pinsan niya." anas ko.

May kalayaan naman siya gawin yun. @Death Wish

Saad Naman ni Connie sa akin. Nagkuwento ka Naman Jan Saad pa nito. Ano? bakit Naman ako magkuwento noh...? sa Amin na Ng Asawa Kong ano Ang nangyari sa Amin noh...Saad ko sa mga kaibigan ko. Hoy... Aloha totoo bang masarap sa unang Gabi? tanong ni Kathy. Kung ano ano Ang mga tanong Ng mga ito.... Try niyo Kaya ni Alex noh... para Hindi ako Ang tinatanong mo sagot ko Kay Kathy...

Sabi ni Van. At ang huli ay "Leeann Kaye Mantilla you can call me Kai. Nice to meet you guys." Sabi ni Kai. "So, we're good now. How about let's have another meet and great with each other tonight. Let's share all about ourselves but if your not that ready to tell don't push yourself. We are all willing to hear everything, without judgement. If you trust me, I'll trust you guys too. Kung hindi kayo sigurado, walang problema yun sakin basta ang masasabi ko lang maasahan niyo ako lalo na kapag may tiwala kayo sakin." Sabi ko.

Kaya kahit ayaw niyang tanggapin ang mga iyon ay hindi maari. Hindi niya gustong dagdagan pa ang mga bagay na ipinapamili nito para sa kanya lalo pa kung hindi naman kasali sa palabas nila. At kahit ano pa ang sabihin nito, wala siyang balak tanggapin lahat ng mamahaling alahas, gamit, designer clothes at shoes na ibinigay nito. Sa sandaling matapos na ang palabas nila, ibabalik niya ang mga iyon dito.

Kuya Aedan: Sunduin kita later. Me: akala ko ba gagala tayo? Kuya Aedan: Sorry, baby. May emergency kasi kaya hindi na muna tayo makakalabas ngayon. Sorry, baby. Kailangan ako sa work ko. Me: kailan naman tayo lalabas? Kuya Aedan: Kapag may free time na ako. I’m really sorry, baby.” Me: It’s fine, kuya. Alam ko naman na may mas mahalaga ka na dapat unahin.

“Ate, ano na naman yan?” Ang salitang “na naman” ay lalo lang nagpagalit kay Carla. “Betty! Alam mo bang ipapadala ako ni Kent pabalik sa New Zealand at hindi na ako papayagang bumalik dito? Kailangan mo akong tulungan, kailangan mo akong tulungan!” sigaw niya, desperado.

Kabanata 19 Takot --- I choose to stay silent rather than to speak. Coz if I speak, I know it will be useless. Wala namang nanakit sa akin. Ako lang ang nasaktan. Totoo naman ang mga sinabi. Ou wala akong pinag-aralan pero araw-araw kumakayod ako para sa mga kapatid ko. Araw-araw lagi ko silang iniisip. Hindi ko na alintana ang hirap basta may makain kami sa pang-araw-araw.

Ang awkward kasi ihhh. “But I want them call me kuya,” Nathaniel pouted. He really doesn’t understand what’s their talking about. Ang cute tuloy niya. Halatang naghahanap pa siya ng sagot, huh? “Kapag nagkaroon ka ulit ng kapatid, they can call you Kuya. Basta kapatid mo pababa sa edad mo, anak.” Bumaling silang lahat sa akin nang masamid ako kahit wala naman akong kinakain o iniinom. Pinagsasasabi ng lalaking ‘to?!