Kaya Pala In English Novels & Stories

Kabanata 13 "I will miss you!" ani at yakap sa akin ni Kola. Kasama ko ngayon si Dan at hinatid namin rito sa airport sila Kola at Peter. "I will miss you too, Kola!" nakangiting kong sagot. Si Peter naman ang niyakap ko pagkatapos. "Escala is a beautiful place, Maia. Enjoy your time here. Make a lot of friends para hindi ka ma-bored. Okay?"

“Yes, kaso nasa ibang dimensyon yata ang isip mo kanina. Kaya nag-enjoy akong panoorin ka na lang. Matinlo ka pala Cataleya.” “Matinlo?” Napaangat ang isang kilay niya sa hindi pamilyar na salitang binitiwan nito. Narinig na niya iyon before at hindi lang niya matandaan kung saan. Hindi rin niya alam ang kahulugan. “Pinagsasabi mo d’yan?” “Ang tagal mo na dito sa Palawan pero hindi mo pa pala alam ang word na ‘yun.” Bigla itong napatawa. Apaw ang kasiyahan sa seryoso pa rin nitong mukha.

Ayla "I'll see you mamaya Mila"paalam ko sa kaibigan ko pagkatapat namin sa room ko "I'll see you around too Ayla, tignan mo napapa English tuloy ako sayo"sabi niya at nagtawanan kami sa huli

Hindi ko siya susungitan. “Ang ganda mo, promise. Buntis ka na pero kapag tumabi ako sa’yo nagmumukha pa rin akong pulubi. Ang ganda talaga ng lahi ng mga banyaga,” pansin ni Kayla sa akin habang inaayos ko ang mga gamit ng anak ko na pinamili ko. “Nasaan na ang ka-chat mo na foreigner?” tanong ko pabalik kaya umirap siya at humalukipkip.

kaya Spanish Bread Squad ang tawag namin sa kanila dahil kapag kinakausap kami ng mga ito ay sa wikang Espanyol “Can you please speak in English? I’m not Spanish Bread like your squad” I said in irritated voice. “Sì” Sagot nito. Pinanliitan ko siya ng mata. “Ito na talaga. Can you please talk to Israel and stop him for doing his vice?” at sa puntong ito ay sumeryoso na siya. “I stopped him but he didn’t listen to me” I answered. “Really? It seems like you’re tolerating him more” She said. Nagpantig ang aking tainga dahil sa narinig ko.

San kaya nagpunta 'yun. ///////

she explained. "T-tuaze?" "Yes, Miss. We're in Cebu." Kaya pala familiar sa akin ang lugar dahil nasa Cebu lang ako, marahil nga malapit ito sa lupain ng De Marquez. Tuaze? So all this time, me and my mom are using my father's surname after all the years? "You need to eat, Miss. Sa amin magagalit si Sir kapag hindi ka pa kumain," sinabi niya pero umiling lang ulit ako.

iwas niya ng tingin. “Have we met before?” Umiling si Kaye. Paano naman niya makikilala ang ganitong klaseng tao kung halos buong buhay niya ay nasa eskwater siya. “You can go,” wika nito sa malamig na tinig, kapagkuwan. Kakamut-kamot sa noo na lumabas naman siya sa home office nito. Parang dismayado ang ekspresyon ng mukha nito sa sagot niya.

Tumawag siya, "Tatay." Sa sandaling magsalita siya, nag-aalalang sumigaw si Shaun, "Ms. Lauren! Nasa katawan ka ngayon ni Park Anya at siya ay South Korean. Hindi ka makakapagsalita ng Ingles sa sarili mong ama! Masasabi niya na isa kang pekeng wala pang isang minuto!"

“Hindi talaga puwede, anak. Sa susunod na lang tayo kakain doon. Basta hindi muna ngayon.” “Kuya, help me, please?” nagmamakaawang baling ni Kara kay Kairo. Mahinang umiling si Kairo. “Hindi kita puwedeng tulungan diyan. Magagalit si Mommy,” bulong ni Kairo. “Next time na lang. Papabili tayo kay Daddy.”