Kaya Naman Novels & Stories

Ugh! Yassy💫 || Ika-LabingAnimNaTinta☕

"Bakit naman?" "Bawal? Proud ako e."

sagot naman kaagad ni Nathan “Yeah! I want more siblings! I will be the best Kuya in the world!” nakangiting wika naman ni Nathan. Wala sa sariling napatitig tuloy si Vanilla kay Zakari na noon ay huling huli niya din na nakatitig pala ito sa kanya habang may ngiting nakaguhit sa labi.

KAI NAKATINGIN lang ako sa mga taong nagsasayaw sa baba pero wala roon ang isip ko. Hindi mawala-wala sa isipan ko ang nangyari sa amin kanina ni Nina. Of all people, sa kanya pa talaga? Hindi dapat. Pinaparusahan ko siya dapat sa ginawa niyang pagpapakalat ng tsismis tungkol sa akin. “10 percent lang naman ang difference, e. Kaya kaya pang mahabol- Kai!”

Nakukwento ko lang sila sa pangalan. “Manang Letty, Kakai, si Mandy nga pala. Best friend ko,” pagpapakilala ko. “Ay, ito pala si Mandy. Pagkagandang bata. Mukhang Koreana,” puri ni Manang Letty sa kanya. Matamis naman na ngumiti si Mandy. “May lahi po kasi akong Korean. Salamat po,” magalang niyang tugon. Si Kakai naman ay natulala lang sa kanya at napanganga. Akala mo nakakita ng artista.

Wika Naman Niya sakin. " Why can't I? Alam mo Naman Diba na pangarap ko Ang Maka learn ng pag luluto that was a big achievement to me kaya wag ka ng mangontra diyan" wika ko Naman Kay jen. Iiling iling na lamang siya. " So ano na?" Wika Naman Niya sakin. " Anong ano na?" Takhang sagot ko Naman Kay jen. " Ano na?? Itutuloy mo talaga Yung deal niyo ni Shaun?" Tanong Niya naman sakin.

wika Naman ni Akio Kay kuya Andre habang nakangiti ng malapad. Sinamaan naman siya ng tingin ni kuya Andre at agad Namang tumayo si kuya. " Buti at may Mukha ka pang ihaharap Sakin" " Psh, pwede bang mag move on kana. Matagal na yun Andre can we just moved on-" " Hindi! mas dinagdagan mo lang ngayon Ang Galit ko dahil Hindi ka pa nakontento na kinuha si Kevin Sakin pati ba Naman si astra!" wika Naman ni kuya.

Tumango naman ako "OO naman po! Kaming tatlo lang nila Ate Amery ang nakatira sa gubat noon kaya paano naman kaya ako magkakaboyfriend? Tsaka kung meron man, hindi pa pwede lalo na at bata pa ako." pagpapaliwanag ko din naman kaagad pero habang nagtatagal, napapansin ko na palapad yata nang palapad ang ngiting nakaguhit sa labi nitong si Kuya Eh. Bakit kaya?

“Kaya, happy ako na nandito ka.” Hindi ko napigilang ngumiti. Kung tutuusin, tama siya. Kung hindi ako naging hardinero sa mansion nila, hindi ko makikilala si Miss Caline. At ngayon, nandito kami, sa kubo ko, nag-iihaw ng manok at naghahanda ng dinner na parang wala kaming ibang iniintindi. **

Jealousy. Minsan, hindi ako sure kung mas mahirap bang umalis… o yung manatili sa tabi ng isang taong wala nang kakayahang pasayin ako pero mahal ko pa rin. “Honey, I love you. I want to hear your voice. I miss that. Gumising ka na.” Pinunasan ko ang luha saka hinalikan ang kamay niya. “Endri Mango Domingo. The man who feel this way. I still love you, honey.” Pagkatapos kung sabihin ‘yun dinampian ko ng halik ang labi niya.