Novel & Cerita Kaya Sa Pagtayo Ko Sa Umaga

Kinabukasan ay mga 4 ng umaga ay gising na silang siyam. Unahan pa nga kaming girls sa banyo at kung minamalas, ako pa pinakahuli. Nagising kasi ako ng 5 ng umaga, ako pinakahuli, kaya ako pinakahuli mag aayos "Morning" husky na bati ni Wade sa akin Buti pa sya, nakaligo na at ang bango, eh ako? Bagong gising pa at ang baho pa ng hininga

Chapter-91(I love you Cath) "Good Morning Cath I hope you have a day full of radiance that the morning might be clear. That the afternoon keeps on with its brightness and that the night might give us the best hours of our lives. Starting a day is a difficult moment, but do not despair because you are strong and capable. Stay calm, because everything is going to be ok. Everything is going to turn out just fine. Just be careful to fulfill your part just right, because I want all of you and I want you ready for me when we return home

Hanggang Kailan KAGAYA ng nakasanayan, nauna na akong magising bago ko pa marinig ang ilang katok mula sa aming pintuan, alas- dos na ng madaling araw iyon nang tingnan ko ang aming orasan, pinagbuksan ko ang aking mister na halatang pagod na pagod at puyat na puyat mula sa magdamagang operasyon. Tinanong niya agad ang mga bata at sinabi kong maayos naman sila at mahimbing ang mga tulog.

Ang banayad na tunog ng umaga ay hinahaplos ang mga kurtina, senyales ng pagsisimula ng isang bagong araw. Nakahiga pa siya sa kanyang kama, ngunit ramdam na niya ang paggising ng katawan at isipan. Ang bagong araw ay nag-aanyaya ng mga posibilidad, ngunit kasabay ng pagdapo ng araw sa kanyang silid ay ang mga hindi matapus-tapos na mga alalahanin. Nagkusot si Thalia ng kanyang mga mata, at inabot ang mga braso para mag-unat. Isang malalim na hinga ang pinakawalan niya at tumayo mula sa kama.

Chanela Leiz Kamunting's POV "Anak gising na, 'di ba sabi mo maaga ka ngayon papasok kasi magrereview ka?" Gising sa akin ni nanay. Agad naman akong bumangon sa pagkakahiga at binati siya habang kakamot-kamot pa sa dalawang mata. "Good morning, nanay!" Masiglang bati ko. "Tara na't mag-almusal," yaya niya sa akin.

No more schemes. Just real effort. That's who I'll try to be, I told myself. Starting tomorrow. Starting with the next sunrise. Starting with one step at a time toward someone I might be proud of. It wasn’t much. But it was mine. And for now. That had to be enough.

Kaya paggising ko kinabukasan, unang bumungad sa'kin 'yung liwanag ng araw sa bintana at 'yung sobrang sakit na batok dahil nakahiga ako na parang patay buong gabi. “Shit…” Dahan-dahan akong bumangon habang magulo ang buhok ko at tuyo lalamunan. Pagkatingin ko sa oras—9:47 AM. Nanlaki mata ko. “PUTANGINA.” May klase ako. Mabilis kong hinanap ang phone ko sa ilalim ng unan at doon ko naramdaman 'yung unang kaba. Twenty-three missed calls. Fifty-eight messages.

UMAGA na ng magising ako. Namilog pa ang mga mata ko nang mahagip ng tingin ko ang orasan na nakasabit sa dingding ng kuwarto.Alas siyete na pala ng umaga kaya't tinatamad na bumangon ako at kapagkuwa'y naupo ako sa gilid ng kama. Naihilamos ko na lang din ang dalawa kong palad matapos kong maalala ang birthday party ni Tita Beatrice na kagabi pa ginanap.

Inabot ni Bingo sa akin ang bottled coffee. "Magandang umaga rin bakit ba ang aga mong magising?" "Anong magising? Wala pa akong tulog uy!" "Tss. Oh eh anong gimik yan? Bakit hindi ka natulog at maaga kang nag liwaliw?" "Pupunta akong palengke, ako na papalit sa mga raket na iniwan mo diba? At saka salamat pala ah, libre kita sa susunod."

Luke knocked on my door early in the morning. He was alone, much to my expectation. “Gago bakit di ka pa gising, kala ko gising ka na” he nagged while making himself comfortable on the couch. “Ang aga mo naman, very nakakapanibago” I muttered, turning to the bathroom to wash my face. “Anong oras na kaya, nine na ng umaga nakahiga ka pa rin” he adds while typing on his phone. “Maaga pa kaya yon” I grumbled, walking out and going to the kitchen to cook myself breakfast.