Keep Your Face To The Sunshine の小説・ストーリー

It made me believed more that he's not as evil as people think he is and he's not worse like what he told me back then. "Sunsets just end the day, not your life. It tells you to rest for you have done lots of things during the day. It gives you the time to regain your energy, your strength, and your will to face the new day. It helps you to prepare for the new beginnings and challenges in your life."

" Hindi noh saka totoo naman yung sinabi mo na di talaga ako sanay." " Wag ka ng mag alala alam mo sa ganitong lugar napaka normal lang ng naka two piece kaya ayos lang kung di sayo bagay. At mas magandang mag two piece ka kapag nasa beach tayo. Mas masarap sa pakiramdam. Mas feel mo ang hangin at init ng araw sa balat. Pero wag mong kalimutan mag sunblock ah para di masunog ang balat mo." Tumango tango ako.

“Kung gano'n, bakit ka umiiyak?” “Dahil masaya ako na nandito ka. Huwag kang mag-alala—sila ang dapat matakot sa akin!” natatawang wika ni Sunny habang hawak ang kamay ng ina na nagpupunas sa kaniyang mga luha. “Kung gano'n, huwag ka nang umiyak. Masisira ang make-up mo!” natatawang sagot nito. Umiling si Sunny sa sinabi ng ina at natawa na lamang din.

Kasama nila ngayon si Ayesha na punung-puno ng energy, at si Ayanna na nakaupo lamang sa stroller, nakasuot ng payat na sombrero at nakangiti sa tuwing natatamaan ng liwanag. “Papa, dito natin ilalagay yung sunflower, di ba?” masiglang tanong ni Ayesha habang nakaluhod at may hawak na maliit na pala. Tumango si Ralph at ngumiti. “Yes, sweetheart. Sunflowers always face the sun, kaya magandang paalala na kahit anong mangyari, we should always look toward the light.”

Itinakip ko ang unan sa mukha ko para hindi niya marinig ang inis ko. Magtutuos talaga kami bukas.

aniya habang ang atensyon ay nasa peras na binabalatan. “Paano akong lalamigin e, ang taas-taas ng araw,” pakli ko at tumingala para damhin ang sikat ng araw sa mukha ko. “Halika nga at lalagyan kita ng sunscreen. Baka masunog ang balata mo,” wika niya at bago pa ako makapag-protesta ay nasa likuran ko na siya. “Bakit ayaw mo na ba sa ‘kin kapag pumangit ako?” nakaingos na tanong ko.

There is nothing much reason to make yourself look pretty. Buburahin niya ba ang kanyang nilagay na sunscreen? Well, it’s just sunscreen. It is just to protect her face against the harsh sunlight. Muli niyang sinulyapan ang sarili sa harap ng salamin. At nang makontento ay sinuot na niya ang manipis na zipper jacket at lumabas. Well, she’s not planning to wear it at first but her mother is scaring her about the damn insects.

Nakakatokot iyon, it feels like he is flying daggers by the way his eyes scrutinizes people. Mas lalong nahigit ko ang sarili kong hininga ng may biglang bumulong sa aking kanang tainga, "You look so scared of me, don't worry I won't bite, enjoy your days because it won't last long, Sunshine.The sun always sets," makahulugang sambit niya.

Masuyo ko itong tinitigan sa mga mata at seryosong kinausap. "Nope! Tiyak na mag-ienjoy ka din sa gagawin nating ito Sunshine! I love you!" masuyo kong wika at hinalikan ito sa tuktok ng kanyang ilong. Kailangan na naman namin mag-umpisa mula sa first step! Sa pagkakataon na ito bibilisan ko na lang. Hindi na ako makapaghintay pa.

Hinalikan pa niya ang tiyan nitong nakalantad sa kaniyang mukha. "Argh, Sunshine stop it and get up! C'mon, kailangan mong maglinis ng sarili." Pilit na itinayo ito ni Adrian at isinama sa bathroom. Napasimangot si Sunshine lalo na nang iharap na siya sa salamin. Sabog ang kaniyang buhok at mukhang marumi din ang damit na suot. "Brush your teeth."