Novel & Cerita Keep Your Face To The Sunshine

Masuyo ko itong tinitigan sa mga mata at seryosong kinausap. "Nope! Tiyak na mag-ienjoy ka din sa gagawin nating ito Sunshine! I love you!" masuyo kong wika at hinalikan ito sa tuktok ng kanyang ilong. Kailangan na naman namin mag-umpisa mula sa first step! Sa pagkakataon na ito bibilisan ko na lang. Hindi na ako makapaghintay pa.

Hinalikan pa niya ang tiyan nitong nakalantad sa kaniyang mukha. "Argh, Sunshine stop it and get up! C'mon, kailangan mong maglinis ng sarili." Pilit na itinayo ito ni Adrian at isinama sa bathroom. Napasimangot si Sunshine lalo na nang iharap na siya sa salamin. Sabog ang kaniyang buhok at mukhang marumi din ang damit na suot. "Brush your teeth."

Ngumiti ako. Ilang segundo kaming nabalot ng katahimikan. Kumikinang ang kaniyang balat dahil sa sinag ng papalubog na araw. The sun rays are shining directly to his face. His pale skin mixed with the touch of sun rays looked golden. I realized if I stay longer, I'd be once again, lost with his perfection. Kailangan ko ng umalis. Tumikhim ako. "Alis na ako. Ibibigay ko pa ito kay ma'am."

“I’m glad ikaw ang nakasama ko sa parasailing na ito.” “So do I.” Jeremie smiled. “That’s why you should learn to move on, to keep moving forward without any rush. Take your time. Make good memories. So that when one day you’ll leave, you’ll be like that sunset. Your brightness will forever be remembered those whom you made happy.”

Iyak siya ng iyak kanina, hindi niya na mabuksan ng maayos mga mata niya tapos isama mo pa 'yong init ng panahon. Hinila ko siya ng kaunti papalapit sa akin kasi nakatayo siya sa parte kung saan natatamaan siya ng sinag ng araw. Iyak siya ng iyak kanina, hindi niya na mabuksan ng maayos mga mata niya tapos isama mo pa 'yong init ng panahon. "You look even paler under the sun. Mukha kang white lady sa tanghali." side comment ko.

Peace enveloped me from within as I smiled and finally acknowledged my fate. "That's beautiful..." "How you see beauty in things." We are once introduced to the world as a beautiful sunrise and so we must leave at once as equally beautiful as a sunset. But before that, we must make the best out of our brightness to bring light to other people's lives. Some may find our rays blinding, others might find it as a sort of thing to convert into energy. And there might be times when clouds get in the way and seize our blaze. But these storms are there to clear the sky so that we can come back and spread our glow brighter. Until we no longer can. Until we set and leave a divine sight with the last o

I roll my eyes at inalalayan na si Sunny sa hagdan. "Pwedi ba? 'wag mo akong ginagagó, badtrip ka," I say, gritting my teeth. May sasabihin pa sana ako, kaso naalala ko na kasama ko pala si Sunny. Nasa last step na kami ng hagdan, when there is a deafening boom surrounding the ground, iniyuko ko kaagad si Sunny and protect her as long as I could. It sounds like I might go deaf at any moment because of the high pitch that is ringing in my ears. Fuck it. Just how much more of this bullshit do we have to go through? I'm going to fvck Finnshole face.

Madalas siyang sumali sa mga bikini contest kapag kailangan niya ng pera at madalas siyang panalo. Abala sa paglalagay ng sunscreen sa braso si Justin. “Ready ka na ba? I want to swim before the crowd comes in. Morning light is perfect,” anang binata. “Yes, born ready ‘to.” Pagharap ni Justin, napabitaw ito sa hawak na bote ng sunscreen. Literal na lumuwa ang mata, napatingin sa katawan niya, at mabilis na bumalik sa pagtingin sa kanyang mukha.

Ang sikat ng araw ay direktang tumatama sa mukha niya, dahilan para magmukha siyang nagniningning at sariwa ang aura. “Napakaganda,” sabi ni Frank. “Maaari ko bang isama ang larawang ito kapag nag-post ako sa aking feed?” Naisip ni Kate na wala namang masama doon dahil napakaganda talaga ng kuha. “Sige, walang problema.” “Ipadadala ko sa’yo ang copy pagkababa natin,” sabi ni Frank habang ipinapakita pa ang ilang photos na nakuha niya kasama ang sunrise.

"Ahm.. kailan ka po makakalabas dito, ma?" "Sa susunod na araw pa, anak. Pero dapat hindi ako sa traysikel isasakay. Dapat doon sa komportable." "Sige po, mama. Ako na pong bahala. Ang mahalaga, ligtas na po kayo. Ang kailangan niyo na lang po gawin ay magpahinga. Mahal na mahal ko po kayo, mama. Gagawin ko po ang lahat para sa inyo," wika ni Sunshine bago niyakap ang braso ng ina.