Kellys Family Novels & Stories

But I have my car. "Narinig ko lang na pinag-uusapan siya ng ibang mga helper sa isa pang orphanage sa kabilang city. Matalino raw 'yon. Nagtataka sila kung bakit nauwing helper. Mayaman din daw ang pamilya," kuwento ni Kelly. Nangunot ang noo ko. Mayaman ang pamilya? From what I saw that night, their not-so-big house where he lives with his grandmother, mukhang hindi naman.

Tiningnan ni Harvey ang eksenang ito nang walang pakialam ng hindi nagsasalita. Gayunpaman, sumimangot si Kelly, at may bakas ng galit ang kumislap sa pagitan ng kanyang mga kilay. Dahan-dahan niyang sinabi, “Tama na, tigilan ang pagsabi ng kung ano-ano. Pareho ang ating mga pamilya ay magkakilala ng ilang mga henerasyon na! “Dahil pumunta siya rito para humingi ng tulong sa akin bilang uncle niya, siyempre, kailangan kong gawin lahat para tulungan siya!

Nang makitang ang mga nakaupo sa magkabilang gilid ni Margaret ay pawang mula sa pamilya ni Walter at tila nasisiyahan na siya sa nobyo ni Yvonne, lalo siyang nakaramdam ng sama ng loob sa kanyang anak. “Pasensya na sa pamilya ko,” bulong ni Kelly kay Alex. Nagsisi siya sa pagmamakaawa sa kanya na pumunta sa family reunion kasama niya. Kung titignan ang maputlang mukha nito ay labis siyang nag-aalala. "Masakit ba lalamunan mo?"

“That means I have a Lola and a Lolo here?” “Mm-hmm,” tumango si Selene. “They’re part of Mommy’s family. That means they’re part of yours too.” Biglang niyakap ulit ni Kiel ang ina nang mahigpit. “I’m happy, Mommy. You have a family now. And I have more family too!” Natawa si Selene kahit may luha na sa gilid ng kanyang mga mata. Kung gaano kasimple para kay Kiel ang lahat… sana ganun din kadali para sa kanya.

"Walang holiday pagdating sa pag-aaral, Kelly." "Ugh! This is so irritating na. For sure, nagsasaya na sina Kenley kasama sina Mommy at Daddy sa London tapos ako, nandito sa Pilipinas at nag-aaral," reklamo niya. "Kelly, we need to do this. Gusto mo bang bawiin ang puwesto mo o hindi?" Ashanti told Kelly. "At isa pa, puwede ka namang pumunta sa London anytime. Those leisure activities can wait," segunda naman ni Clio.

Bukod dito, hindi naglakas-loob si Kathleen na tawagan ang dalawang taong ito nang umalis siya para hindi siya makapag-iwan ng kahit anong bakas para sa tito niya. Buti na lang, hindi ito masyadong inisip ni Kelly. Dahil, si Kathleen ang young lady ng pamilya Fox, at wala siya sa parehong antas niya. Kung may kailangan si Kathleen na gawin pansamantala, hindi niya kailangan na ipaalam ito kay Kelly.

Lalo na at ang alam nila ay trabaho ang dahilan ng pagpunta ni Kelly dito. Humigpit ang hawak niya sa cellphone bago huminga ng napakalalim. Nagdisisyon siyang kontakin ang kapatid nito. Ipapaalam lang niya muna na narito si Kelly sa hospital at 'pag nandito na sila ay saka niya ipapaliwanag ang lahat. Kung ano man ang magiging kilos at sasabihin ng pamilya nito ay tatanggapin niya. Kung gusto niyang makiharap ng maayos sa pamilya nito 'pag nagpakasal sila ay kailangan niyang aminin lahat ng mga nagawa niya sa dalaga.

Kung kaya, lumuhod na siya agad para humingi ng paumanhin sa mga nagawa niya. Napatingin naman si Shamcey at Kelly sa gawi nila. Bakas ang pag-aalala sa mukha ni Shamcey. Matagal siyang nawala sa puder ng ama niya pero hindi naman ibig sabihin non na hindi niya kilala ang daddy niya. Batid niyang, gigisahin ng maigi ng dad niya si Kelleon. Hindi pa rin siya tinanggap ng pamilya ni Kelleon, so she’s hoping na tanggapin ng daddy niya si Kelleon.

Napapangiti nalang ako habang na-i-imagine na ikakasal kay Stephen sa simbahan at nandon 'yong pamilya niya at pamilya ko den. Na miss ko tuloy si mama, kamusta na kaya siya? Sabi ni Ate Kelly nagka utang-utang na daw si mama. Kamusta na den kaya si Kiya Keil?? Nakakain kaya sila ng maayos ngayon, sobrang kalat na kaya ng bahay namin ngayon?

Siguro ay darating ang panahon na magkakaroon siyang muli ng pamilya at maaaring magamit ng kaniyang magiging anak ang mga damit at laruan ni Kelly, pwede rin namang tumanda na lamang siyang mag-isa kung kaya't ido-donate na lamang niya sa charity ang mga gamit ng anak niya. Hindi niya alam. Masyado pang maaga upang magpasya. Inilibot niya ang paningin sa bahay. “Kelly, anak... Malayo na si Mama sa masasamang tao. Magiging OK rin ako rito, anak... Kahit mag-isa ako... Kahit hindi na kita nayayakap... Magiging OK din ako, mahal ko. Huwag kang mag-alala kay Mama.” Napahikbi siya.