Novel & Cerita Kenshin Japanese Restaurant

“Oh, mommy! Nakalimutan mo ba na ginamit mo ang CashG mo kahapon para bumili ng bag na nagkakahalaga ng mahigit 300,000 pesos? Kaya pala walang pera! Bilisan mo na, gamitin mo ang credit card mo!” “Pasensya na po mam, hindi kami tumatanggap ng credit card.” Magalang na paalala ng tauhan ng hotel. Sa puntong ito, isang kaibigan ni Abby ang biglang tumawa. “Ang Tangyan Japanese Restaurant ang pinakasikat na hotel resto Sa buong kamaynilaan para sa sashimi. Ang natatanging katangian ng hotel na ito ay lahat ng sashimi ingredients ay galing sa pinakamataas na kalidad ng sariwang seafood mula pa Sa karagatang pasipiko. Pinipili lamang ang pinakamasarap na parte para lutuin, at ang mga natitira ay

Lutang pa rin ang isip niya sa nangyari kanina. Doon dumating sina Kenshin at Lance, parehong may dalang ngiti at relaxed na postura na parang sanay na sanay sa ganitong klaseng eksena—mga party na mas mahal pa ang isang bote ng alak kaysa sa isang bahay. “O, natahimik ka ata,” pansin ni Kenshin habang sumisilip sa mukha niya. “Is there a problem?”

Kakagatin ko na sana talaga siya, eh. Rawr! Napansin kong korean/japanese ang mga cuisines na isiniserved sa resto. Base na rin sa mga nakakapit na posters sa glasswall. May flat tv screen pa sa labas kung saan ipinapakita doon ang mga pagkaing iniluluto. Halatang pangmayaman. Nakakailang. "A-Ano 'to? Sambok-". "Sambokojin. Masarap dito. Healthy rin ang mga dish nila. Good for you,"

Kabanata 90 Cameron's POV Dumiretso kami sa isang high-end at private restaurant para sa lunch dahil nagugutom na rin si Kim. Parang naging double date na rin ang nangyari sa amin. Ang restaurant ay tinatawag na "La Maison," isang French-inspired fine dining restaurant na nakatago sa isang tahimik na bahagi ng BGC. Isa itong klase ng restaurant na kailangang magpa-reserve nang ilang linggo bago ang gustong araw at mayroon ding mahigpit na dress code. Mabuti na lang at may mga connections si Sebastian kaya nakakuha kami ng private room kahit biglaan ang reservation.

Pumayag ka, pumayag ka. “pwede naman kung sasama ka rin sa'kin.” ani nito at hinawakan ang kamay ko saka ako hinila kung saan. Namalayan ko nalang na nakapasok na kami sa kung saang restaurant. “Asan tayo?” i asked him. He look at me. “Korean Restaurant, ayaw mo kong pakainin doon eh kaya dito nalang tayo.” Calvin said and pulled the chair so i can sit. Naupo naman ako at gayundin siya.

"Irasshaimase!" Isang masiglang pagbati ang sumalubong sa amin pagpasok pa lang namin sa loob ng restaurant. Ang bango ng authentic Japanese cuisine at ang banayad na tugtog ng shamisen ay agad na nagpabago sa atmospera. Humarap ako sa staff na nasa reception desk at binigyan siya ng isang ngiti. "Good evening. We have a reservation under the name of Sophia Trajano," magalang kong sabi.

Just… glowing. Pagkatapos, gutom na siya. Hindi siya nag-food court—dumiretso siya sa isang signature Japanese restaurant. Nag-order siya ng omakase set, premium sashimi, at matcha parfait. Habang kumakain mag-isa sa private booth, na-realize niya kung gaano niya na-miss ang ganitong katahimikan. Walang Erickson na nagrereklamo. Walang pilit na ngiti.

Plan B. “Konnichiwa, Kenjin!”, mensahe niya sa kaibigang Japanese. Tumira din siya sa Japan for certain period of time at kahit paano ay may mga kaibigan din siya doon. Mga nakilala niya during her apprentice, at si Kenjin ang pinaka bestfriend niya sa Japan. Anak si Kenjin ng isang negosyanteng nagmamay-ari ng malaking kompanya sa Japan at natutuwa sa kanya ang tatay nito dahil sa mga ideas niya sa mga ibat ibang makina ng sasakyan.

“Sige na, magpalit ka na ng damit. Lalabas tayo para kumain.” Sige na nga. Inisip na lang ni Kate na ang dinner na ito ang magiging last supper nilang dalawa bilang mag-asawa. Nagpa-reserve si Vincent sa isang Japanese restaurant, na medyo ikinagulat ni Kate. Mahilig kasi si Vincent sa maaanghang at malalasang pagkain, kaya malabong magustuhan nito ang Japanese food na kilala sa pagiging simple at walang masyadong pampalasa. Bukod doon, hindi kumakain si Vincent ng mga hilaw na pagkain, at siya naman ay bihira lang ding umorder ng sashimi.

anito na muling hinawakan ang kaniyang kamay. Magkahawak kamay din naman ang dalawang doktor na sumunod sa kanila. Sa restaurant nila Denise sila nagpunta. Nagki-cater din naman ang kanilang restaurant ng ilang Japanese food kabilang na ang shabu-Shabu. Sila din ang magki-cater sa wedding day nila Jamaicah at Dark Angel. “Hello, guys!” salubong sa kanila ni Denise na noon ay nakasuot ng kulay itim na pang Chef na uniform.