Novel & Cerita Kenshin Japanese Restaurant

Dorryn's Point of View Nandito kami ngayon ni Kenji sa isang private restaurant. Isang eksklusibong lugar na halos walang ingay na maririnig maliban sa mahinang tugtog ng piano na nagmumula sa malayo. Ang ilaw ay sapat lang upang maliwanagan ang aming mesa ngunit hindi sapat upang mawala ang bigat ng tensyong bumabalot sa pagitan naming dalawa.

Kaya walang nagawa ang lahat kundi sumama nalang. “Sir, baka pwede sa Japanese restaurant naman tayo kumain. Nakakasawa na kasi ang Korean at Chinise food.” Tukoy ni Giselle sa madalas na ihanda ng catering nila mga events. Umangal agad si Ald. “Paano tayo magsho-shot puno sa Japanese resto? Sa karaoke bar nalang, Sir!” Agad naman na sumang ayon ang karamihan, maliban sa kanila ni Giselle.

Nagtungo sya sa pwesto kung na saan ang mga pagkain na hindi sineserve at doon ay naabutan nya ang sikat na anak ng CEO ng construction company na si Kenji. Hindi na pinansin pa iyon ni Roman dahil alam nya na gutom na ang kaniyang mag-ina. Habang kumukha ay na sa unahan lamang nya si Kenji na kumukuha rin. Hindi nya namalayan na sumunod pala si Iza sa kaniya at nang matapos si Kenji ay napahinto ito sa likod ni Roman at doon narinig ni Roman ang pangalan ng kaniyang asawa…

Nang umalis sila sa restaurant, nag-request siyang huwag muna siyang dalhin ni Psalm sa bahay, kaya naman dinala siya ng lalaki sa isang sikat na pasyalan na malapit sa dagat, at sa kabilang kalsada lang ang Central Park. "Okay lang ba sa iyo ang beef-pares, Ma'am?" tanong ni Psalm matapos siyang alalayan na maupo sa bakanteng upuan sa tabi nito. Tumango lang si Lucky. Ginala niya ang tingin sa lugar. Ito ang unang beses na kakain siya sa 'Pares', hindi ito tulad ng typical na kainan. Nasa labas palibot sa kainan kasi ang nakaupong mga customer, habang ang mga staff na nag-se-serve ay nasa loob. Isang Japanese restaurant agad ang naisip niya, syempre with a twist ng Filipino style; plastic c

"Ang tanga lang ang hindi kukuha ng ganito! Oo, ang tanga ni Diana para hindi kunin ang mga ganito! Kung wala lang akong utang na loob sa pamilya Valdez ay hindi naman ako magiging sunud-sunuran sa kanya eh!” Sa japanese restaurant. Nagpalit na ng casual na damit ang lahat at isa-isang umorder ng pagkain. “Salmon, sweet shrimp, dagdagan pa! Lahat ng nasa menu ay bilhin niyo na!” “Ang sarap ng sashimi nila, highly recommended ko ‘to! Sana, lagi tayong kumain dito kapag may bago tayong kasamahan!” Habang nag-oorder ang lahat, biglang bumukas ang pinto ng private room ng japanese restaurant. Napatingin silang lahat, si Diana pala iyon.

Ngiting ngiti nalang si Kenneth na akala mo naman totoo ang akala nya. “Tara kausapin natin sila, madalas kasi natin silang makita dito sa Restaurant e,” bulalas ng isa pa at bumaba ng stage at pumarito sa aming pwesto. Doon pa ako mas kinabahan. Bakit hindi sinyesan ni Kenneth na mali sila? Wala ba syang balak sabihin ang totoo? “Hello, what’s your name?” “I’m Kenneth.”

Itinuro nito kung saan siya pupunta at may japanese restaurant sa loob ng hot spring. Dahil iilan lang naman ang kilala niyang japanese food, udon ramen at pork tonkatsu ang in-order niya. Mangilan-ngilan lang din ang laman ng restaurant at dahil tahimik, mabilis na natapos kumain si Serena.

natatawa pa rin niyang sabi. "Lift your head and take your seat," sabi ni Ken kaya napatingin ako sa kaniya. Dumating na rin si Kaina kasama ang isang staff ng restaurant na may dalang upuan. Hinatak ni Ken ang upuan papunta sa tabi niya. "Are you done eating? Sit next to me," sabi niya pa, kaya tumango ako at umupo sa tabi niya.

Halata sa mukha niya ang pagod—hindi lang sa katawan kundi pati sa isipan. “Mabuti naman at dumating ka,” bungad ni Kenshin, ngumiti ng bahagya. “Nag-order na kami para sa’yo. Almond latte, right?” Tumango lang si Calista at umupo. “Salamat,” maikli niyang sagot. Napansin agad ni Claire ang lungkot sa mga mata niya. “Kumusta si Yi Chen?” maingat na tanong nito.

Masarap kayang matulog na maraming pera. Hayyss, utak mo Winter nasa paa. Yung style ng restaurant nila ay pang Japanese. May Sona rin sila sa loob, VIP rooms for VIP guests na gustong kumain at ayaw ng ingay at istorbo. Yung sahod ko ata sa isang buwan ay isang pagkain lang nila dito na nasa menu. Yung uniforms rin namin pang Jape style.