Kenshin Japanese Restaurant Novels & Stories

pilit na ngiti ang binigay niya dito. Napagpasyahan niyang umuo sa imbitasyon ni Kenneth wala naman masama 'single'naman siya. "Then ok" ito na ang nag order para sa kanila. Isang fine dining restaurant ang pinagdalhan sakanya nito na halatang mayayaman lang ang kayang maka afford sabagay mayaman din naman si Kenneth kaya alam niyang kaya nito. They eat, habang nagkukwentuhan.

Busog pa naman ako dahil kumain naman ako bago umalis. Nasilayan ko ang matamis niyang ngiti, “thank you, Love.” Hindi na ko nagsalita at tumalikod na para mag-order ng foods online. Umorder ako ng pagkain sa isang Japanese restaurant. Actually, pag-aari ‘yon ni Hikaru. Masarap at malinis ang pagkain nila. Minsan na bisita ako dito kaya kilala na rin ako ng mga staffs niya. Maya-maya pa ay nakarinig na ko ng katok sa pinto.

Nagpatuloy na ulit kami sa pagkain. May inilapag siyang invitation card sa lamesa kaya naman kinuha ko ito at binasa. Nakalagay dito ang pangalan namin ni Kenzo at kung saan at kailan ito magaganap. Kulay gray ang card at scented ito, parang amoy mint. Iniabot ko naman ito kay Kenzo at binasa din naman niya. "Hoy, kasama ba kami d'yan?" tanong ni Weslynn.

Nag-like lang sila, ibig sabihin ay doon na nga kami matutuloy. PAGDATING ng alas diyes, nasa harap na ako ng bagong Japanese restaurant na sinasabi ni Golda. Ang bango sa paligid, para bang halong amoy ng tempura, ramen, at bagong lutong sushi. Ang ganda rin ng lugar dahil may mga cherry blossom decors, tapos puro kahoy ang interior. Para kang nasa Japan.

bakit pati si Dad nasama sa inaalala kong magiging tingin niya sakin eh iniwan niya nga kami. "Mas madami pa ngang lumandi noon sa ex mong si Kenzo.. Ni makipag palitan ng salita walang ganun. What happened to the old Renze I have known?" Parang pati ako napatanong, napaisip. Ano nga bang nagtulak sakin kanina para gawin yun? Shit! Nakakahiya.. Ang daming nakakita. "Here's your order po.." Pukaw ng server sa amin. Nasa Russian restaurant kami. Half Russian kasi itong si Lora.

Nakamasid lang ako sa kaniya, bawat detalye, para ipinta sa utak ko. Hanggang sa nilingon nya ako at nagtama ang tingin namin. We didn't look away this time. Iniisip ko na sana iniisip niya rin ang iniisip ko. After Shibuya, we look for an authentic Japanese restaurant. Kinunsulta ko na si Gilbert dito habang nasa train. I'm glad I did because there's no such reservations for the old restaurant. “You sure you want to wait?” baling ko kay Reyna.

Uh-- 'di naman sa naga-assume pero parang ako eh? "Ah ganon hahaha."akward akong natawa kaya tumango lang 'to. "Yep." "Hahaha, Infairness talaga sa pagkain ha, ang sarap ng food ng fortune, one of my favorite restau." pangiiba ko sa usapan para maalis ang akwardness na nararamdaman ko. "Yeah.." napatingin naman ako kay Kenji na nag nagseserve ng mga food malapit saamin. Kanina ko pa napapansin na kapag malapit saamin siya ang nag se-serve.

Pagkatapos nun ay hindi ko namalayan na nakarating na pala kami sa restaurant. Binati kami nung waiter pagpasok at agad kaming dumiretso sa 2nd floor. May reservation pala siya. Japanese cuisine ang inooffer nila dito. Pumasok kami sa isang maliit na room na may aircon sa gilid at maliit na lamesang square sa gitna at bilog na basahan sa dalawang gilid sa sahig. Umupo kami doon at hinintay lang ang pagkain na naoorder na niya pala through phone call.

Masarap din ‘to gaya ng ibang pagkain na natikman ko sa mamahaling restaurant. Nagsimula na kong kumain at ganoon din siya. Tila wala kaming pake sa isa’t-isa habang kumakain. Mga gutom na, eh. Nang matapos ay uminom ako ng Japanese wine. Dalawang beses lamang akong uminom niyon dahil kinuha agad ni Ken ang bote at nilagok. Nakasimangot lamang akong nakatingin sa kanya. Kahit gusto ko mang magreklamo ay hinayaan ko na lang siya. Siya kasi ang magbabayad nitong mga kinain ko kaya ayon, I need to remain quiet na lamang.

Pero naglakas loob siya na pumasok sa mapaking building na ayon sa nakalap niyang impormasyon, ay ang kompanya na pagmamay-ari ni Kenshin. Isang lagok ng malalim na hininga at nagtanong siya sa babae na nasa front desk. "Magandang araw, Miss. Nandito po ba si Sato Kenshin?" tanong niya. Tiningnan siya ng babae, mula paa hanggang ulo. Mukhang hindi gusto ang hilatsa nito. "Hindi kami tumatanggap ng donation miss. Umalis ka na lang." Nagpantig naman ang tenga niya sa kanyang narinig.