King Crimson Jojo 소설 & 이야기

nakangising saad nito. Napatingin naman ako sa kaniya. "Alam mo Crimson, kung hindi lang kita kaibigan din, babarilin na talaga kita! Kaya ayaw ko mag jowa eh, baka mapatay ko lang ang magiging kabit ng jowa ko, ayoko ng may third party."sabay kindat nito sa akin. Napapailing na lang ako.Lalo na siguro si LC.Tahimik pero sa loob ang kulo.

"I don't want to believe you anymore Alec! I hate you! You're a killer!" Sinira ni Jojo ang buhay ko. Pinatay niya ang mga magulang ko at inagaw niya sa akin si Rinrin. Sinira niya ang masayang pamilya na meron ako. Napakasama niyang tao at hinding-hindi ko siya mapapatawad! Babawiin ko ang lahat ng kinuha niya mula sa akin. Pagsisisihan niya na binangga niya ang isang tulad ko. See you in hell, Jaden Ayuna.

anito pang nanunuksong sinulyapan si JV na nakita niyang malapad ang pagkakangiti. Narinig niyang tumikhim si Joey sa huling tinuran ni Reagan. Pagkatapos ay saka sila inulan ng tukso ng iba pa nilang kasamahan kaya mabilis na nilamon ng matinding hiya ang dibdib niya. Napabuntong hininga siya at wala na ngang nagawa. “Sige action.” “Crisostomo!” masaya niyang bulalas saka mabilis na napatayo.

Akala ko kanina ay naubos ko na ang iniinom ko. "Do you know that man?" I asked, darting back my eyes near the poolside. "Arcxel?" He responded, following my gaze. "Founder 'yan ng isa sa pinakamalalaking paramilitary organization. I don't know much about him, but I've heard that everyone would kneel before him as an act of honor." I listened to the information he has on that man, only to figure out that they're not really the same person. Tumatama na rin ang iniinom ko dahil patuloy ako sa pagsasalin habang nakikinig.

“Kung wala ka sa puso ko, hindi na ako mag-aabala na magpaliwanag sa iyo kagabi.” Pagkabagsak ng mga salitang yun, natahimik ang buong sasakyan habang nagkakatinginan silang dalawa. Kuminang ang mga mata ni Chloe. Bigla siyang tumawa, nakita ang perpekto at mapuputi niyang ngipin. “Umaamin ka na ba, Jojo?”

giit ko ngunit mukhang sarado na ang tenga nito. This is an important event to their family, especially to him. He has right to defend his self. Oo, alam kong hindi ko naman talaga alam kung ano talaga ang nangyayari sa pamilya nila kaya lang hindi ko pa rin talaga magests kung bakit hindi si Zeikko ang magmamana. "I don't need the company, because all I need is you, Krystal. Sapat ka na sa aking buhay," saad nito sa isang sinserong tinig.

At napatay ko nga yata si Rico. Maang at gulat na napatingin naman ako kay Karmine na balewalang sinalo ang malakas na suntok ng lalaking maitim at pinakamatangkad at pinakamataba sa kanilang lima. Nakita ko pa kung paano’ng pilipitin ni Karmine ang braso nito patalikod habang humihiyaw ang lalaki sa sobrang sakit at tumutulo ang laway. Sinipa niya rin sa panga, sa lalamunan at to-where-it-hurts-the-most si Joshua at pabalyang binato ang hawak niyang matangkad na matabang lalaki dito dahilan para parehong matumba sila sa sahig. Hindi kinayang saluhin ni Joshua ang timbang ng mataba at matangkad na lalaki kaya plakda silang dalawa sa sahig at nakipaglips-to-lips dito.

Ngumiti si Mikhail saka lumabas sa pinatataguan. “Thanks!” Aniya. Mula sa likuran ng isang container, lumabas doon ang grupo ni William o mas kilala sa Underground Organization bilang si Crimson. Isa ring Mafia Boss kagaya niya. Matalik silang magkaibigan at business partners silang dalawa kaya naman kilala nila ang isa’t-isa. “Am I late?” Crimson asked. Umiling si Mikhail. “You’re just in time. Thanks.” “Of course, no one should bully my best friend.” Biro nito.

Isinuka ko ang lahat ng sama ng loob ko, kasama na yung kinain kong siomai at nalunok kong tubig-baha, eksaktong-eksakto sa ibabaw ng makintab at nagkakahalagang libo-libong pisong itim na sapatos ng antipatikong lalaki. Narinig ko ang malakas na pag-singhap nung bodyguard. "Sir!" nagpapanik na sigaw ni Jojo. Gusto ko sanang mag-peace sign at mag-sorry bago ako tuluyang mawalan ng malay, pero masyado nang mabigat ang talukap ng mga mata ko. Ang huling narinig ko bago ako kainin ng dilim ay ang malakas at frustrated na pagmura ng lalaki.

Napatingin siya sa orasan at napansin niyang mag-aalas nuyebe na ng umaga. “Hindi man lang ako ginising,” nakanguso niyang saad. Matapos mag-ayos ay bumaba na rin siya para hanapin si Damion, pero maging sa ibaba ay wala ito. “Ah, maagang umalis si Damion, anak, may aasikasuhin daw sa kompanya,” wika ni Jojo nang mapansing may hinahanap si Czarina. Bahagyang namula ang pisngi ni Czarina nang mapansin siya ni Jojo. “Ah, okay po. Salamat po, Manong.”