Kwentong Kalibugan Mama นิยาย & เรื่องราว

Katulad lang din ito ng mall sa Cebu, ang nakakaiba lang ay mas maraming tao rito. Napatingin ako sa batang tumatakbo at tumatawa at kasunod nito ang kanyang ina na hinahabol siya. A smile lifted my lips watching them. Bigla kong na-miss ang aking mama at mga kapatid. Gusto kong bisitahin ang puntod ni Mama ngunit hindi ko alam kung saan nila nilibing ang aking ina. Yes, ang mga Revamonte ang nagpalibing kay Mama at hindi nila sinabi sa amin kung saan nila nilibing anga aking ina. Kahit kay Nanay Telma ay hindi nila pinaalam.

tugon ko na ipinakita pa sakaniya ang gasgas sa makinis kong legs! Tyak na kakagalitan ako ni Mama nito pag uwi ko sa bahay! Naku! Iyon pa namang si Mama ay ingat na ingat sa balat namin. Pangarap niya kasi na maging artista kami. Ni ayaw niya kaming nasusugatan o kinakagat ng insekto kasi ayaw niyang magkakapeklat kami! Malaki talaga ang tiwala ni Mama na itong ganda ko ay pang showbiz at ang mag aahon samin sa kahirapan!

Binasa ni Mama Title: *Ang Sampung Magkakapatid: Tinago Sa Bodega, Pero Naging Milyonaryo Sa Pampanga* "Maganda title... totoo naman... tinago ko kayo sa bodega, pero milyonaryo na kayo ngayon..." Gabi, matutulog na si Mama sa bagong kwarto niya - may aircon, may sariling CR, may TV. "Mama, dito ka na matutulog ha? Hindi na kulungan. Kwarto mo na to habang buhay," sabi ni Jenny. Si Mama, humiga sa kama na malambot, hindi semento tulad sa kulungan.

"Mama-" "Oh, bakit? Bakit hindi ba? Ex mo na siya di ba, unless kung nagkabalikan na kayo diyan palang sa Cebu at baka pag-uwi niyo dito, mabalitaan na lang namin na may bagong apo na kami." "Mama! Hindi po mama, never na po yan mangyari." Halos pamulahan na ako ng mukha dahil sa sinabi ni mama. "Wee…"

Ikinwento ni tita marcela ang kabuuan kay mama. "Mukhang una pa lang talaga, balak na kayong pagtagpuin ng tadhana. Somobra nga lang, ginawa ba naman kasing mag Jowa at mag ex ang magka patid na si yesha a.k.a trixie at drake HAHAHAHAH." dagdag na asar ni tita. Si mama naman ay natawa na lang din. Hanga ako kay mama malawak ang pang unawa nya sa mga gantong sitwasyon. Lumapit ako kay trixie at bumulong.

Kay Karla palang yata. “Mommy naman, please, wag ka munang tumawa. Tulungan mo naman akong mapaamo si Karla, oh.” Narito ako ngayon sa mansion nila mom and dad. Hindi ko pa man nasasabi ang nais ko ay nakita kong tumatawa na agad si mommy, kahit si Marshall ay gano’n din, maliban kay Dad na napapangiti lang. Mukhang naikwento na ni Sheya ang nakita at narinig nito.

Saad ko pa. “Nako, bawas-bawasan mo ang pagpupuyat. Baka makasama sa'yo. Saka nabalitaan ‘nyo ba. Ang Anak ni Marta ayon dinala sa hospital nitong nakaraang araw lang dahil hindi. Nahimatay daw. Kasi naman ang anak ni Marta ay hindi natutulog panay lang daw laro sa online game. Araw at Gabi walang tigil sa paglalaro. Tapos alam niyo bang hindi kumakain kapag nag umpisa na sa online game. Hanggang sa nagkasakit na at dinala nga sa hospital nitong nakaraang araw lang.” Pagkukuwento pa ng ginang. “Kaya, ingatan mo ang kalusugan mo ah!” Sambit pa nito.

Magka s*x on phone sila ni Papa! Halos liparin ko na ang kwarto namin para lang makaalis na sa sitwasyong ‘yon. Suot ni Mama iyong red na tibak na binili niya nung nakaraan na may partner na bra na may lagusang papunta sa Encantadia. Pero hindi pa ‘yan ang kinagulantang ko… HIndi lang iyan ang ikina trauma ko dahil… MAY HAWAK SIYANG MALAKING CARROT AT SUBO SUBO NIYA YON NANG LUMINGON SIYA SA AKIN!

Kaya gusto ko sanang sulitin ang panahon na makakasama ko pa sila. Si Kuya Nexon at si Papa ay nasa Santa Potenciana, inaayos nila ang tubuhan. Si Mama naman ay pumunta sa Bohol para kunin ang mga antigong banga na nabili. Ang sabi niya sa akin bukas pa siya babalik, pero tumawag si Manang at sinabing nakauwi na si Mama ngayong gabi.

kwento ni mama Caye. Susubukan kong tawagin siyang mama. Sa sobrang bait niya ako na lang ang mahihiya. Pumasok kami sa loob at bumungad sa akin ang magara nilang bahay. Balak ko sanang hubarin ang suot kong sapatos pero pinigilan niya ako. "Huwag mo ng hubarin iyan iha, okay lang na isuot mo ang sapatos mo. Nahihiya ka ba sa akin? Masyado ba akong madaldal?"