Novel & Cerita Laban Lang Sa Buhay Quotes

natatawang sabi ni Franz sa akin. “But you are good on fighting Mine and I saw you how good you are but sometimes hindi natin masasabi kung mananalo or matatalo tayo at swertehan na lang din kung mabubuhay pa tayo. Kaya dapat habang nabubuhay tayo let's live the life to the fullest at iparamdam natin sa mga mahal natin how greaful we are to have here in our life."

"Ha? huwag na noh" "Bakit? sino magbubukas sayo ng pinto? may susi ka ba?" pamimilosopo ko kung nasa tamang wisyo pa ako ngayon panigurado akong ganito sasabihin ko "Hintayin kita sa may pinto" "Ha? huwag na noh" "Edi huwag" tapos may pafollow up pa na banat ng "Bahala ka sa buhay mo"

“…just make it real. Bubuntisin kita. Papakasalan, at habang buhay kitang poprotektahan.” Ang mga salitang iyon na binitiwan ni Zian noong gabing iyong ay hindi mawala wala sa isip ko. Hindi man lang ako nakasagot at hindi ko alam kung anong isasagot ko.

sabi ko pa sa kanya. “Yeah, that’s why you should enjoy every second of life. You only live once ika nga,” sabi pa niya at ngumiti habang nakatingin naman sa kalangitan ngayon. Buhay na buhay ang sementeryo ngayon sa sobrang ingay ng mga taong sinasamahan ang kani-kanilang mahal sa buhay samantalang kaming dalawa naman ni Sapphire ay nagkukwentuhan lang. Si Aya at Cali ay nagkakatuwaan naman.

Kay Alona at sa iba pang tao. “Magpakatatag ka. Kaya mo iyan.” “Huwag kang papanghinaan ng loob. Kayanin mo.” “Patuloy ka lang sa buhay, hija. Wala tayong magagawa. Ganoon talaga ang buhay ng tao, may hangganan.” Sa lahat ng salitang natanggap ko, puro pagkuwestiyon lang ang isinasagot ng isip ko.

Anong ibig niyang sabihin? “Ako naman, bilang lalaki, ayos lang kahit simpleng pamumuhay. Basta, masaya, walang mga sakit, okay lang. Pero nung makita ko kung gaano kasarap ang buhay ng mga Lopez, ah, gusto ko na rin palang maging mayaman. Naranasan ko ang masarap na buhay kapag kasama kami ng pamilya ko sa pa-event at out of town nila Kuya Ravi at Ate irina. Grabe, Azia, ang sarap nung aandutan ka na lang palagi ng pagkaing masasarap. Ang sarap matulog sa malaki at malambot na kama at sa sosyal na kuwarto. Basta, na-inspired ako sa ganoong pamumuhay nila, kaya gusto ko na ring maging mayaman.”

"Busy lang talaga ako lately, para mabigyan kita ng maginhawang buhay." Nagbibiro ba siya? Maginhawang buhay? Eh, sobrang dami na nga ng pera niya! Umiling ako at pasimpleng nagpungay ng mata. "Babe, ok lang. Hindi ko rin naman kailangan ng magarang buhay. Ang gusto ko lang ay mahalin kita at pagsilbihan. Iyon lang." totoo ang mga sinasabi ko.

"Ang nakakainis lang, kailangan mo ang pera para mabuhay sa mundo, para madugtungan kahit ilang oras, araw, linggo, buwan o taon ang buhay mo." "Anong ibig mong sabihin?" takang tanong ni betty. "Wala, iyon lang. Hindi ba at ganon naman talaga? Kagaya mo, bakit ka ba nagtatrabaho? Hindi para kumita ng pera na pangtustos sa panngangailangan mo at ng mahal mo sa buhay?"

Hindi namalayang nagreklamo si Ruby. "Ang buhay ay hindi umiikot ayon sa gusto natin. Bilang tao, maaari lamang natin itong sundan sa pamamagitan ng pagsisikap, upang ang kapalaran na dating masama ay maaaring maging mabuti, at vice versa. Para sa kung ano ang nararanasan ninyo, lahat ay nakasalalay sa kung paano kayo magpapatawaran at magtanggap sa isa't isa." Tinitigan pa rin ni Ruby ang lansangan habang nakasandal ang ulo sa salamin ng kotse, patuloy na umaagos ang kanyang mga luha.

sambit ko habang nalulungkot. " That is life astra, Wala tayong magagawa. It's life cycle,ganiyan din Ang mangyayari saatin mawawala din tayo. So be happy, yan lang Ang magagawa natin dito, move forward, forget and forgive yourself para kahit na mawala ka ay Wala Kang regrets sa Buhay" sambit Naman Niya.