Laban Lang Sa Buhay Quotes นิยาย & เรื่องราว

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

Sa kanyang wall, nag-post siya: "It wasn’t long before I said goodbye. Today, I say hello. Tapos na ang nakaraan. Oras na para magpatuloy. Kung may natutunan man ako sa buhay, ito ay ang katotohanan: ang buhay ay nagpapatuloy. Mabuhay ito!"

Ito ang pinakaepektibong sandata ko. "Huwag ka nang masyadong mag-alala, Luna," ani Ysabel na tila may lungkot ang tinig, "Ang buhay at kamatayan ay nakatadhana. Ang yaman at dangal, nasa kamay ng langit. Ang lahat ay may nakatakdang kalalabasan." Napakislot ang sulok ng labi ni Luna. Ah, ayun na. 'Yung paborito nilang kasabihan kapag gusto kang paalalahanan na wag nang umasa sa mana.

sabi nya She's right. Life is cruel. " Indeed, life is tough. So we people must also be tough as well. " sabi ko " Ano yang kinakain mo?" pagtatanong nya Cotton candy lang di nya pa alam. " Cotton candy tawag dito at matamis." sabi ko " Pwedeng patikim?" " Bumili ka nang sayo. Mukhang mayaman ka naman eh. Andun lang ohh tag 25 pesos lang."

Palibhasa ay mayaman ito. “Grabe ka naman, kuya Frank. Hindi mahalaga kung kakarampot ang pera o hindi. Ang mahalaga ay galing sa marangal na hanapbuhay. Saka pinaghirapan ko po ito. Para sa akin ay hindi ito kakarampot lang… malaki ito at mahalaga.”

“Masyado ka kasi!” “Pinatawad mo na nga binalikan mo pa, tanga ka talaga.” “Gano’n talaga kapag mahal mo ‘yong isang tao.” “Kabobohan tawag do’n!” “NAPAKA-BITTER MO! Bahala ka nga d’yan sa buhay mo!” Umalis sya ng k’warto at saka ako humilata sa kama at hindi na lang inintindi ang sinabi nya.

“Hindi huli ang pagkikita natin. Sinadya iyon ng Diyos upang iparanas sa atin ang pait ng pag-ibig at buhay, subalit sa bandang dulo ay alam ko na magbubunga ng tamis ang lahat ng ito. Kaya ay huwag ka nang malungkot, okay? Everything will be worth it.” “I just can’t help it, Babe. Mahirap lang tanggapin na kung kailan natagpuan ko na ang taong makakabigay-pabalik ng pag-ibig na alay ko ay ngayon pa lilitaw ang mga problema na ito. Kung solusyon lamang ang pera ay babayaran ko ang lahat upang huwag na tayong gambalain pa. But, yeah, it's not that easy. And life will never run as we would like it to.”

“Pero alam mo, kung mararanasan mo lang ang ganitong buhay, hindi mo aakalaing masayang mamuhay rito kahit na mahirap." “Masaya?” “Hindi lang sa pera at kasikatan umiikot ang happiness ng isang tao. Kundi sa simpleng bagay lang, katulad ng ganito” Magsasalita pa sana ulit siya ngunit hindi na niya naituloy nang tawagin kami ni Lola upang kumain.

Tumagos sa puso ko ang mga binitawan niyang salita. Hindi ba niya alam na walang halaga ang pera na sinasabi niya kumpara sa buhay ko? Life is priceless. Hindi mo ito mabibili kung saan-saan kahit marami kang pera. "Oh, bakit hindi ka makapagsalita? Naputol na ba ang dila mo? Huwag kang mag-alala dahil ibibigay ko pa rin naman sa iyo ang rewards na makukuha mo kahit mo deserve," sabi niya at ngumiti sa akin na may halong insulto.

turan ko. "Ang galing lang, kung inspired 'yon sa totoong buhay, masasabi kong ang strong ng kaibigan mo," sabi ni Shammy. "True, ako... hindi kami mayaman kaya medyo naka-relate rin ako. 'Yon nga lang, hindi ako valedictorian," wika ni Lilibeth.