Laban Lang Sa Buhay Quotes นิยาย & เรื่องราว

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

Sumalampak siya sa buhangin kaya naman tumayo ako. What happened to this beautiful woman? Bakit ka malungkot? You are supposed to be happy. May kulang ba sa birthday mo? Kung meron, ano? Sabihin mo at ibibigay ko agad. "It's your birthday. You're supposed to be happy."

Inosenteng sinabi ni Lota, "Ngunit ang mataas na uri ng buhay ay napakamahal. Wala akong pera." “Susuportahan kita!”

Nang maisip niya ito, sinabi niya sa takot, “Hindi ka ba natatakot na mahuli para sa paggawa ng isang walang puso at walang awang bagay?!” Tumawa si Lionel at sinabi, “Anong mayroon sa pagiging walang puso at walang konsensya? Wala ba akong konsensya sa pagpatay sayo? Alam mo ba na maliligtas namin ang nasa dalawang tao gamit ang pagkamatay mo? Marahil ay maligtas pa namin ang isa pang tao. May kasabihan na nagsasabi na ang buhay ay walang hanggan na kabutihan. Kaya naming iligtas ang dalawang buhay sa pagpatay ng isang tao. Kung ang dalawa ay babawasan ng isa, may matitirang isa. Hindi ba’t maliligtas namin ang isang buhay para sa wala? Walang hanggan ang kabutihan na ito!”

“Of course, it is easy for you. Mapera ka naman.” “But money can’t buy a life.” Malamlam ang mga matang nilingon siya ni Kien Massimo. “Hindi matutumbasan ng pera ang buhay ko. Quin’s mom saved my life. I wouldn’t be here if she didn’t saw me dying in the dark street of Canada.”

I’m here now. Sabi nga nila ang buhay natin ay parang gulong. Nakakatakot ngunit minsan ay napakasaya. Minsan ay nasa itaas ka ngunit sa isang iglap lang ay bumagsak ka na lang na parang ulan sa kalangitan or vice versa. Life is full of surprises, that's why we have to cherish every moments of our lives. We should not take it for granted. “Can we live here?” wala sa sariling naitanong ko.

"Sabi nga sa isang pelikula, ang taong nabubuhay sa baril, sa baril din namamatay. At ikaw, sa pagkain ka nabubuhay kaya…" "Sa pagkain din ako mamamatay." Dugtong niya sa sasabihin nito. "Damn," inis nitong sabi. "What?" nagtataka naman niyang sambit. Para rin kasi itong pinagsakluban ng langit at lupa ng mga sandaling iyon. "Huwag na nating pag usapan ang tungkol sa kamatayan."

Sarap ingudngod sa putikan para matandaan niyang isa siyang maruming nilalang na walang karapatang mabuhay! ‘Ilang oras na lang Jhonalyn, magkikita rin tayo. Maghintay ka lang riyan. Sasampalin kita ng napakalakas. Buti kung sampal lang ang abutin mo sa akin. Baka mapatay pa kitang hayop ka!’ ########## Thank you And God bless everyone 🙏❤️ Xoxo ☺️❤️

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it