Labing-anim Novels & Stories

“And ang smooth ng movement mo…” Agad namang lumiwanag ang animated eyes ni Little M sa LCD screen nito. “Of course!” proud nitong sagot. “I’m Version 001! Kailangan mas perfect ako kaysa sa future units!” Bahagya pa nitong iniikot ang maliit na katawan na tila nagyayabang. “I have feet now too!” dagdag pa nito habang masayang gumugulong paikot sa harap ni Talia.

Tumakbo palabas ang mga tao. Talikuran kami ni L.A. Sa kanan siya. Sa kaliwa naman ako. Kapag kami bumabaril. Sa ulo ang tama. Hindi kami bumubuhay ng kalaban. Mabilis at polido ang bawat galaw namin ni L.A. "Anim lang lang sa loob, baka meron pa sa labas." Aniya ni L.A sa akin. Lumapit ang mga bouncer sa amin ni L.A. "Boss L.A, Boss Andra. Kami na bahala sa mga bangkay."

“Matigas sa labas… pero super lambot sa loob!” Naku po. Nag-ingat ang panauhin. Di siya magpapaloko. Maingat niyang isinubo ang kendi, dahan-dahang ngumata— “…Oh—! Malambot nga… at ang tamis!” “Hahaha! O, ‘di ba? Hindi ako nagsinungaling, Auntie!” nakangiting sagot ni Anri, parang isang maliit na diwata ng katotohanan.

Selene Kagat Kagat ko ang aking labi habang abala si Lola sa pag tatanggal ng bubog na nakapasok sa balat ko "You should be careful,ano ba kasing nangyari at na sugat ka?"nag aalala niyang tanong Malungkot akong ngumiti habang nakatingin sa bubog na tinatanggal niya sa balat ko"nahulog ko po yung baso kanina,nadulas sa kamay ko"pagsisinungaling ko

Siniil siya nito ng halik sa mga labi. Muling gumalaw si Laura sa ibabaw ni Lance. Sinabayan siya nito sa paggalaw habang nasa mga labi nito ang isang dibdib niya at pinipisil-pisil ang isa pa. She reached her climax again in no time. This time, sabay na sila ni Lance. Mahigpit na nagyakap sila habang kapwa nila habol ang paghinga.

Huminga muna ng malalim si Lance bago muling nagsalita. “And here’s the weird thing, wala kami makuha na kahit anong impormasyon sa kung sino ang utak sa pagpapatakbo ng underground laboratory na ito kaya ito ang aalamin natin. Masyado mahigpit ang security system nila kaya maingat na pagpaplano at paghahanda ang kailangan natin gawin kundi—.” Naputol ang sinasabi ni Lance sa taong bigla na lang dumating. Nagulat ang lahat sa malakas na pagbukas ng pinto. “Wazzup, madlang people! Gulat kayo ‘no? Ako lang ‘to, ang pinakagwapo sa angkan ng mga Lavistre at Valencia. Wahhhh, I’m so humble.”

Sasagot sana ako ng may sumigaw ng kung sino. "My labs!" Sigaw nito. Napatitig naman ako sa mukha niya. Mala-anghel ang mukha nito at--- nakapormal ang sout niya. Teka lang-- sino naman ito? ************************************ Wottt 😅😂 my labs daw oh ahahaha! Bigay kayo ng names at pipili ako na iname niya 😂😂 dali dapat maganda ha tas malaanghel.

Bago magpatuloy sa paglalakad si Annie ay lumingon-lingon muna siya sa kaliwa at kanan niya at nang makita niya na walang tao ay nagmamadali siyang nagtakip ng kanyang labi at bumalik sa kanilang departamento. Pagdating niya sa kanilang department ay agad siyang pumunta ng banyo. Agad niyang tiningnan ang repleksiyon niya sa salamin at nang makita niyang namumula at bahagyang namamaga ang kanyang mga labi sa salamin ay ilang beses siyang napapikit at napasabi na nakakainis talaga si Lucas. Paano pa siya magtatrabaho sa ganung itsura niya ngayon? Kapag nakita siya ng mga kasamahan niya sa ganuong itsura niya ay tiyak na baka tuksuhin siya ng mga ito.

Yung hindi agad mapapansin `yung kayang galawin. Napangisi ako sa nakita. “Perfect." Mabilis ang galaw ng mga daliri ko. Transfer. Adjust. Edit. Lahat ay maingat at kalkulado. Hanggang sa nataapos ko na. 2 million. Ang nawala sa system. At nailipat kung saan ko gusto. Huminga ako nang malalim. "Done." bulong ko sa sarili. Pero hindi pa tapos. Kailangan ko pang—siguraduhin na may ibang masisisi. Dahan-dahan akong ngumisi. At sa isip ko. Isang pangalan lang ang lumutang.

Lumabas si Lola Evelyn habang marahang itinutulak ang wheelchair ni Lolo Sebastian. Sandaling natigilan silang apat. Pakiramdam niya ay biglang bumigat ang hangin sa pasilyo. Naroon pa rin ang magiliw na ngiti ni Lola Evelyn. Samantalang si Lolo Sebastian ay tahimik lang, ngunit bakas sa seryoso nitong mukha ang mapanuring tingin. "Good morning, mga apo," nakangiting bati ni Lola Evelyn. "Gising na rin pala kayo."