Lady With The Lamp の小説・ストーリー

iyon na lamang ang nasabi niya, hindi kasi siya makatayo sa sobrang pagod niya. Halos habol- habol pa nga niya ang hininga niya ng oras na iyon at nakapikit na pa siya habang naksandal siya sa pader. Ilang sandali pa nga ay bumukas ang pinto kaya napilitan siyang magmulat ng kaniyang mga mata. Bumukas ang pinto at iniluwa mula doon si Lily na may dalang isang tray. Napailing na lamang ito ng makita ang itsura niyang lambot na lambot dahil sa sobrang pagod.

Her face is full of curiosity and concern at the same time. "Hey, what happened? You look terrible! I know you can go out without makeup but without lipstick? That's the first time..." Lady's eyes roamed around her friend's whole body and she noticed how miserable she was. She silently gathers her small backpack and a paper bag and throws it inside the car's back seat.

Or is he real? Pinanood niya itong maglakad palapit sa kanya. Madilim ang paligid ngunit sapat na ang ilaw mula sa lamp shade na nasa nightstand para makita niya ang hitsura nito. Agad na sumikip ang dibdib ni Lyla habang nakatingin dito. And then again, she wanted to cry.

May nakasabit na lampara sa pintuan ng apartment building. Medyo luma na ito at may lampshade. Isang lalaki at isang babae ang naghahalikan sa ilalim ng liwanag na talagang nakakaaliw sa mata. Ngunit naramdaman lang ni Isabella na pinahirapan siya. Sa oras na ito, dapat may mga kapitbahay na papasok at lalabas.

“Why lamps? And how?” “May eksena kasi kung saan ipapakita na iyong babae ay may dalang lampara habang naglalakad sa madilim na tulay tapos sa hindi kalayuan ay may makikita siyang isang pigura ng tao. Kahit walang dialogue ay alam na kaagad ng mga viewers na magme-meet na ang babae at lalaki.” Paliwanag ko. “Oh, I see.”

Ramdam na ramdam niya rin na nagsimulang uminit ang kanyang pisngi at alam niyang namumula na ito. Nakatayo lang si Aemond sa ilalim ng wall lamp. Ang liwanag na nagmumula sa lamp ay tumama sa magandang katawan ng lalaki. Lalong uminit ang nararamdaman ni Nynaeve nang humarap ang lalaki sa kanya.

Ang mga ilaw ng siyudad, dumadaan lang sa salamin, mabilis, malabo, at parang mga alaalang pilit kong binabaon sa limot. Pero sa isip ko, iisang tanong lang ang hindi mawala-wala. Hanggang kailan ko ba talaga mapagkakatiwalaan si Lily?

But just when he was ready to set off, he remembered the adder, and went to take it some milk and fruit. As he was opening the door, he saw a strange light shining in one of the corners of the room. Looking more closely, he was much astonished to see a lady, whose noble and majestic presence gave evidence of her high rank. Her dress was of amaranth satin, embroidered with diamonds and pearls. Coming forward with a gracious air, she said to him:

At sa kanyang pagpapahinga ay hindi niya inaasahang mananaginip siya ng isang kakaibang tagpo. Sa loob ng isang silid na may simpleng disenyo at madilim na kulay abo, ang isang floor lamp ay naglalabas ng kahel na liwanag. Nagbibigay ito ng tahimik at napakapayapang kapaligiran sa paligid. Isang lalaking may magandang pangangatawan ang nakayakap nang mahigpit kay Lexie sa ilalim ng malambot na kama.

kinapakapa na lamang niya ang hagdan at hindi nagbukas ng ilaw para hindi makatawag ng pansin sa labas ang liwanang. Pagdating sa itaas ay sinindihan nalang niya ang isang vintage na lampara at ang lamlam lamang nito ang naging tanglaw niya sa gabing iyon. Hindi napigilan ni Yuna ang maluha sa kapalaran na naman niya ng oras na iyon.