Lady With The Lamp Novels & Stories

bulyaw nito sabay balibag ng lampshade. Umangat ang dalawang kilay ni Irigo sa inastang iyon ng kapatid. Agad na napukol ang kanyang tingin sa nagkalat na pira-pirasong bahagi ng lampshade na ibinalibag nito. Maya-maya ay muli niyang hinarap si Theo na sa mga sandaling iyon ay tumayo na mula sa kinauupuan nito. Bagamat walang ilaw sa kwartong iyon, gamit ang liwanag na nagmumula sa balcony, ay kitang-kita niya ang pamumula ng mukha nito.

Tuluyan na ring tumila ang ulan, at may mga maliliit na puddle na lang sa bangketa. Nang makarating si Lori sa mansyon, nakakapagtaka ang katahimikan. Patay ang lahat ng ilaw sa ibaba, maliban sa isang maliit na lamp na naglalabas ng banayad na liwanag sa sala. Maingat niyang hinubad ang kanyang sapatos at naglakad patungo sa hagdan, sinusubukang huwag gumawa ng ingay.

Bumangon ito at naglakad palabas ng kwarto, naka-yuko pa pero determinado. “Cassie, wait!” Mabilis siyang bumaba mula sa kama para habulin ito. “Madilim na sa labas. You can’t get that lamp now. Halika, matulog ka muna. I’ll take you there tomorrow.” “Hindi pwede!” sigaw nito habang hinihila ang braso niya. “It’s dark! Someone will steal it! Ang ganda-ganda ng lamp, baka mawala!”

Tahimik lang buong paligid, at tanging kaming dalawa lang ang maingay na nagkukwentuhan at nagtatawanan sa kahabaan ng dalampasigan. Sinindihan niya ang lamp na dala at binuksan ang mga fairy lights. Hindi mawala-wala ang ngiti sa labi ko buong gabi. "Ang romantic pala talaga ni Sir Cy," biro ko. "Actually, hindi na natin kailangan ng ilaw," sabi niya. "Bakit? Ang dilim kaya." "Kasi maliwanag na sa akin na ako lang ang para sa 'yo."

Bulong ko sa hangin, hindi ako sigurado kung nadinig niya 'yon but all I know is tama ako. Ang tao parang lampara, kapag napapagod kumukurap. 'Yong lamparang kahit anong ganda, papanget parin at mawawalan ng ilaw. Mawawalan ng sigla, at pinapalitan. You only see the beauty of light but not its imperfection.

Tinaas niya ang kanang kamay niya, tumuro siya sa kalangitan. Sa isang iglap lang, may lumabas na malakas na pwersa mula kay Wilbur at tumama ito sa madla. May isang nakakasilaw na ilaw na nanggaling rin sa dulo ng daliri niya. Sa isang iglap, ang ilaw ay lumaki ng halos sandaang metro. May lumabas na nakakatakot na sword aura, lumipad ito papunta sa direksyon ng sword image na mula sa painting.

Nabigla naman si Sophia sa ginawa ni Raymond pero bago pa nga siya makapalag ay hinila na siya ng lalaki papunta sa isang puntod. Malinis ang puntod na parang araw araw itong pinupunasan. Napapalibutan din ito ng mga prutas, meryenda at maging matatamis na pagkain na hilig ng mga kababaihan. Ang babaeng nasa larawan sa lapida ay maliwanag at maganda ang mukha at ang kanyang mga mata ay parang mga bituin sa gabi. May ngiti sa kanyang mga labi at kurba sa kanyang mga mata na parang kinakausap sila mula sa kabilang dako ng panahon at espasyo.

I think they're only just allowed outside the premises. It took me minutes before I found a fountain. It was in the middle of a circular platform, still inside the hotel. It has a three layer which the water flows smoothly. It has mosses but it doesn't look bad. Instead of a cemented floor, it was a grass. Because of the glass roof, the light from the moon above passed through that illuminated the whole place. There's vines attached to the walls that gave it a more magical vibes. There's also a little lamp each corner. I can't help but to smile at the sight. Dahan-dahan akong naglakad at naupo sa gilid ng fountain. I decided to remove my shoes. While removing my shoes, a shadow appeared. Nap

Gagamitin ko ngayon ang charm ko kay Lluna. Matapos kong maligo, pinili kong isuot ang pinakahot at pinakamanipis kong lingerie nightie. Umayos na ako ng pwesto sa aking kama matapos patayin ang main lights, at tanging ang munting liwanag na nanggagaling sa lamp shade ang natira sa silid. Ipinikit ko ang aking mga mata, sinusubukang hanapin ang antok, pero sinadya ko talagang huwag matakpan ng kumot ang parteng siguradong magdadala ng init kay Lluna.

Ang daming alikabok sa paligid at ang mga gamit ay sira-sira at halatang hindi na magagamit pero nakadisplay pa rin. "Sa totoo lang, hindi. At hindi ko maintindihan si Lady Cassa kung bakit dito ka niya nais na tumira ng pansamantala. Alam naman niya na hindi na ligtas tirahan ang lugar na 'to," sagot niya. I smiled bitterly. Basura talaga ang trato niya sa 'kin noon pa man. "Siguro dahil naiiba ako sa inyo," usal ko sa malamig na tono.