Lahir Baru Novels & Stories

narinig kong sabi ni Mateo habang mahigpit ang hawak niya sa kamay ko. “Hindi,” sagot ko, hingal na hingal. “Hindi ako bibitaw.” At nang marinig ko ang unang iyak ng anak ko, hindi ko napigilan ang pagluha. Hindi iyon luha ng sakit, kundi luha ng pag-asa. Dahan-dahang inilagay ang sanggol sa dibdib ko. “Congratulations,” sabi ng nurse. “Healthy baby.”

Lumapit ang nurse, may dalang dalawang maliit na bundle na maingat na nakabalot sa puting kumot. “Congratulations,” Malumanay nitong sabi. “Isang baby boy… at isang baby girl.” Bahagyang nangilid ang luha sa mga mata ni Lara. “Pwede ko na ba silang makita?” Nanginginig niyang tanong. Dahan-dahang inilapit ng nurse ang mga sanggol sa kanya. Unang ipinakita ang lalaki. Maliit. Mapula ang pisngi. Mahigpit ang pagkakapikit ng mga mata habang umiiyak.

Ang salita ay naging kanyang mantra, mas makapangyarihan pa kaysa sa anumang panalangin. Ilang oras pa, at dumating ang sandali. Ang iyak ni Mariel ay pinalitan ng isang matinis, malakas na sigaw—ang unang hininga ng bagong buhay. Hindi malilimutan ni Billie ang sandaling iyon. Nang ibigay sa kanya ang bata, naramdaman niya ang isang matinding kaligayahan na mas malakas pa kaysa sa anumang adrenaline rush. Ang bata ay maliit, mainit, at ganap na walang muwang. Ang mga matang iyon ay nakatingin sa kanya, walang takot, walang paghuhusga, tanging walang hanggang pangangailangan.

Lahat ay nakatutok sa tunog na nililikha ng aparatong paikut-ikot sa tiyan ni Lyv. “The baby’s heartbeat is strong. Looks like we have a little warrior here,” natatawang wika ng doktor. Namutawi ang impit na saya mula sa kabuuan ng silid. Bakas sa mukha ng bawat taong naroon ang matinding kaligayahan. Ito ang unang pagkakataong narinig nila ang tanda ng buhay sa kanyang sinapupunan; ang tibok ng puso ng tagapagmana ng mga Dela Vega. Kinakabahan man, nanaig kay Lyv ang matinding kaligayahan. Sa pagkakataong iyon, ramdam na ramdam na talaga niya ang pagiging ina.

Napatakip ako sa bibig ko. “S-Sorry po kung i-inilihim ko ang tungkol sa kambal.” nakatungong sabi ko. “Well, nagtatampo pa rin kami. Pero dalhin niyo na ang kambal dito, ASAP.” sabi ni Tita Amy. “O-Opo.” nauutal na sabi ko. “Sana babae na ang new baby niyo. Puro lalaki na ang mga apo ko. Si Anthony, Ridge, Rash and Dash. I hope it's a girl this time.” tila excited na sabi pa ni Tita Amy.

Nagtatanong ang mga mata namin sa mga ipinakita sa amin. “Subject 56. Girl. Seventeen years old, blood type of AB+ born on June 16, 2005. After she gave birth, she became one of our successful human innovations.She was one of the most successful human innovators after she was born. They said she lost her heartbeat for thirty minutes, but when she was placed in the incubator of human innovations, she already had a pulse. His doctor is Mr. Ethan Alonzo, and we found out that her mother was Mrs. Villareal. Ethan experimented with the newborn baby, who was thought to be dead. Because when a mother hopes that her child will survive, there may be complications because she is just starting the huma

Kuhang-kuha nito ang istura ng tatay nito, halatang dugong Consunji ang nanalaytay dito. Akala niya talaga noon ay makukunan na siya at mawawala na ito sa kanya. Kung wala si Yaya Lilit noon ay baka ganoon ang nangyari. Nakakuha ito ng tulong, iyon nga lang ay kailangan ng ilabas si Serenity sa kanya kundi ay pareho silang mapapahamak. Wala rin ngang assurance na mabubuhay ito lalo pa't pre-mature baby ito pero heto at malusog, bibo, at... mataray na katulad niya.

Kasalukuyan syang nasa bagong museum matapos ang ribbon cutting nya kaninang umaga. Napangiti sya ng dahil sa kakulitan ng anak na lalaki, Naalala ni irish na parang kailan lang ay kakapanganak nya lamang dito. Hindi biro ang pinagdaanan nya sa pagbubuntis at panganganak, Kinailangan nyang sumailalim sa Cesarian section dahil bata pa sya noon at hindi marunong umire, kasabay pa noon na sobra syang stress dahil sa pangungulila sa pamilya ngunit tinatagan nya ang loob at ang determinasyon para sa anak.

maang ko pa dahil baka naman nagkakamali lang ako ng dinig. "Kambal po ang magiging anak ninyo, misis. Yes, hindi po kayo nagkakamali ng dinig. May dalawang buhay pong pausbong pa lang sa loob ng bahay-bata ninyo. Congratulations po. Five weeks and 2 days na po sila."

Kaya three days bago ang due date niya sa panganganak ay naroon na ito. Napaaga ang labor niya. Kung kailan dumating si Terrence sa ospital ay saka lang nagmadaling lumabas ang anak niya. Ang tatay lang pala nito ang hinihintay. Saktong sumikat ang araw ay matagumpay niyang nailuwal ang anak nila, their first son. “Welcome to the world, Baby Elrence!” bati ni Terrence sa anak nila. Huhat na nito ang baby.