روايات وقصص ضمن Lahir Baru

Mukhang magkakaroon kami ng sakit ng ulo kapag lumaki siya. Ilang sandali pa ay bigla itong nagsalita. “Can I name him?” tanong nito. Nagulat naman sila ni Mikaela. Ngumiti ito at pagkatapos ay nagtanong. “May naisip ka na bang pangalan niya? What is it?” tanong ng ina rito. “Levi.” sagot nito. Ngumiti si Mikaela nang marinig ito. “Levi…” ulit nito at pagkatapos ay para bang natuwa naman ang bagong panganak na sanggol dahil bigla na lang itong ngumiti habang tulog.

At ng simulan kong hiwain ang cake na nasa harapan namin ay agad na gumulong ang kulay blue na mga beads sa gilid nito na palatandaan na isang lalake ang magiging anak namin ni Yohann. “Woahhhhhh! Good job, Yohannn!” Sunod Kong narinig na hiyawan ng mga kaibigan nito sa paligid. Pagkatapos ay sunod naming tiningnan ang hinihiwang cake ni Bridgitte. Magkayakap kami ni Yohann ng mga oras na iyon. “Yehey! It's a baby girl, madam!” Hiyaw naman ng emcee. “Parang destiny, right? Isang baby boy at girl ang unang apo ng pamilya! Palakpakan po natin ang mga pamilyang Revas at Fausto!”

Ang bagong buhay ng pamilya namin. Lalo na dito ipapanganak ang unang anak namin at siya na lang ang inaantay naming lahat. Alam ko na magiging masaya ang pamilya namin. (END OF FLASHBACK)

Pumasok ang nurse, buhat ang bagong silang na sanggol. May banayad na ngiti sa labi nito habang inilalapit ang munting nilalang na balot sa pink na kumot. “Congratulations, Miss Han,” malumanay na sabi ng nurse. “It’s a healthy baby girl. A beautiful girl. Look.”

Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, ang kanyang kwento ay nagsisimula sa isang bagong simula, puno ng pag-asa at mga bagong pangarap. Sa bagong simula ni Apple, natutunan niyang yakapin ang buhay sa probinsya at ang mga simpleng bagay na siyang nagbibigay sa kanya ng kapayapaan. Hindi na siya nag-aalala sa mga materyal na bagay, kundi sa kalusugan at kaligayahan ng kanyang sarili at ng kanyang anak. Ang mga unang hakbang sa pagbubuntis ay puno ng pag-aalala, ngunit natutunan niyang magtiwala sa kanyang sarili at sa mga taong nagmamahal sa kanya.

Ang halimuyak ng bagong buhay ay pumuno sa kanyang ilong, habang ang liwanag ng delivery room ay sumasayaw sa paligid, naglalarawan ng isang bagong simula. “Ang… ang… baby natin… lalake… Wright… hindi ko maisip…” bulong niya, halos hindi marinig, ngunit puno ng panloob na emosyon. Ang kanyang mga mata ay nagliliwanag sa tuwa, ngunit sa kaibuturan ng kanyang isip, may madilim na bulong na hindi niya kayang ipagwalang-bahala.

Her eyes are twinkling and gleaming as she saw our baby Hari. “My first-born grandchild, thank you, Hira.” Hinawakan ni mommy ang kamay ko, habang nakatingin parin kay Hari. “Name?” tanong ni mommy. “Hari Yasiel, mom.” Sagot ni Yasmir sa kanya. “Hari form your name, right Hira?” tumango ako sa sinabi ni mommy. “And Yasiel?” tanong niya.

“Isang tulak pa! Last push!” At narinig namin ang malakas na iyak ng sanggol. “Congratulations, Mr. and Mrs. Harrington,” nakangiting sabi ng nurse. “It’s a boy. 4.1 lbs. Malusog. Early pero strong — tulad ng parents niya.” Inabot sa akin ang baby namin. Maliit at kulubot pa, pero may itim na buhok na parang sa akin. Ang mga mata, kulay brown na parang kay Megan.

Leslie P.O.V. Kaya ang mga araw ay naging linggo, ang mga linggo ay naging buwan. Habang lumilipas ang panahon ay naging mas malapit kaming lahat, kahit ang mga magulang ko ay parang normal na rin at hindi ganoon kanormal dahil hindi sila sumusunod sa No PDA rule. I now have a baby brother, dad decided to name him Jax. He's a cute little bundle which makes me more thrilled about the arrival of my baby. Ang pinaka-inaabangang araw ng Setyembre 20 sa wakas ay dumating ngunit walang labor contraption. Wala man lang akong nararamdamang sakit maliban sa patuloy na pananakit ng aking balakang na tiyak na kakayanin ko.

huling wika ng elemento at muling nabuhay ang tinginan naming lahat na naroroon. "Bitiwan n'yo siya... hayaan n'yo siyang magkwento...," magaan na atas ni Nanay. At unti-unti, dahan-dahan, duda man, binitawan naming lahat ang pagkakahawak sa katawan ni Chadie. Bumangon si Chadie at naupo na parang isang fetus.