Larangan Ng Sining Novels & Stories

"Alam ko yang nag lalaro sa isip mo Sharina, oo nababasa nga ang kepay ko pero dipa kami umabot sa bembangan ng kweba at kanyon, sayang nga wala pang kabayuhan at ungulan pero satisfied nan ako sa alembong n'yang dila at dancing finger.." tiling hirit nito. Ako?.. Literal na natulala lang at ng makahuma, nalinawan din wala pa palang bembangan, kainan lang pala, nyeta pero paalahanan ko na rin para naman hindi ako masisi.

mariing asik ni Lauren sa kaniyang sarili, ang kaniyang boses ay punong-puno ng lason at panggigigil habang nakakuyom ang kaniyang mga kuko sa kaniyang palad. Para sa isang babaeng lumaking nasusunod ang bawat kapritso at sanay na inaangkin ang lahat ng kaniyang magustuhan, hindi kailanman katanggap-tanggap para kay Lauren ang matalo sa kahit sino.

sagot ko habang nakangiti nang bahagya. Nang tuluyan nang makaakyat si Tita Selena, naiwan kaming dalawa ni Angelo sa ibaba. Hindi ko na siya pinansin pa. Tumayo na rin ako at nagtungo sa malawak na sala ng mansiyon. Umupo ako sa malambot na sofa at kinuha ang aking dalang sketch pad at lapis mula sa aking bag. Ito ang aking paboritong gawin kapag gusto kong magpalamig ng ulo. Nagsimula akong gumuhit ng mga bagong disenyo ng singsing. Sa bawat guhit ng lapis, unti-unting nabubuo sa papel ang isang eleganteng singsing na may kakaibang hugis ng hiyas sa gitna. Huminga ako nang malalim, sinusubukang kalimutan ang tensiyon kanina.

“Hindi naman ganoon, Dante! Ang ballet ay isang uri ng sining — ” “Mag-ingat ka sa tono mo!” singhal niya. “Hindi ako marunong mag-...twerk o kung ano pa man ang ginagawa ng mga babae — ” “Tingnan mo, bitch,” singhal niya, habang umiikot habang ang daliri niya ay nasa mukha ko. “Pumasok ka diyan, lagyan mo siya ng inosenteng tingin, sabihin mong 'oo, sir' at 'hindi, sir,' igalaw mo ang balakang mo, laruin mo ang iyong mga suso, at gilingin mo ang puwet niya sa kandungan niya at pasayahin mo siya. Naiintindihan mo?”

Pinulot ko iyon, isang kulay pulang lace lingerie. Sandali akong natigilan, hindi akin ito. Masyadong matapang din ang amoy ng pabango na kumapit sa tela. Dahan-dahan kong binitawan ang lingerie at nagpatuloy sa paglalakad. Ang tibok ng puso ko ay parang gustong kumawala sa dibdib ko.

Kitang-kita niya na walang kaarte-arte ang babae na gawin ang mga bagay na iniutos niya. Napangiti siya ng lihim. Hindi nga siya nagkamali sa pagpili sa babae. She is a wife material and deserve to be treasured. Kaya hindi na niya ito papakawalan ano man ang mangyayari. “Done!” wika ni Laarni matapos ilapag ang kutsara sa plato.

determinadong sagot niya. Sa sinabing iyon ng kaharap ay napangisi si Knives. “Lalaine, do you know how naive you are? Do you think that being successful can only be achieved with five or ten years of hard work? Hindi lang two years ang fashion. Kailangan mo pang mag-aral, matuto, sumali sa malalaking fashion design projects. Tell me, which of the ones I mentioned don't need money?”

Mainit at parang sinusunog si Lara nang mga sandaling iyon. Kahit hindi niya aminin o sabihin ay talaga nga namang napakahusay ng lalaking ito sa pagpapaligaya ng isang katulad niyang kabaro ni Eba. Walang sandaling namahinga ang bibig niya sa pagpapakawala ng mararahas na pagsinghap at pag-ungol dahil sa lahat ng ginagawa nito.

Ang Lynn family ay may piano pero pangdekorasyon lang ito. Paminsan-minsan, tutugtog si Selene ng piece, pero pakiramdam ni Sabrina na ang pagtugtog nito ay hindi naiiba sa pagkabasag ng mga pots. Sa kabilang banda, ang sobrang galing na talents ni Sabrina ay pwersahang naitago. Ngayon, nung sinabi ng mga katrabaho niya na gusto nila magkaraoke. SObrang saya ni Sabrina. Halos mapatalon siya na parang bata.

Marahang pinunasan ni Lara ang pisngi niya. "You're crying?" wala sa huwisyo na tanong ni Lara sa kaniya. Isang tango lang ang nagawa niya sa sandaling iyon, nasa kalagitnaan siya ng pag-iisip kung papaano siya magpapakilala ulit sa babaeng mahal niya, dahil, dahil ang alam nito'y hindi sila magkakilala at wala silang ugnayan na dalawa.