Sinungaling Quotes Novels & Stories

———— 𝑆𝑎𝑛𝑡𝑜𝑠 𝑃𝑜𝑖𝑛𝑡 𝑜𝑓 𝑣𝑖𝑒𝑤 “𝑆𝑖𝑛𝑢𝑛𝑔𝑎𝑙𝑖𝑛𝑔!” 𝑈𝑚𝑖𝑔𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑎𝑛𝑔 𝑝𝑎𝑛𝑔𝑎 𝑘𝑜 𝑛𝑔𝑢𝑛𝑖𝑡 𝑛𝑎𝑛𝑎𝑡𝑖𝑙𝑖 𝑎𝑘𝑜𝑛𝑔 𝑡𝑎ℎ𝑖𝑚𝑖𝑘. 𝑀𝑎𝑎𝑦𝑜𝑠 𝑎𝑘𝑜𝑛𝑔 �

Singhal niya. "Wala akong paki, nasa condo kita kaya ayokong malunod ng luha mo. Kaya chill, marami pa naman dyan e, huwag mo lang isara ang puso mo. Alam mo, mag-BFF talaga tayo. Pareho tayong tanga sa pag-ibig. Pero ika nga, kapag nadapa ka sa lalaki, babangon ka din sa lalaki… Proven and tested ko, Mars! Nawawala agad ang sakit, kaya chill lang. Sumama ka na lang sa akin sa L.A at doon tayo maghahasik ng lagim!" Lalo itong natawa kaya nakatikim ng palo sa braso.

“Don’t small the probinsyana, Renz, I told you, ha!” “T@ngina mo, Luz!” “M0therf@cker!” “Hoy hindi yun kasali!” “It’s sad to belong!” “Sabi ko hindi kasali yung tangina.” “I said, it’s sad to belong, m0therf@cker!” “Anghel sa mga langit, yawa na!” “Angels Debil!” Hindi ako makakain sa kakatawa ko sa kanilang dalawa. Saka lamang ako sumubo ng matapos na silang magkulitan.

biglang may tumulong luha sa pisngi ko. Nagulat naman siya sa naging reaksyon ko. Parang hindi ko na alam ang mga pinagsasabi ko. "Ano palagi nalang akong walang nagagawang tama? Walang kwenta? Alam niyo, napaka-putangina niyo rin!" humagulgol na ako sa iyak. It's lonely, isn't it? That right now, being in this bar, surrounded by people, we both actually wish we weren't here.

Bakit may pa ganoon s'yang salita kanina? "Lasing s'ya Jewelry!" Mahinang sampal ang ibinigay ko sa sarili ko. "Kapag ang isang tao lasing lahat nasasabi." Napailing ako bago nasapo ang nuo ko. Lasong nga s'ya oo, baka oa lang ako. Lasing e, nahubaran pa nga ako nang damit at nagawa pang makipag tusukan? "Nababaliw na ako," bulong ko bago tumayo.

Singhal ko sa kanya kahit ninguya-nguya a g pipino sa bibig ko. "Your weird" wika nito. "Anong weird? Kumakain lang ng pipino weird na agad? Kung makatingin ka sa akin kanina parang may tumubo na sampong ulo sa akin. Oy! Kung hindi mo nakakalimutan may kasalanan ka pa sa akin!" Sabi ko habang kagat at nguya na parang mansanas ang pipino at sawsaw sa asin na nasa counter table.

paulit-ulit kong sabi at sinasadya kong iparinig sakanya yon. Tumigil lang ako sa kakasabi ng sinungaling nong binalingan na ako nito ng tingin. "I'm not a liar, I don't lie." Hindi daw sya nag sisinungaling? Talaga ba?! Lahat yata ng taong kilala ko nagsisinungaling saka walang tao ang di nagsisinungaling, wag kang feeling banal kase lalagpas ka lang sa langit nyan!

Yon nga ang sabi sa isang quotes na nabasa ng dalaga. "It is better to love and to be loved than to have never loved at all." “Pero bat ganon?” “Bakit tila yata masheeeket?”

Dahil tanging mga mensahe ko lang ang nandoon na ang ang nakalagay ay… "NASAAN KA NA! BUMALIK KA NA PLEASE." "Hindi mo ba maalala. Sabi mo kanina lang. Nagkalasingan kayo. At alam mo ba? Napapaisip ako ngayon. Kung gaano katotoo ang mga sinabi mo. Sa pagkakaalam ko kasi. Ang mga lasing na tao lang ang nakakapagsabi ng totoo. Sinasabi ang lahat ng nilalaman ng puso at isipan." "Wala akong maalala na nag message ako sayo kung ano man ang mga mensaheng iyon. Dahil lasing man ako. Sigurado akong hindi ko iyon magagawa."

ngiting sabi nya sakin "Yes" ngiting sabi ko din "Yess thank you" ngiting sabi nya "You're welcome" ngiting sabi ko "But can i have a favor?" Tanong nya sakin "Sure... what?" Sagot ko sa kanya "Pwede bang wag muna natin paalam sa kanila kung anong meron satin.." sabi nya sakin "Oo naman naiintindihan ko man" sabi ko bago nya kong yakapin ng mahigpit.