Lest We Forget Novels & Stories

"We don't have to do it. We just need to make a new memory. Please, try to think it's me not Lawrence. At hindi ako si Lawrence para gawin ko ulit ang mga bagay na iyon sa iyo. Just stop comparing it to the past. Paano tayo makakausad kung palagi mong inaalala ang nakaraan?" His last words hit her hard. Paano nga naman talaga sila makakausad. Tumigil siya sa paglalakad at hinarap ito. "Fine. I'm sorry. I just..." hindi na niya naituloy ang ibang sasabihin nang simulang manginig ang bibig at kamay niya. "I just can't simply forget it," she managed to say.

“Magsimula tayong kalimutan ang lahat.” “Emer-son...” Malalim ang paghinga ko. “Hindi ko pa kayang makalimot.” “Trust me, Helena, let's forget everything, let's forgive them para sa ikapapanatag ng loob natin. Para sa kapayapaan ng isip at puso nating dalawa. Kalimutan na natin kung ano man ang nangyari sa nakaraan.” Paano kung hindi ko magawa ang gusto niya? Paano kung bumigay ako? Paano kung hindi ko makayanan?

I forgot that I have a friend and we've never heard each other for a week. ***

"Forgive and forget, I mean." What is he saying? Hindi ko pa napapatawad ang Daddy niya at mas lalong hindi ko pa nakakalimutan ang ginawa ng Daddy niya sa akin. "Why are you asking such thing?" tanong ko naman. "It says the first to forgive is the strongest, and the first to forget is the happiest." He shrugged. "Just wondering if I can also apply that meaningful quote." sagot niya at nagpunta sa pwesto niya. Sa tabi ni Artemis pero medyo malayo.

I closed my eyes while tears still flowong in my beautiful face. "I w-ish na kaya ko nga... guide my family to have a family. I wish I can forget this day, those days na nasasaktan ako. I hope this pain won't haunt me every night." Pagkatapos ay hinipan ko na ang mga kandila. "Sorry dahil hindi-

Hindi ko napigilan ang pagtitig sa kaniya saka ako nagsalitang muli. "But how will I forget about him? Our memories?" Muling nag-unahan sa pagtulo ang mga luha ko na agad ko namang pinunasan gamit ang panyong ibinigay niya. "You don't have to forget about him and your memories with him, Keep it and learn from it. Keep all the memories and create a new memories with someone better." Tinitigan ko siya at kita ko ang pagka seryoso sa mukha niya.

My heart felt more lightly, parang nawala yung nakapatong na mabigat. It's time to forget and forgive. ~*~

All of the bad memories that I want to forget, it just doesn't fade. Matapos ang nangyari sa mansyon ay malaki ang pinagbago ng buhay namin ni Lester. Nang mamamatay si Mr. Edgar, hindi ko alam kung dapat ba kong matuwa o magpasalamat sa kanya. I can still remember the last words he said to me before he died.

At sa kabila ng kanyang pagkahilo ay naramdaman niya ang mahinang paghaplos ng isang kamay sa kanyang buhok. “Aylarca seni unuttuğumu düşündüm. Ama seni unutmaya çalıştıkça, seni daha çok hatırlıyorum,” he said and sighed. “Ama çok sevdiğim ilk insanı nasıl unutacağım?” [translation: I've spent so many months thinking I forgot all about you. But the more I manifest to forget you, the more I remember you. But how am I going to forget the very first person I dearly love?]

pagkasabi nito sa huling salita ay unti-unti nang nawala ang liwanag. One of the way of moving on from any painful parts of our lives is to accept the fact, forget and forget. It may be hard for us to do but we can make it step by step. Kagaya ni Leonora, ipinanganak siyang may takot sa Diyos pero tao lamang siya na nagkakamali but she repented, she accepted all those mistakes and forgive all the people surrounds her.