Lest We Forget Novels & Stories

"Wag kang mag-alala. Ayos lang. Hindi kita pipilitin. Pero isang lang ang pakiusap ko sayo. Simula sa araw na to kalimutan mong magkakilala tayo. Kalimutan mo na may isang Samantha Dela Vega na naggulo sa buhay mo. I don't want want to be associated with you anymore. throw, burn, erase everything that will remind you of me." "Forget everything about me. Don't think, don't whisper, don't you ever say my name. The moment you'll do that, I swear you will regret it."

Sana. Ngumiti ito. "Don't dwell on the past anymore. Let's create something new. Something that is worthy to remember. Ang mga taong nakalimutan mo. Puwede mo silang muling kilalanin. And I'm sure, hindi man ng isip mo, makikilala sila ng puso mo. Just how you knew me from your heart..."

-Sabi nito. "Huh, I thought you didn't believe it? Why won't you leave them alone and make your own family with that Angela b*tch!? Tutal doon ka naman masaya di ba? Listen to me!! Dahil sa kabobohan mo, Eros want to leave this place! He doesn't want us!! And it's your f*cking fault!"-Sigaw ni Stacey. "Enough the both of you!!"-Natigil sila dahil sa sigaw ni Mr. Veluz.

Siguradong mami-miss kita Ela. Mami-miss ko yung mga panahong nakakapagkulitan pa tayo kahit hindi na masyadong naaayon sa mga edad natin. Salamat sa lahat ng alaala. Sana mahanap mo na lahat ng kasagutan sa mga tanong mo. At sana matukoy mo na kung ano o sino ang pansamantalang nakalimutan ng isip at puso mo.

Si Kyer naman ang tinapunan ko nang tingin at tila nag iisip ito ng malalim dahil parang nakatingin lang ito sa kawalan habang nag uusap ang iba dito. "Lesther, may kailangan pa akong gawin ngayon. Nga pala, wag na wag kang lalabas ng paaralan dahil delikado at wag kang masyadong pakampante sa paligid mo, mag ingat ka palagi." Seryosong paalala ni Leo kay Lesther, at walang ano ano ay umalis ito na di manlang nagtapon ng tingin sa ibang kasama ng kapatid niya. Tsk.

naiiyak na ako at tuluyan nang tumulo ang mga luha ko. “Alam ko kahit ako rin ay nagpapasalamat sayo dahil nakikita ko naging masaya na sila kaya lang baka biglang bumalik sa dati ang lahat eh pero may hihiling lang ako sayo” “Ano po yun?” tanong ko. “I want you to forget everything about my family, even my son Levis” bigla akong kinabahan. “But I won’t stop to communicate them especially Levin para di masyadong malungkot si Levin” napaisip ako kung paano nila gagawin yun baka tumutol ang ama ng bata.

Hindi agad nakasagot si Leila. Nakatitig lamang siya kay Dylan habang pilit inuunawa ang sinabi nito. Even if I couldn’t remember, please be there to make me remember what I have forgotten, Leila. I want you to be there by my side always. Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip niya ang mga salita nito. Hindi niya alam kung bakit parang biglang bumigat ang kanyang dibdib.

“Maybe I have. Kaya ko sinasabi sa’yo, you can be smarter next time, but don’t let them turn your heart into stone.” Napatingin ako ulit sa dagat. “I’m trying. But right now, I just… I want to forget.” Ngumiti siya, pero may halong lambing. “Then let me help you forget kahit ngayong gabi lang.”

Ayoko nang may iba pang makaalam ng tungkol doon. Kung ako lang din ang tatanungin ay gusto ko na rin naman sanang kalimutan ang mga iyon. To the point that if there's only one way for me to forget all that's behind me, I will surely and gladly oblige. Kahit pa sabihin na may kapalit iyon, gagawin at gagawin ko pa rin. Makalimutan ko lang lahat ng bagay na hanggang ngayon ay hinihiling ko na sana, hindi na nangyari sa akin.

“We agreed to forget about it, that’s all, we must stop talking about other things. We don’t awe explaination to each other.” Tumango siya at tumayo. “Right. Let us forget everything.” Matapos naming magpalitan ng malalalim na salita ay kusa siyang lumabas ng pintuan at umalis.