Novel & Cerita Lest We Forget

"Then that's mean you still don't forgive me. There's a hole in your heart that someday will burst because of the pressure. Forget is the thing you must do... when you are done to forgive the someone who hurt you so much. Forgive first before forget." "We are all different, we have different level of understanding of what is better, and you know what it is? Forget that someone and what he/she did to you." "Then forget me, will you?" I'm shocked on his question. I don't know why i feel my heart shatter into pieces. I know i already forgave him, but this is a debate i must win kung ano ang pinaglalaban ko. But also i have a point. "Then you can't, forgive me first before forget me." he added.

Wala nang espasyo sa pagitan nila. “I want to forget,” bulong ni Lyra, habang nakapikit ang mga mata. “Please… just make it go away.” “You will,” Elias promised, his voice like velvet over a blade. “I’ll make sure you don’t remember his name tonight.” Mabilis ang sumunod na mga pangyayari.

Kung ganoon lang kadaling magpatawad at basta nalang kalimutan ang lahat, ginawa ko na noon pa. Pero hindi eh. Hindi ganoon kadaling kalimutan ang lahat. Hindi rin ganoon kadaling magpatawad. Maybe I can forgive her someday. Accept and forget about everything. Hindi ko man siyang magawang patawarin ngayon, it doesn't mean na hindi ko na talaga siya na hindi ko na talaga siya mapapatawad pa. Kung ang Diyos nga nagawang magpatawad, ako pa kaya?

sabi niya, mababa ang boses. “I do, Celene. But I care about you more.” Ang mga salitang ‘yon, parang lambing at delubyo sabay. Ang puso ko, sumakit at sumaya sa parehong sandali. “Luther, you can’t just say things like that.” “Why not?” “Because it’ll make it harder to forget.” He looked at me, matagal, tapos marahan niyang sabi, “What if I don’t want you to forget?”

Kilala niya ang asul na bulaklak na nakatanim doon. Forget-me-not. Napangiti na napailing si Celine. Para bang sinasabi sa kanya nito na huwag niyang kalilimutan ang araw na iyon. "Alin ba roon? Ang araw na nagmahal ako ng maling lalaki? Ang araw na niloko ako? Ang araw na iniwan ko ang pamilya ko? Ang araw na nakidnap ako? O..." Sandali siyang napahinto sa pagsasalita at binalikan ang eksenang nabungaran niya sa kanyang paggising, "Ang araw na ipinagkaloob ko sa kanya ang sarili ko?"

"I know. I don't want you to feel regret having her or else I'll steal them from you back and I'm not kidding." Tipid lang akong ngumiti. Kahit si Leon ay walang alam na matapos ng limang buwan kong pagkaka-amnesia ay nakaalala na kaagad ako. Wala siyang alam na nagpapanggap na lang akong walang maalala dahil may gusto akong hulihin. But the stupidest thing I forgot to do was to stalk the woman I treasured the most. Malaki ang aking tiwala sa aking kapatid at laman din siya lagi ng mga balita. Kaya hindi ko kaagad nalamang may anak pala kami.

muli siyang niyakap ni Khia. “P-Pero mamimissss kita..” “Susulat ako ng madalas,” “Promise me, Lumiere na kakalimutan mo na ang lahat para maging masaya kana,” nag-iyakan sila ng mga oras na iyon at matapos ay parang mga baliw na tumawa. “That’s what I intend to do! Forget everything and move on!” nakangiti niyang sabi.

“Bakit mo pa tinatanong ang tungkol doon?” “Because I want to know the truth.” “Bakit? Ikaw, nagsisisi ka ba sa nangyari sa atin?” “Honestly… kahit gusto kong kalimutan ang lahat, kahit anong pilit kong burahin ang nangyari sa atin, hindi iyon mawala-wala sa isip ko. God knows, Lyra, I’m trying to stay away from you. But when I see you,” tuloy ko, “everything I’m trying to forget… I just can’t.”

Tila may bikig sa lalamunan niya nang banggitin ang salitang 'magkakalimutan' kasi ang totoo hindi niya maipapangako sa sariling kaya niya nga na kalimutan ang lahat ng nangyari sa kanila pagkatapos nito. “Walang pipigil sa akin kung magbibigay ako o hindi, Salome,”anito at masuyong hinawakan ang baba niya. “I don't think so if you really forget about us. Dahil ako, hindi. Hindi ako madaling makalimot.”

Nanigas ito. "give it up kiel, it's hard to forget everything. Kong pwede lang untugin ang ulo ko sa pader para makalimutan ko lang.." hinawakan ko ang kamay bago ko pinag siklop