Life Is Not A Race Quotes Novels & Stories

ZACHARY... Nagsimula na ang karera, halos lahat ng lumahok ay ayaw paawat at pahuhuli. Ang iba ay nag-gigitgitan na sa gitna ng race track. Masyadong magulo ang naging laban dahil talamak ang mga dirty tricks ng bawat racer. At hinahayaan lamang ito ng management ng naturang bar. Ang motto ng mga tao rito ay — matira ang matibay. Kapag weak ka, mamamatay ka!

Mahina nyang bulong. Tumulo ang luha ni Gramps. Kung pwede lang sana... kung pwede lang na h'wag muna, kung pwede lang na ihinto ang oras at araw ay gagawin ng matanda. Ngunit kahit gaano karami ang pera at kahit gaano kayaman ang Isang tao. Ito ang mga bagay na hindi natin kayang bilhin gamit ang kayamanan. Kaya kailangan nating mabuhay, hindi mabuhay na humihinga lang at pinapanood ang araw na lumipas. Kundi mabuhay dahil life is meant to live. Not for us to suffer. Let's live our life to the fullest. Kumawala si Carmela sa pagkakayakap.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Para akong kasali sa race sa nararamdaman kong tension. Napansin siguro ni Claudia ang paninigas ko kaya tinawanan niya ako. “Relax. He's always been like that. Parang walang maiiwang mahal sa buhay kung makipag-race. He's known for being a reckless racer.” Bahagya akong ngumiti. Pero hindi ko alam kung kakalma ba ako sa nalaman ko o ano. Mas na-bother pa ako na ganoon pala siya makipag-race. I don't want something to happen to him.

Ayaw ko namang lumaki ang mga anak kong malayo ang loob sa ama nila. "I may not always say it, but thank you for being such an amazing mother to our children... Our children are lucky to have a mother like you." I smiled. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Lucien. No matter how hard we try, life will never be perfect. I've never regretted anything I've done. Only things that I haven't done. The greatest competitor in your life is the life itself. "Oh, I could say that I'll be all you need... but that would be a lie

Pero ang taong walang halaga para rito… maaaring siya naman ang pinakamahalagang tao sa mundo ng iba. “Sir Marco,” marahan niyang saad matapos ang mahabang katahimikan, “someone like you probably already has everything.” Bahagya siyang ngumiti ngunit hindi umabot iyon sa kanyang mga mata. “Doesn’t life get boring kapag wala nang challenge?” Umangat ang sulok ng labi ni Marco. “What?” tamad niyang tanong. “Plano mo bang bigyan ng challenge ang buhay ko?”

Binigay ng speaker sa kanya ang mic. Bago siya magsalita ay huminga muna ito ng malalim. "Almost three decade." Panimula niya. "I have been racing and winning all my life. I have no regrets. I love this sport and will always love it. However, we have life outside this field. And this time, I want to be serious living the life with my family. This is my last game!" He said, habang itinaas ang tropiya sa ere.