Races Quotes Novels & Stories

"Car racer ka po, señorita. Nakalimutan niyo rin po ba kahit ang pagmamaneho?" Nakita rin niya sa mga larawan na nasa racing track si Fate. At nasa garahe nga ang dalawa nitong racing car. Pero wala talaga siyang alam sa pagmamaneho kahit motor. Minsan na siyang nadisgrasya nang sinubukan niya. "Sa bike nga lang, sumimplang na ako. Hindi ko na iyon uulitin."

Walang emosyon na napatingin si Felicia sa mga kasamahan n'ya. "Marami na kayong pinatay na mga tao." Ilang words lang ang lumabas sa bibig ni Felicia pero narinig 'yun ng maraming tao na nandodoon na kasali sa racing at gulat na gulat silang lahat. Hindi na rin sila pinigilan ng mga tao sa racetrack dahil ayaw nilang madamay. At nakikita rin doon ang totoong katauhan ng mga tao na nasa harapan ni Felicia.

Kaya nga ang sasakyan niya maraming bantay dahil mahirap na baka butasan ang gulong niya. Naging maingay na ang paligid, sigaw ng mga pumusta sa kaniya ang pangalan niya. Binuksan niya ang sasakyan niya, pero nakatingin siya kay Quentin, kalaban niyang kilala ring mabangis sa larangan ng drag racing. Isa itong black african pero hindi gaano kaitim, parang kayumanggi lang din at gwapo para sa paningin ng ibang mga babae.

sabi niya rito. "Ulol, kung race car ang patayan edi umaandar pa lang patay na sila bago pa man sila makarating sa dead end? Tanga!" sabi ni Diabolos. "Ako pa ba banggain nila sa car racing baka hindi nila ako kilala," pagpapatuloy niya. "Haha! I'm just kidding, by the way, naayos mo na ba ang mga letters about Live Suicide?" tanong ni Adrastos.

ZACHARY... Nagsimula na ang karera, halos lahat ng lumahok ay ayaw paawat at pahuhuli. Ang iba ay nag-gigitgitan na sa gitna ng race track. Masyadong magulo ang naging laban dahil talamak ang mga dirty tricks ng bawat racer. At hinahayaan lamang ito ng management ng naturang bar. Ang motto ng mga tao rito ay — matira ang matibay. Kapag weak ka, mamamatay ka!

Lalo naguluhan si Lu at magsasalita na sana upang sabihin na linawan ang sinasabi ng kausap ng magsalita ulit ito. “She’s not a spirit, but from another race.”

This is fun. Para lang itong motor race pero ang kaibahan ay kabayo ang gamit. I didn't know that horses are cool until now. Marami ang bumati kay James at marami rin ang bumati sa akin. Ang bilis kumakat ng balita. "The one and only princess of the Acosta's!" someone yelled. May nagbigay sa akin ng isang beer at kahit tirik na tirik ang araw ay kinuha ko iyon. So, malakas rin pala ang dugo ng mga probinsyano.

Kasabay ng ingay ng mga taga-suporta, lalong napuno ng ingay ang venue nang paandarin ng mga karerista ang kani-kanilang motor. "Hoy 999, kung ako sayo wag mo nang hangarin ang makuha ang fifthy thousand pesos!" malakas na wika ng kaniyang katabi sa linya. Ano pa’t sumali ako kung makikinig ako sa mayabang na katulad mo? Tugon na pinili niyang huwag na lang sabihin. “Don’t be too happy once you’ve won this race, because beautiful things are more entwined with death than with life,” sabi pa sakaniya ng katabi bago nuto ayusin ang kaniyang helmet.

“Hindi fair!” “Race car is life para sa mga racers…” May isang babae ang bumulong. “It’s not fair… kapag pinatigil mo siya sa racing, parang tinanggalan mo na rin siya ng karapatan mabuhay at dignidad.” May isa pang lalaki. “Hindi worth it ang sports car kung kapalit ay pangarap mo.” “At balita ko… madaya si Nico.” Bulungan ng bulungan.

Para akong kasali sa race sa nararamdaman kong tension. Napansin siguro ni Claudia ang paninigas ko kaya tinawanan niya ako. “Relax. He's always been like that. Parang walang maiiwang mahal sa buhay kung makipag-race. He's known for being a reckless racer.” Bahagya akong ngumiti. Pero hindi ko alam kung kakalma ba ako sa nalaman ko o ano. Mas na-bother pa ako na ganoon pala siya makipag-race. I don't want something to happen to him.