Light Novels & Stories

Dahil may kalakasan din ang dala nyang flashlight, halos nagliwanag din ang kalahating parte nang attic. Kita ni Cairan ang hawak hawak netong isang flashlight, kulay itim eto at may kahabaan. Nag-eemit eto nang kulay yellowish na clear na ilaw. Hindi naman eto masakit sa mata kahit pa may pagkayellowish ang kulay.

At tuwing lalapit si Kaelan para magtanong tungkol sa proyekto, agad na sisingit si Iñigo para magbigay ng sarili niyang opinyon, kahit hindi naman kailangan. "Celeste, what do you think of warm white lights instead of daylight for the reading area?" tanong ni Kaelan nung magkita-kita kami sa tapat ng library building. "Warm white is better, mas relax sa mata," sagot ko. "Actually, we should use smart lighting," sabat ni Iñigo. "Adjustable brightness based on the time of day. I can have the sensors shipped here by tomorrow." "Iñigo, masyadong complex 'yun para sa maliit na library," sagot ni Kaela

"Bakit? Anong meron sa Lolo nya?" "Ganito kase iyon, ayy wait lang hanap muna tayo ng maupuan." May kinuhang cellphone si Sheena sa bulsa nya at ginamit nya iyon pang flashlight upang maghanap ng bagay na pwedeng maupuan. Kanina ay hindi kami gumamit ng flashlight ay dahil baka mag reflect sa maliit na siwing ng pinto ang liwanag at baka malaman pa ng dalawang taong iyon.

“Bakit hindi na lang isang ilaw?” Ngumiti siya bago nagpaliwanag. “Because lighting affects relaxation po. Too bright, customers won’t feel calm. Too dark naman po ay therapists can’t work properly.” Tumango ako. Hindi ko iyon naisip. Kaya pala napakahalaga ng bawat detalye. Mabuti na lang at magaling din silang magpaliwanag. Kaya sa huli, ayon, naayos din naman agad namin ang pinag-usapan.

Its light failed to reach the side of the room where the french window was. Ang pangunahing ilaw ay nakapatay sa kwarto at tanging ang ilaw lang sa pader ay nakabukas. Malinaw na makikita na wala ng lamang likido ang saline water bag. Ang wall lamp sa ulunan ng kama ay hindi gumagana katulad ng pangunahing mga ilaw. Ang ilaw nito ay pumalpak na umabot as gilid ng kwarto kung saan ang bintana. It was dimly lit by the french window. A flash of lightning struck just behind the man outside of the french window. The blue glow of the lightning suddenly illuminated the french window. Under the blue glow,

Marahas siyang napa buntong hininga at ilang sandali pa ay nabuksan niya rin ang halos sira nang pinto ng bodega, gawa iyon sa manipis at punit nang plywood. Hindi pa man nakakapag-adjust ang mga mata ni Nicole sa dilim ay muli siyang napa pikit nang isang maliwanag na flash light ang tumama sa kanyang mukha. Pilit niyang iminulat ang mata para kilalanin ang kung sinong tao ang naroon at may hawak ng flash light na iyon, bumungad sa kanya ang galit at nakakalokong tingin ng kanyang pinsang si Lucy.

Siguro naramdaman niya ang tono ko, kasi natahimik siya hanggang makarating kami. Ang Flame of Light complex lumitaw sa harap namin, modern at elegante, parang natural na kabahagi ng bundok. Malalaking glass panels ang nagre-reflect ng blue sky, at sa labas may mga puting tolda at magagarbong bulaklak na inihahanda.

Pumasok nmn ako sa loob at bumungad sakin yung tingin niyang parang kakain ng tao "Abby hawakan moyang lights" utos niya at napatingin nmn ako sa lights god sasakit na nmn braso ko kakahawak bwesit talaga e. Lumapit nmn ako sa may lights at hinawakan yun ang bigat tlga kasi bakal e. Halos nakangitin lang ako sakanila at hinawakan lang ng maayos yung lights halos mamatay nako sobrang sakit ng braso ko. "Abby tubig kana lang muna AHAHAHAHA" Sabi nmn ni Camille at pinainom sakin yung tubig habang may hawak akong lights

Tahimik lang buong paligid, at tanging kaming dalawa lang ang maingay na nagkukwentuhan at nagtatawanan sa kahabaan ng dalampasigan. Sinindihan niya ang lamp na dala at binuksan ang mga fairy lights. Hindi mawala-wala ang ngiti sa labi ko buong gabi. "Ang romantic pala talaga ni Sir Cy," biro ko. "Actually, hindi na natin kailangan ng ilaw," sabi niya. "Bakit? Ang dilim kaya." "Kasi maliwanag na sa akin na ako lang ang para sa 'yo."

Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan. Si Lucien, nakaupo sa lumang sofa sa tabi ng bintana, nakatingin sa malayo. Ang kanyang mga mata ay malamig sa unang tingin, ngunit may tinatagong apoy na ramdam ko kahit malayo. “Yanna…” Bulong niya sa hangin, parang ang boses niya ay nagbabadya ng panganib at init. Lumapit ako, bawat hakbang ay puno ng kaba at pag-aalinlangan.