The Last Day Novels & Stories

This one's one of my favorite subject kaya di ako na bored. Seconds turns to minutes and minutes turns to hours and it's finally lunch break. "Okay, goodbye students." Our last subject teacher for the morning, said. "Goodbye, Miss Lucero." We shouted back. "Have a good lunch!" And miss Lucero exits the room. "Finally!" I heard Larriel exclaimed at pasalampak na umupo sa kanyang upuan para mag-ligpit ng gamit. "I'm already hungry."

Kasingganda ng panahon ang mood niya ngayon araw. Daniel glanced at his secretary. A frown marred his handsome features. Natawa siya. It was Sunday. Sino nga ba naman ang hindi sisimangot kung tatawag bigla ang boss mo sa ganitong araw at sasabihin magpunta sa bahay nito.

O isang bangungot? Inabot niya ang isang mobile phone, saka kinumpirma ang petsa, Pebrero 13, at nanlalabo ang kanyang paningin habang nakatingin dito. Kung hindi siya nagkakamali sa kanyang memorya, ibig sabihin ay ngayon na ang huling araw niya sa sariling katawan at bukas ay February 14, kung saan ang kanyang mismong katawan ay magiging pag-aari ng iba. Kung sino man ito ay matatawag na isang patay o ghost, kaluluwang mula sa ibang dimensyon natumawid patungo sa mundong na ito at ang kanyang katawan ang piniling maging capital ng panibagong buhay.

I also added laughing emoji at the end of my sentence. She didn't reply. She just bumped the last message she sent. Me: The one on red t-shirt was Kristal, the house owner. The one on white shirt was Kai. And the last one was Aika. — Day 5 in Cebu... Me: What are you doing? Are you in class?

Pinuno namin ng pagmamahalan ang lugar na iyon, kung saan sandali naming kinalimutan ang lahat ng aming problema, worries, regrets, and all those time that we're apart, the cold season is now over. Mayamaya pa ay nagmulat siya ng paningin saka ngumiti nang makitang nakatingin ako sa kaniya. "Good morning." She softly saids as her soft hands touch my face. "G-good morning, my wife." I claim to say it while kissing her forehead. I know that it's the right time to move on forward. "It's our last day here..." Tumango siya sa sinabi ko. "I can't wait to see Beatriz, Flinn."

Bigla akong kinabahan. Ito na ba ang last day ko? Hindi ba ako nakaabot? "Good, you're in time, Ms. Yannie Sanchez," nakangising sabi ni boss.

Chapter 217 Lumipas ang mga linggo. Last day na namin dito sa Singapore kaya sinulit naming ang huling araw dahil mamayang hapon ay fight na namin pabalik sa Pinas. Maaga kaming gumising ni Brandon para sulitin ang huling araw namin dito sa Singapore. Sa loob ng mga linggong nagdaan, napuntahan na namin halos lahat ng magagandang tanawin—mula sa Marina Bay Sands, Sentosa, hanggang sa sikat na hawker centers para tikman ang kanilang masasarap na pagkain. Pero ngayong huling araw, gusto lang naming mag-relax at damhin ang huling sulyap sa bansang ito bago bumalik sa Pilipinas.

Matindi ang tingin naming dalawa na hindi mawawala ang pagkamuhi sa isa’t-isa. “Let’s enjoy our last day here before we back home,” aniya niya sabay angat at kanyang wineglass para makipag-toast.

TWELVE LIMMUEL Sa sobrang pagod sa activities ng bawat team. Ito na ang last day para sa team building at nakapag desisyon ng bawat isa na sulitin ang araw sa paglangoy at iba pa. Halos lahat ay makikita mo sa dagat. Iba't ibang team ang nag uumpisa ng dumating dala ang sari sariling pagkain. Magkaka boodle fight kasi mamaya kaya mas maigi mas marami.

Saad nito saka pinaharap at bigla na lang niya akong hinalikan. Tumigil lang siya nang maramdamang nauubusan na ako ng hininga. Bigla niya akong niyakap na para bang ayaw niya na akong pakawalan pa. "I love you, Isabella." ----- Last day. Huling araw na ngayon sa camping at bukas na bukas ng umaga ay uuwi na kami. Katatapos lang namin ngayon magtanghalian at hindi ko rin inaasahan na pupunta dito ngayon si Blair.