Ligtas Ang May Alam Novels & Stories

“Kita mo ba? Nakita mo na ba lahat?” Ngumiti siya ng konti, ngunit hindi iyon ang tipikal na ngiti na nakakagaan ng loob ko. Ito ay ngiti ng isang taong nagdadala ng mabigat na lihim, ng isang taong alam na malapit na kaming parehong masasaktan. "Alam ko na nakita mo," sagot niya, malalim at mabigat. "At hindi ito ang gusto kong mangyari, Liza."

] Lance Alam kong kahit kaharap ko na si Liza kanina ay ramdam ko na may itinatago itong kaalaman sa tunay na lokasyon ni Mj. Batid kong may tinatago ito at ayaw lang sabihin sa akin. Hindi naman nakapagtataka dahil magkaibigan ang dalawa kaya imposibleng ilalaglag nito ang kaibigan.

sambit ng isang lalaking nakatayo sa harapan ko. Lalong kumulo ang aking dugo nang maalala ko naman kung sino ang hudas. Ang hayop na babaeng iyon! “Wala man lang tayong kaalam-alam na may hudas na pala tayong kasama. Aahhhh!” sigaw ko ng malakas, sabay sipa sa upuan na kaharap ko.

"Pero alam ko pong ako-- itong pagtatago namin ang dahilan kung bakit niya nagawa yon" "I'm sorry po Lola..Hindi ko po alam na mangyayari lahat ng to..Hindi ko rin po sinasadyang saktan si Luther"

ah basta hindi ko alam! "Hindi ko alam" sagot ko nalamang pero bigla itong umupo sa harapan ko "pano ko malalaman ang mangyayari o mararamdaman ko kung hindi naman mangyayari ang sinasabi mo at isa pa bakit naman ako aasa na buhay pa siya" dagdag ko "kung buhay ito di sana nag pakita siya sakin"

masayang wika ko Ibibigay ko ito sa kaniya. Hindi ko alam ang nararamdaman ko ngayon. Dama ko ang aking mga pisngi na nag-iinit at ang aking ngiti'y hindi maipaliwanag. Ano ba ito? Nakaka-alarma na ang ganitong pakiramdaman. Alam kong siya ang kilalang malupit na diyos pero-- Hindi nila alam na maginoo siya at ako lamang ang nakakita nito.

ADONIS Isang maaliwalas na umaga ang gumising sa aming lahat kinabukasan. Pagkagising ko ay nagliligpit na sila Lina sa labas. Tinignan ko ang buong hacienda at pinag-isipang mabuti kung anong pwede kong gawin sa malawak na lupain na ito. Napakamot ako ng ulo. Wala akong alam sa hacienda.

sagot naman ni Mang Lito na may bahid na rin ng inis. Lahat kasi ng mga sinasabi nila ay hindi ko pinaniniwalaan; hindi ko na pinakikinggan. Kasi wala naman silang alam sa totoong ugali ni Aya. Wala silang alam kung anong klaseng babae siya. “Hindi mo alam kung anong hirap ang pinagdaanan ni Aya, mahanap ka lang—”

naluluhang tanong niya sakin. Hindi ko naman alam kung ano ang isasagot sa kanya dahil miski ako ay hindi ko alam kung anong gagawin kung sakalingang iyon ang gawin at sabihin ni Ligaya sa oras na magkita sila. "Our Ligaya is a very smart girl, Ate. Alam kong maiintindihan niya kung bakit nangyari lahat ng to," pang-aalo ko sa kaniya.

May alam ito ngunit hindi niya lang masabi sa kanya . .May alam ito ngunit hindi niya lang masabi sa kanya . "Lahat ng pagkakataon ay naayon sa bugso ng damdamin nak .Siguro hindi man ngaun malay mo bigla mo maalala lahat .Pero sana nak kung maalala mo lahat .Sana mapatawad mo kami dahil hindi namin gustong magsinungaling or iwasan ang mga katanungan mo .Kundi gusto namin maging maayos ang isip mo bago bumalik lahat!" umiling siya habang ang mga luha niya panay ang tulo nito .Hindi niya gusto ang naririnig.