Liham Para Sa Sarili Novels & Stories

malamig kong sagot, at nag-iwas na naman ng tingin sa kanya. “Hindi nawala, kasi kinimkim mo. Subukan mong ilabas. Subukan mong mag-share!; subukan mong tanggapin ang sarili mo, para tuluyang maghilum ang sugat sa puso mo.” Umiling-iling ako. “Paano ko naman matatanggap ang sarili ko? Hindi nga ako tanggap ng ibang tao; ng kuya ko?"

Apoy ng pagnanasa na huwag nang muling maging biktima. Isinuot niya ang singsing sa sariling daliri, kahit wala pa ang seremonya. “Ito ang panata ko sa sarili ko. Hindi para sa kaniya. Hindi para sa kahit sino. Para sa akin.” --- Balik sa kasalukuyan

We don’t want to lose faith in ourself. Sometimes, we need to sacrifice our comfort for something greater. For true happiness. For inner peace. For a sense of self. "Pero paano po kapag napahamak kayo ng dahil lang sa akin? Hindi ko po mapapatawad ang sarili ko kapay na may mangyari sainyo ng mga madre ng dahil lang sa akin." Sana matapos na 'tong pag-uusap namin. Nakakapagod na.

Hanggang ngayon nga proud ako sa sarili ko kase kinakaya kong sikapin na mag trabaho at buhayin si Elizabeth na mag-isa. "Alam mo minsan kase kapag alam mong walang nagmamahal sayo di, mahalin mo ang sarili mo. Iwanan ka man ng lahat pero yang sarili mo hinding-hindi ka nyan iiwanan, kaya nga sabi nila love yourself muna bago yong iba kase pano ka magmamahal ng ibang tao yong sarili mo ay hindi mo mahal o di mo alam kong pano mahalin yang sarili mo." Nakatitig lang ito sakin na para bang nag-iisip o may kung anong inaalala.

Pero masisisi ko ba ang sarili ko? Siguro nga ay masyado ko nang mahal si Liam para masaktan ako nang ganito. Masyado ko na siyang mahal na hindi na ako nakapag-isip pa nang maayos. Masyado ko na siyang mahal para kainin ako ng selos.

“Masyado tayong naging abala sa pag-aayos ng mundo, nakalimutan nating ayusin ang sarili nating tahanan.” Ang pagiging "karaniwan" ay naging isang masalimuot na kurso para sa kanila. Isang hapon, hinarap ni Liam ang isang kalaban na hindi niya kayang i-hack: isang tumutulong na gripo sa kusina. Nakahiga siya sa sahig, balot ng grasa ang mukha, at may hawak na wrench.

Kakayahan. Wala akong kakayahan na kagaya ng mga nilalang na naninirahan sa mundong ‘to. Kailangan kong magkaroon ng kakayahan para matakpan ang totoo kong pagkatao at para na rin masagip ko ang aking sarili kung may hindi inaasahang mangyayari. Walang tutulong sa sarili ko kung malaman ng lahat na tao ako, sarili ko lang ang mayro’n ako at wala nang iba. Ngunit ano ba ang kailangan kong gawin para makakuha ng sapat na kakayahan para sa sarili?

Sandali kong pinagmasdan ang sarili. Walang makakaisip na ang dating babaeng mahina, walang tiwala sa sarili, at laging nakayuko ay narito na ngayon. Malayong-malayo na ako sa dati—mas matibay, mas elegante, mas may tiwala na sa sarili. And this is all thanks to Liam—siya ang naniwala at nagturo sa akin hanggang kayanin ko. Pati na rin si nanay at ang anal ko.

Bigla siyang napatingin sa sinabi ni Liam ay mukhang unang bagay sa umaga, nakahiga sa unan sa tabi niya. Bumaha ang init sa kanyang katawan sa naisip. “Ang ganda mo.” Tila walang paalam na lumabas sa bibig niya ang mga salita at nakita niyang napakagat siya sa ibabang labi. Iyon ba ay isang pamumula na nakita niya sa kanyang mga pisngi? Medyo nanginginig ang mga paa niya sa pag-iisip na baka naaakit din siya nito gaya nito sa kanya. Inulit niya ang kanyang bagong mantra sa paggawa ng desisyon—cabeza, corazón, cuerpo: una ang ulo, pangalawa ang puso, tiyak na huli ang katawan.

SELF NAKAKAHIYA KA TALAGA, NAKAKAHIYA KA, kasabay nito ang pag sapo ko ng paulit ulit sa noo ko. Tumakbo ako papalapit sa kama ko sabay hilata rito. Habang naiisip ko ang nagawa ko kanina, napangiti ako. Ewan ko kung bakit, basta pakiramdam ko ang sarap sa feelings. Gusto ko pang ulitin, ay mali hindi pwede. Hytas, SELF ALAM MO BANG HINDI MO MAKUKUHA KAY STEPHEN ANG SINABI NIYA SAYO KUNG SAKALING MAGKAROON KA NG PAGMAMAHAL SA KANYA, HAYTS, SELF KAILANGAN MO NG MALAKING PERA PARA SA GASTUSIN MO SA KAPATID MO, KAYA, PAKIUSAP HUWAG NA UWAG MONG HAYAAN NA BASTA KA NA LANG MAGKAGUSTO SA KANYA, paulit ulit na sambit ko sa aking sarili