Liham Para Sa Sarili Novels & Stories

Pagkaraan ay lumapit ako aa salamin at pinagmasdan ang sarili ko. "Rhea, kaya mo yan!" Motivate ko sa sarili ko at nakangiting lumabas na. ***** FOLLOW ME, TIP ME, COMMENT, AND GODBLESS!

Ngumiti ito at nag-umpisang gumawa ng sarili nitong tsaa. Halos masamid siya matapos maka-recover sa tagpong iyon. Wala siyang naintindihan sa mga sinabi nito dahil panandaliang nag-shut down ang utak niya. She thought something would happen but unfortunately... 'Hoy fortunately yun!' sermon niya sa sarili nang may nangahas na parte ng kanyang utak na magnasa sa lalaking ito. 'Tumigil ka self! Kelan ka pa naging ambisyosa?' Wala sa sariling ininom niya ang tsaa, hindi na rin niya ininda kahit medyo mainit pa ito. Basta ang kailangan ay maikalma ang mga sarili.

Alexa's Pov I really hate him! "Nakakainis!" Nagpupuyos ang damdamin na lumangoy ako sa pool. Hindi ako makapaniwala sa sarili ko. "Bakit ka nag-response ako sa halik niya. Hindi ko dapat ginawa 'yon. Ano na self? Hindi mo na ba kayang pigilan ang sarili mo, ha? Ano ang susunod? Aaminin mo sa kanya na may nararamdaman ka na sa kanya, ha? No way! Hindi pwedeng mangyari 'yon." Kastigo ko sa sarili ko habang nakatigil ako sa gilid ng pool.

Saad ko sa aking sarili. Habang nakatulala ako ay biglang nagsalita si sarah. " Marlia, kilala mo si tyrone lee? Ang gwapo niya noh ". Saad no sarah habang kinikilig habang sinasabi ito. Kaya napabalik ako sa reyalidad ng magsalita si sarah. Hind ko na lang ito sinagot at pumasok na ako sa opisina upang magsimula na magtrabaho. Kailangan kong mag focus sa ibang bagay para hind ko maisip ang mga nakita ko. Wag kang masaktan self kaya mo yan. Saad ko sa aking sarili.

"kinikilig pa habang iniisip ang tagpong iyon. IVAN: Si ivan naman nahiga saglit parang hindi makapaniwala sa nangyari kanina,napangiti siya at nagbalik sa alaala niya ng makita ang ayos ni elena na nakasalampak sa sahig at basang basa...ang hubog ng katawan na hindi mo pagsasawaang pagmasdan,ang dibdib nitong nagmamayabang sa pagkakatayo,ang maamong mukha na may mapupulang labi na kay sarap hagkan.Biglang nakaramdam si ivan ng li**g. "shit!!ano ba itong nararamdaman ko."sabay hinga ng malalim at kinalma ang sarili.Ilang sandali pa siyang naglagi sa kama bago naisipang bumaba. "oh apo kanina pa kita hinihintay halika na at nagugutom n

May kinuha doon at kalaunan ay natagpuan ko na lamang ang sariling may hawak na maliit na salamin. 'Maganda ka naman, myself ah?' pilyang sambit ko sa sarili nang sipatin ang sariling repleksiyon sa salaming hawak-hawak ko. 'Then why na walang lalaking natitipuhan sa akin? Kaylangan ko bang magpaganda muna? Mag self-care? Magpaderma? Bumili ng mga cosmetics para maenhance ang beauty within daw?

Pero sa lahat ng iyon, pakiramdam niya iisang tao lang ang humalik sa kanya. "Sh't! I shouldn't think this way." Saway niya sa sarili. Bahagya pa niyang tinapik ang kanyang mukha. Hindi makakatulong sa kanila ni Liam ang pag-iisip niya ng ganoon. "I wonder, what are you thinking right now?"

reklamo niya sa sarili. Tahimik na nakaupo si Aika sa loob ng sasakyan habang binabagtas ang kanyang destinasyon, kinuha niya ang salamin sa loob ng bag at minasdan ang sarili, “malaki ang pagkakaiba namin kahit lamang siya ng kaseksihan… Bakit ko ba kinukumpara ang sarili ko sa kanya?” bulong niya sa sarili.

“Minsan, ang pinakamadilim na pagkabulag… ay ang pagkabulag sa pag-ibig.” Si Lorie Philip, ang nag-iisang tagapagmana ng Philip Empire, ay nawala ang lahat sa isang iglap. Isang aksidente ang kumitil sa buhay ng kanyang mga magulang at nagdulot ng kanyang pagkabulag — iniwan siyang mag-isa, mahina, at umaasa lamang sa lalaking akala niya’y kanyang sandigan: si Jason Curry, ang asawa niyang ipinagkasundo sa kanya mula pagkabata. Ngunit ang pag-ibig na inakala niyang totoo, ay isa palang malupit na panlilinlang. Habang siya’y nabubuhay sa dilim, ginamit siya ni Jason upang makuha ang lahat ng ari-arian ng Philip family, habang palihim na nilalapastangan ang kanilang kasal kasama ang se

hindi ko na mapigilan ang sarili ko? Napailing ako habang marahas na kinuskos ang sarili kong balat na parang may natitirang dumi kahit wala naman. Hindi ko kailangang isipin si Zain. Hindi ko kailangang intindihin ang kakulitan niya. After all, ginagawa ko lang naman ito para sa mana ko. Kapag nakuha ko na iyon, tapos na ang papel niya sa buhay ko.