Liham Para Sa Sarili Novels & Stories

Kausap ko sa aking sarili. *********

sarkastiko niyang pag-kastigo sa sarili. Napasalampak na lang sa sahig si Yesha at napa-yukyok. Gusto niyang umiyak dahil sa pagka-miserable ng pakiramdam niya, pero ni isang patak ng luha ay walang pumatak sa kanya. Hindi niya napansin kung gaano siya katagal sa ganoong posisyon, “I need to get going,” saad niya sa kanyang sarili. “Walang mangyayari sa akin kung magse-self pity ako dito,” dugtong-saad pa niya. Saka niya pinilit ang sariling tumayo at pumasok ng banyo.

Pagkaraan ay lumapit ako aa salamin at pinagmasdan ang sarili ko. "Rhea, kaya mo yan!" Motivate ko sa sarili ko at nakangiting lumabas na. ***** FOLLOW ME, TIP ME, COMMENT, AND GODBLESS!

Ngumiti ito at nag-umpisang gumawa ng sarili nitong tsaa. Halos masamid siya matapos maka-recover sa tagpong iyon. Wala siyang naintindihan sa mga sinabi nito dahil panandaliang nag-shut down ang utak niya. She thought something would happen but unfortunately... 'Hoy fortunately yun!' sermon niya sa sarili nang may nangahas na parte ng kanyang utak na magnasa sa lalaking ito. 'Tumigil ka self! Kelan ka pa naging ambisyosa?' Wala sa sariling ininom niya ang tsaa, hindi na rin niya ininda kahit medyo mainit pa ito. Basta ang kailangan ay maikalma ang mga sarili.

Alexa's Pov I really hate him! "Nakakainis!" Nagpupuyos ang damdamin na lumangoy ako sa pool. Hindi ako makapaniwala sa sarili ko. "Bakit ka nag-response ako sa halik niya. Hindi ko dapat ginawa 'yon. Ano na self? Hindi mo na ba kayang pigilan ang sarili mo, ha? Ano ang susunod? Aaminin mo sa kanya na may nararamdaman ka na sa kanya, ha? No way! Hindi pwedeng mangyari 'yon." Kastigo ko sa sarili ko habang nakatigil ako sa gilid ng pool.

“I hope you feel comfortable here soon.” At dahil hindi ko talaga alam kung paano magtira para sa sarili ko, ibibigay ko na lang iyon sa kanila. Kung hindi ko kayang bigyan ng pagpapahalaga ang sarili ko, at least ay maipaparamdam ko iyon sa iba. Para naman magkaroon pa rin ako ng silbi.

"Kaya huwag mong sisihin ang sarili mo, hindi mo kasalanang minahal ka niya. Instrumento ka para mahanap niya ang sarili niya." Hindi ko na napigilang hindi maluha sa sinabi niya. Sa wakas, may nakaintindi na rin sa sitwasyon ko pwera sa kay Lazarus. Ilang taon ko na ring hindi nagagawa ito, totoo nga palang, nakakagaan sa pakiramdam. "Sana ganyan rin ang paniniwala ng mga pamilya namin. Hindi sana mauuwi sa ganito ang lahat kung bukas lang sana ang isipan nila."

Saad ko sa aking sarili. Habang nakatulala ako ay biglang nagsalita si sarah. " Marlia, kilala mo si tyrone lee? Ang gwapo niya noh ". Saad no sarah habang kinikilig habang sinasabi ito. Kaya napabalik ako sa reyalidad ng magsalita si sarah. Hind ko na lang ito sinagot at pumasok na ako sa opisina upang magsimula na magtrabaho. Kailangan kong mag focus sa ibang bagay para hind ko maisip ang mga nakita ko. Wag kang masaktan self kaya mo yan. Saad ko sa aking sarili.

"kinikilig pa habang iniisip ang tagpong iyon. IVAN: Si ivan naman nahiga saglit parang hindi makapaniwala sa nangyari kanina,napangiti siya at nagbalik sa alaala niya ng makita ang ayos ni elena na nakasalampak sa sahig at basang basa...ang hubog ng katawan na hindi mo pagsasawaang pagmasdan,ang dibdib nitong nagmamayabang sa pagkakatayo,ang maamong mukha na may mapupulang labi na kay sarap hagkan.Biglang nakaramdam si ivan ng li**g. "shit!!ano ba itong nararamdaman ko."sabay hinga ng malalim at kinalma ang sarili.Ilang sandali pa siyang naglagi sa kama bago naisipang bumaba. "oh apo kanina pa kita hinihintay halika na at nagugutom n

Nakaramdam tuloy ako ng konting pagkatuwa sa aking sarili dahil sa naging sagot ko. “Maganda ang ideya mo ng pagmamahal. At ano naman ang pwedeng maging rason kung bakit mo pinipigilan ang sarili mo na sumubok sa isang tao? Let’s use Sayna as an example tutal siya naman ang laging nasa session natin.”