Lindsay Lohan Twin Novels & Stories

Nagpatuloy pa siya, “Kami ni Lolo mo, matanda na kami. Ang tanging hiling lang namin ay makita kayong dalawa na maayos at masaya. Noong pumasok si Jasmine sa showbiz, hindi naging madali para sa inyong dalawa ang magkaroon ng oras. Pero ngayon, pinangako niyang mas magiging available siya para sayo. Matagal na ring na-delay ang kasunduan ng dalawang pamilya. Siguro, ito na ang tamang panahon…” Tahimik lang si Don Johan habang nakaupo sa tabi. Sa edad niyang iyon, marami na siyang nakita at pinagdaanan, kaya malinaw sa kanya ang sitwasyon—ayaw talaga ni Harvey pakasalan si Jasmine. Kung gusto niya, matagal na sanang natuloy ang kasal. Pero kahit alam niya ito, hindi niya pinigilan ang asawa n

Sa sandaling makita siya ni Harris ay agad itong lumapit sa kaniya. Humalik si Harris sa kaniyang noo. Siya namang ay ngumiti na para talagang isa siyang masayang asawa nito. Kahit ang totoo naman talaga ay ayaw niyang hinahalikan siya nito. Mapagpanggap talaga! Giit pa ni Charlaine. “Charlaine, this is David Jenkins. Ang twin brother ko. Sorry kung ngayon ko lang siya pinapakilala sa ‘yo,” pakilala ni Harris sa kapatid nitong kambal.

Kahit pa magkadikit ang mga ito ,panay parin ang bangayan nilang dalawa. Pinangalanang Maria at Mayra ang kambal. Lumaki silang magka-iba ang kanilang mga ugali." Tulad nalang nang mga sumunod na mga araw. "Ma!Ayaw naman ibigay ni ate maria ang laruan na binili niyo para sa kanya!'Ang pagmamaktol ni mayra. "Pero'Anak binilhan ko kayong dalawa ng ganyan,parihas lang kayong may laruan na ganyan,nasan na yong laruan mo anak?!Tanong ng ina.

dada ni Hans habang kumakain kami. Tumaas naman ang kilay ni Nanay Aida dahil sa sinabi ni Hans. Nagtataka kung ano ang nais niyang ipahiwatig. "Bakit?" "Twins ang magiging babies dito after 4 months!" hiyaw ni Jp.

Humigpit din ang hawak niya sa kamay ko at bahagya akong sinulyapan at magaang ngumiti. Ang sayang makita siyang masaya at tunay ang ngiting ipinakikita, alam kong kahit hindi niya sabihin ay nasasabik siya, nasasabik na siyang makita ang magiging anak namin sa tulong ng sinapupunan ni Jessy. "May I know the name of your twin?" tanong sa 'kin ng nakangiti pa ring Dra. "Jessy, Jessy Dawson," sagot niya at tila bigla itong napaisip na tila may inaalala.

NAsa ibaba lang nakatira ang landlady nila kaya doon ang sadya naming dalawa. “Jusko! Katherine?” gulat na sabi ng babaeng sa tingin ko nasa sixty na ang edad. Halata sa mukha niya ang pagkabigla at parang nakakita ng multo. “Hindi po ako si Katherine. Ako po si Karina. Her twin sister.” Wika ko sa kanya.

She’s trying her very best to be calm. “Anyway, I’m Lindsay. Leon’s fiancée, future wife to be exact. And you are?” Lindsay extended her hand. Tinitigan niya ang kamay nito. So this is Lavender’s friend? Sa pagkakaalam niya ay isa itong modelo. A pretty model to be exact. And the news aren’t fake. She’s pretty and gorgeous. “I am Chandria,” sambit niya at tinanggap ang kamay nito. “The mother of Leon’s future child.”

Hindi nakawala sa mata niya ang panunukso ng dalawang dalaga na kasama nito. “Lo.” Nakangiting sinalubong siya ng yakap ng kaniyang Lolo bago inakbayan sa harap ng madaming tao. He gulp! Damn, exposure! “Welcome to my world, Eilton.” Tinanggap niya ang pakikipagkamay sa kaniya ng kaniyang Lolo. “Salamat Lo.” Inilapit niya ang kaniyang bibig sa tenga nito.

Baby, honey ikaw na nga Ikaw lamang, wala nang iba Pangako ko laging nasa twina Asahan 'mong tayo lang dalawa" Akalain mo napaka-lambot pala ng katawan nito, may talent talaga ang kaibigan kong 'to, hindi ako nagkamali. Narinig ko na nagsisigawan ang mga nasa court dahil sa ganda ng boses ni Luna. Kanina halos parang nagbubulungan pa ang mga ito na baka ito ang first time na matatalo ang yellow section. Pero kita mo nga naman halos lahat napapaindak at natutuwa sa kanta Ni Luna. Masasabi ko talagang sa lahat ng nag-perform si Luna ang may pinaka-masaya at maganda performance.

The twins immediately started showing me everything. Their room. Their books. Their toys. Their drawings. Every small thing was treated like something valuable. "This is my drawing." Kian handed me a piece of paper. I looked at it. A family. Four people. And beside them... A house. "It's nice." He smiled proudly. "That's Mommy, Kuya, me, and Lola." I nodded. Then he pointed at another figure. "And that's you." I froze. "Me?" He nodded. "Because you helped Kuya."