Lisa Manoban Before Surgery Novels & Stories

“Nagdesisyon ka na putulin na lang? Ganun lang? Ayaw mo ba na pag isipan muna? Baka… baka may iba pa tayong pwedeng gawin…” Umiling si Luna at ngumiti siya ng mapait. “Ano pa ba ang pwede nating gawin?” Hindi na siya isang bata. Paano maibabalik sa dati ang isang bagay na durog durog na? Tulad niya, mabubuo ba ulit ang puso niya ba ay durog durog na dahil kay Joshua? Pagkatapos pirmahan ang consent form para sa surgery, dinala na si Luna sa operating room.

“Makakaya niya ho ba iyon?” “This kind of surgery can be performed to minors, Miss Lagamon,” paniniguro pa ng doktor. Marahan niyang naihilamos ang dalawa niyang palad sa kanyang mukha. Napalingon pa siya sa kanyang Tita Beth na tahimik lamang na nakikinig sa pakikipag-usap niya sa doktor. Hindi man ito magsalita pero alam niyang pareho lamang ang pinoproblema nilang dalawa ngayon.

malumanay at propesyonal na tanong ng head surgeon habang inaayos ang kaniyang IV fluid. Tumango si Luna bago sumagot sa mahina at halos pabulong ng tinig. “Yes…please do it.” Habang nakatingin sa doktor, hindi mawala sa isip ni Luna ang lahat ng mga masasalimuot na nangyari sa buhay niya. Nagliparan sa loob ng isip niya ang mga imaheng hindi kayang tanggalin ng anesthesia: ang apoy na humahalik sa balat niya, ang amoy ng usok, ang iyak ng isang bagong buhay na pilit kinuha sa kaniya. At higit sa lahat… ang mukha nina Vida at Livina na may ngiting walang awang pinahirapan siya at kinuha pa ang kaniyang supling.

Kalmado ang kaniyang ekspresyon, may bahid pa nga ng kaunting aliw, na para bang ang operasyong nagpaupo kay Isla sa labas ng operating room buong umaga sa takot ay isa lamang ordinaryong procedure para sa kaniya. Nakatanggap siya ng tawag kagabi. Noong oras na iyon, nakahiga na siya para matulog. Tumatanda na siya, at maliban kung emergency, bihira na siyang tumanggap ng biglaang surgery arrangement. Ngunit ang taong nasa kabilang linya ay si Lucas. Sinabi lamang ni Lucas na mayroon siyang pasyente rito at agad na inayos ang pinakamaagang flight para sa kaniya.

Mahigit dalawang oras ding pinag-usapan nina Serenity, Luciana, at ng attending physician ang buong surgical plan. Sa wakas ay napagkasunduan na ang iskedyul. Susunod na Lunes isasagawa ang operasyon. Pagkatapos ng mahabang diskusyon, saka lamang naramdaman ni Serenity ang matinding pagsakit ng kanyang sikmura. Ayaw niyang mapansin iyon ni Luciana kaya ngumiti siya at nagsabing lalabas lang siya sandali para magpahangin.

“We’ve completed all the pre-surgery tests. The operation will be scheduled early tomorrow morning. Please rest tonight.” Tumango si Killian. “Thank you, Doc. Salamat talaga.” “Make sure she doesn’t stress herself,” dagdag pa ng doktor. “It’s important that she’s calm before the operation.” Nang umalis ang doktor, hinawakan ulit ni Killian ang kamay ni Claudette. “You heard that, love. You need to rest. I’ll stay here. I won’t leave your side.” Ngumiti si Claudette. “Sige, pero huwag kang masyadong magpuyat. Kailangan mo rin magpahinga. Baka ikaw pa mauna sa akin maoperahan.”

"Gawin mo na. Nakahanda na ako." "Miss Lia. Sana Hindi na tayo magkita pa. Pagkatapos kong baguhin ang iyung hitsura ay wag mo na akong subukang hanapin o tawagan pa." Itinurok na ni Watanabe ang anesthesia sa braso ni Liandres. ___________________________________________________________________________

Kinakailangan muna niyang umabot sa edad na beynte anyos upang kanyang makayanan ang mga procedures na iyon. Habang siya naman ay tumatanda, mas lalo ring umiikli ang kanyang buhay. Ngayon ay isang taon nalang din para sa inaabangan niyang alternative operation, inihanda na ni Larry ang lahat. Siya ay nagpakalusog, nagsanay at nagpakalakas ng katawan sapagkat dumating ang hindi niya inaasahang sandali, may ibang taong nakapasok sa loob ng pasilidad at naganap ang isang malaking pagkakamali. °•°☆ °• °☆°•°•

’ Lihim siyang bumuntong hininga bago nya sinubukang hanapin ang doktor na naatasang isagawa ang surgery. Hindi nagtagal ay pumasok na rin sa emergency room si Rika na noo’y nasa hospital bed na rin at mukhang prepared na para sa nalalapit na surgery nito. Noong magtama ang paningin nilang dalawa, inismiran pa siya ng dalaga ngunit nanatili lamang ang mga mata ni Lorraine rito bago nagbago ang isip nya’t umiwas ng tingin. Ikinuyom nya ang mga kamao. ‘If I could only slap her...’

Pero abutin pa rin ng ilang minuto bago ito tuluyang magising. Halos patakbong lumapit sa operating room sina Liza at ang anak nito. Nang malapit na ay sabay rin silang napatigil sa paghakbang at natakot nang makilala ang dalawang tao na nakatayo sa harap ng operating room.