Lisa Manoban Before Surgery นิยาย & เรื่องราว

Bigla akong may naramdaman na luha sa aking pisngi na umagos mula sa kanang mata ko, hindi ko mapigilan ang hindi maging emosyonal sa mga sandaling ito. “Bago ko simulan ang surgery kanina nakita ko ito sa kanyang gown, kaya itinabi ko hanggang sa matapos ang operation sa kanya.” Isang mas maliit na envelope ang iniabot sa akin ni Dr. Sylvia, agad ko namang binuksan iyon, at doon nakita ko ang isang lumang larawan na may nakalakip na susi.

Sa susunod na araw pa ang schedule ng surgery nito kaya nagpapahinga muna ito at pinapahanda ang katawan para sa operasiyon. "Ma, nandito po ako. Hindi niyo pa rin ba ako kakausapin?" pakausap niya dito. Tiningnan lamang siya nito at mahinang binabawi ang kamay nito na hawak niya. Napabuntong-hininga na lang siya at tinanggal ang pagkakahawak niya sa kamay nito. Ayaw niyang pilitin ito dahil komplikado pa rin ang kondisyon nito. Baka mas lalo niya lang mapalala ang dinadamdam nito.

mahina kong sambit at mas lalo akong nakaramdam ng bigat ng kalooban nang si Mommy Trexie na mismo ang nagpunas ng luha sa aking mga mata. “Nakusap ko ang Doctor mo kanina! May paraan pa para malagpasan mo ito, iha. Nagpa-schedule na ako for surgery removal at pagkatapos ng operasyon, tsaka ka naman i-schedule sa chemotherapy or radiation. Basta, iha, mangako ka. Kaya mo iyan! Kayang kaya mo iyan.” Seryoso nitong sambit. Alanganin naman akong tumango

Then a nurse approached us. "Sir, may we ask you to provide the full name of your child?" "It's Maria Santina Moschelli—aray!" My wife pinched me. The anesthesia was still in her system. "Ayusin mong sumagot, Santino!" Oh, hell, she's hot when she's annoyed. "Maria Pepita na lang kaya, Kuya?" Nazar interrupted. His eye operation is in two weeks, together with Sabrina's. I convinced her to undergo surgery for her eye condition, to help her lift her self-confidence.

Naka-dress ang babae at kitang-kita ang perpektong kurba ng katawan ng babae. Napatigil si Victor at Themarie dahil nakikita nila na nawala na ang mga peklat sa katawan ni Sonia. "Anong— magaling ka na?" Nag-under surgery si Sonia 8 months ago at mabilis na nag-heal iyon. Nawala na ang peklat sa katawan ni Sonia at tanging sa mukha na lang ang may bakas ng sunog.

Nang dumating ang araw ng surgery ni Nathalie ay sinamahan ito nila Nico at lucille, naroon din si Nigel. "Goodluck nat, pagkatapos ng operasyon mo ay babalik ka na rin sa dati, magiging normal ka na rin." Ani lucille. Hinawakan ni Nathalie nang mahigpit ang kamay ng kanyang ina. "Ma, kinakabahan po ako. Kung si mie sana ang mag- oopera sa kin, hindi sana ako kakabahan nang ganito." Panatag si Nathalie kay Lorraine na s'ya din'g nag-opera sa kanya noon, ngunit nagkaproblema ito sa kanyang pamangkin na nasa abroad, kaya umalis muna ito sa bansa.

tanong ni Lee na lumabas sa banyo na may tuwalya pang nakasabit sa leeg niya. “Worse than before.” Wika ni Simone habang nakatingin sa screen nang laptop niya. “Ni hindi na ako sigurado ngayon kung makakatulong pa ang surgery.” Wika pa nito. Napatingin naman si Lee sa binata. “Bakit?” tanong ni Lee. “It surgery is the best option. We could have done it before. Pero dahil masyadong delekado para kay Samantha ---” “Sinasabi mo bang mas delekado pa ngayon?” tanong ni Lee.

“Nagdesisyon ka na putulin na lang? Ganun lang? Ayaw mo ba na pag isipan muna? Baka… baka may iba pa tayong pwedeng gawin…” Umiling si Luna at ngumiti siya ng mapait. “Ano pa ba ang pwede nating gawin?” Hindi na siya isang bata. Paano maibabalik sa dati ang isang bagay na durog durog na? Tulad niya, mabubuo ba ulit ang puso niya ba ay durog durog na dahil kay Joshua? Pagkatapos pirmahan ang consent form para sa surgery, dinala na si Luna sa operating room.

sabi niya, may bahagyang ngiti. “Cosmetic surgery lang ‘yan. Water light injection, mask, light therapy… kapag may pera ka, kahit sino puwedeng magmukhang bago.” Sandaling tumawa siya. “Gusto mo rin ba, Manang Linda? I can refer you.” Ngumiti si Manang Linda. “Sige po, Maam. Salamat.” Hindi niya alam, pero ang simpleng usapang iyon ay naglakbay pa.

“Makakaya niya ho ba iyon?” “This kind of surgery can be performed to minors, Miss Lagamon,” paniniguro pa ng doktor. Marahan niyang naihilamos ang dalawa niyang palad sa kanyang mukha. Napalingon pa siya sa kanyang Tita Beth na tahimik lamang na nakikinig sa pakikipag-usap niya sa doktor. Hindi man ito magsalita pero alam niyang pareho lamang ang pinoproblema nilang dalawa ngayon.