Lisa Manoban Before Surgery Novels & Stories

Sa ilalim ng mahinang liwanag, ang kanyang mga mata sa likod ng salamin ay malinaw at may init. Para kay Dianne, parang pamilyar ang tingin nito. "May gusto ka pang itanong?" tanong ni Manuel. "Pwede ba akong magtanong ng dalawa mong propesyonal na opinyon?" tanong niya nang natural, nakangiti, at may matikas na tindig. "Pasensya na, may naka-iskedyul akong emergency surgery." Habang nagsasalita, inilabas ni Manuel ang kanyang cellphone mula sa bulsa, binuksan ito, at iniabot sa kanya.

Kinakabahan ako pero naisip ko na walang lugar ang kaba sa mga oras na ito at mas kailangan naming manalangin ni Josephine para sa ligtas na opersyon ni Angela. Matapos ang ilang oras na paghihintay namin ng kaibigan ko ay lumabas na masigla si Doktor Manuel. Nabawasan ang kabang kanina ko pa bitbit sa dibdib ko dahil sa namutawing ngiti nito sa mukha ay alam kong maganda ang kinalabasan ng operasyon. "The operation is successful, unconsious pa rin si Angela dahil sa gamot na itinurok namin kanina. Maaari na kayong huminga nang maluwag."

“Wala na bang ibang babae sa balat ng lupa? Naubos na ba ang babae ha?! Siya pa talaga? Ang stepsister mo, Chaeus? Ang bata niya pa!” Nasa hospital na kami. Nakalipat na siya sa room. Nagawa na rin ang ilang test sa kanya. Sinabi ng doctor ay kailangan niyang mag-laboratory bago siya sumailalim sa major surgery. Kailangan din lagyan ng semento ang braso niya para humilom. Gulong-gulo na ako. Hindi na alam ang gagawin. “Lailani naman, puro na ako problema. Huwag mo na sanang dagdagan pa! Kung hindi mo naman siya ginalit, hindi ka niya itutulak nang malakas!”

Bigla akong may naramdaman na luha sa aking pisngi na umagos mula sa kanang mata ko, hindi ko mapigilan ang hindi maging emosyonal sa mga sandaling ito. “Bago ko simulan ang surgery kanina nakita ko ito sa kanyang gown, kaya itinabi ko hanggang sa matapos ang operation sa kanya.” Isang mas maliit na envelope ang iniabot sa akin ni Dr. Sylvia, agad ko namang binuksan iyon, at doon nakita ko ang isang lumang larawan na may nakalakip na susi.

Sa susunod na araw pa ang schedule ng surgery nito kaya nagpapahinga muna ito at pinapahanda ang katawan para sa operasiyon. "Ma, nandito po ako. Hindi niyo pa rin ba ako kakausapin?" pakausap niya dito. Tiningnan lamang siya nito at mahinang binabawi ang kamay nito na hawak niya. Napabuntong-hininga na lang siya at tinanggal ang pagkakahawak niya sa kamay nito. Ayaw niyang pilitin ito dahil komplikado pa rin ang kondisyon nito. Baka mas lalo niya lang mapalala ang dinadamdam nito.

mahina kong sambit at mas lalo akong nakaramdam ng bigat ng kalooban nang si Mommy Trexie na mismo ang nagpunas ng luha sa aking mga mata. “Nakusap ko ang Doctor mo kanina! May paraan pa para malagpasan mo ito, iha. Nagpa-schedule na ako for surgery removal at pagkatapos ng operasyon, tsaka ka naman i-schedule sa chemotherapy or radiation. Basta, iha, mangako ka. Kaya mo iyan! Kayang kaya mo iyan.” Seryoso nitong sambit. Alanganin naman akong tumango

Then a nurse approached us. "Sir, may we ask you to provide the full name of your child?" "It's Maria Santina Moschelli—aray!" My wife pinched me. The anesthesia was still in her system. "Ayusin mong sumagot, Santino!" Oh, hell, she's hot when she's annoyed. "Maria Pepita na lang kaya, Kuya?" Nazar interrupted. His eye operation is in two weeks, together with Sabrina's. I convinced her to undergo surgery for her eye condition, to help her lift her self-confidence.

Naka-dress ang babae at kitang-kita ang perpektong kurba ng katawan ng babae. Napatigil si Victor at Themarie dahil nakikita nila na nawala na ang mga peklat sa katawan ni Sonia. "Anong— magaling ka na?" Nag-under surgery si Sonia 8 months ago at mabilis na nag-heal iyon. Nawala na ang peklat sa katawan ni Sonia at tanging sa mukha na lang ang may bakas ng sunog.

Nang dumating ang araw ng surgery ni Nathalie ay sinamahan ito nila Nico at lucille, naroon din si Nigel. "Goodluck nat, pagkatapos ng operasyon mo ay babalik ka na rin sa dati, magiging normal ka na rin." Ani lucille. Hinawakan ni Nathalie nang mahigpit ang kamay ng kanyang ina. "Ma, kinakabahan po ako. Kung si mie sana ang mag- oopera sa kin, hindi sana ako kakabahan nang ganito." Panatag si Nathalie kay Lorraine na s'ya din'g nag-opera sa kanya noon, ngunit nagkaproblema ito sa kanyang pamangkin na nasa abroad, kaya umalis muna ito sa bansa.

tanong ni Lee na lumabas sa banyo na may tuwalya pang nakasabit sa leeg niya. “Worse than before.” Wika ni Simone habang nakatingin sa screen nang laptop niya. “Ni hindi na ako sigurado ngayon kung makakatulong pa ang surgery.” Wika pa nito. Napatingin naman si Lee sa binata. “Bakit?” tanong ni Lee. “It surgery is the best option. We could have done it before. Pero dahil masyadong delekado para kay Samantha ---” “Sinasabi mo bang mas delekado pa ngayon?” tanong ni Lee.