Live A Life Without Regrets Novels & Stories

Gusto kong ipakita sa kanya na may paraan para mag co-exist sa sakit. Hindi ko maipapangako na gagaling ito. Pagkatapos ng lahat, ang akin ay hindi pa, ngunit mayroong isang paraan upang mabuhay kasama nito nang hindi ka nalulunod. Hindi lang iyon naisip ni Calvin at sa halip na mabuhay, siya ay nakaligtas lamang. Umiiral. Hindi yan mga paraan para mabuhay, lalo na kung may anak ka.

Dalawa lang ang pagpipilian sa buhay niya: ang magtiis at maghirap sa ibaba, o samantalahin ang bawat pagkakataon para makatuntong sa tuktok. “Si Lucian Mercadejas ay wala kundi isang walang kwenta at palaboy na rich second-generation. Strip away the halo his family background gives him, and he's nothing.” Nagngitngit ang mga ngipin ni Caspian, lumabas ang mga ugat sa kanyang noo, at namula ang kanyang mga mata. “Ang basurang 'yan ay walang alam kundi ang makipaglaro sa mga babae. Hindi ka ba nandidiri? Mag-ingat ka baka mahawahan ka pa niya ng kung anu-anong sakit.”

She bit her lower lip and caressed his tombstone once again. “Alam mo po ba, sa kabila ng mga naging desisyon ko sa buhay, sa kabila ng pag-alis ko, hindi po ako nakaramdam ng kaunting pagsisisi. A lot of opportunities was waiting for me outside this country. What I regret is giving up your business to them. I’m sorry for making your efforts go to waste, papa.” Hindi na niya mapigilan ang pagluha ng kanyang mga mata.

"Who says I have feelings to her? Who told you? As long as it never come up from my mouth, it's not true." "Why are you hard to deal with, hmm? I only want to go back to my normal life..." He raised his hand in front of me. Stares at me for a couple of seconds. "And leave your life here? Why are you so good at running away?" He slid his hands inside his pocket. I tried to defend myself but all I can do is to open my mouth, words failed me to come up. "For once, stop running so that life stop chasing you too. Turning your back not always necessary, face your past or regrets later," he said in a serious tone. I lowered my head, can't deny the fact that he has a point.

"Life is too short to wake up in the morning with regrets. So love the people who treat you right, forget about the ones who don't. And believe that everything happens for a reason. If you get a chance, take it. If it changes your life, let it. Nobody said it would be easy, just that it would be worth it."

"Masyado ka lang cynical sa usaping pag-ibig dahil 'di ka pa nagmamahal. Hindi ka ba nagkaka-crush man lang?" Ibinaling niya ang mukha kay Pierce at umiling na nasa bibig pa ang ice candy. "Ang tigas naman ng puso mo kung ganoon." "Siguro nga matigas ang puso ko." "Takot ka lang sigurong magkamali. You seem like the kind of person who hates regrets. You want to be always right. 'Di naman kasi laging ganyan. Hindi mo malalaman ang pakiramdam kapag 'di mo susubukan. Loosen up, queen. Your life is too perfect. Hindi naman maling lumabag ka ng ilang rules sa buhay mo. It makes you more human."

Sana ay hindi ko siya pinakasalan. I couldn't help but lament silently. That thought left a bitter taste in my mouth, a bitter reminder of the regrets that lingered within me. But regret, I realized, was an indulgence I could ill afford. I had to focus on the present, on protecting the one thing that mattered most in my life.

“Hay naku bahala ka sa buhay mo. Ang mga mayayamang tao mga baliw yan. Karaniwan sa mga iyan may mga sapak sa utak. Kaya hindi imposible na ang biyenan mo ang may kagagawan no'n. Dahil hindi ka nga niya matanggap para sa anak niyang si Gray.” Napayuko na lamang ako at sinabi kay Hazel na simulan na namin ang live selling. Habang lumilipas ang oras ay nalilibang ako sa ginagawa ko. Kahit papaano ay may pera namang pumapasok sa akin. At kapag naipon ko ito ay sigurado naman akong lalaki ito.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Masakit ang kanyang pang ibabang parte nang katawan dahil naka ilang ulit sila kanina sa Iba't ibang posisyon pa. "Can you tell me about your life?" Tanong nya. Pareho silang naka tiningala sa kisame nang kwarto. Ito ang matagal nya nang gustong itanong kay Nico, pero hindi nya alam kung paano mag sisimulang tanungin. "My life is full of Regrets." Simpleng sagot pero maraming mga nakalakip na mga importanteng detalye. "Bakit?" "I've lost someone special to me because of my carelessness".