Live A Simple Life Quotes Mga Nobela at Kwento

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Kabisado niya ang variety ng kamoteng baging. “Oo nga. Naisip ko nga, kahit simple ang buhay sa probinsiya pero simple rin ang problema. Masaya kahit salat sa salapi. Alam mo ‘yon? Once kontento ka talaga sa kung anong meron ka, pakiramdam mo bless ka pa rin. Pero siyempre, mas maganda pa ring magsikap at mangarap para sa ikauunlad ng buhay,” ani Aniza.

"Wehhh...dadating ka din doon. Maiinlove ka rin sa gagong yun. Masama pa doon din pumapasok ang gagong yun sa papasukan mo." "Wag kang mag-alala.. di ako nagkakainterest sa kanya... " "Good." "Curious lang ako." "Ahhhh! Pareho lang yun!" "Joke lang. Ayoko munang makigulo...gusto ko lang Jude... maging simple lang sa buhay ko. Kung may darating man...darating lang yan para guluhin ang buhay ko na meron ako ngayon. Ayoko muna... mabubuhay ako sa inaayon lang sa akin. Gusto ko maging simple lang."

“Baka nga. Ang hirap lang talagang magbago ng isip. Pero, ayoko rin namang magpaka-seryoso lagi.” “Exactly! Minsan kailangan nating kalimutan ang mga pressures sa buhay at mag-enjoy sa mga simpleng bagay,” sagot ni Cearina, na naglalayong magdala ng liwanag sa kanilang pag-uusap.

Weird. Tumingin-tingin muna ako sa paligid. I think safe naman siya na iwan ko muna dito. Halatang iiyakan na naman ako kapag hinila ko na naman. Di rin pala talaga masama magpakasimple sa buhay. I feel being grateful for what I am doing right now. Picking foods in this convenient store. Getting some cash at ATM and lastly walking peacefully with my wife. And now, paying cash and getting my change. This simple things makes me feel the simple life once again.

Ito na ang buhay na gusto ko—simple, puno ng pagmamahal, at hindi na kailangan ng kahit anong higit pa. "Tama kayo," sagot ko, "walang mas hihigit pa sa mga simpleng sandali ng kaligayahan na ito, lalo't magkasama tayo." Kaya naman, habang binabaybay namin ang kalangitan, nagpatuloy kami sa kwentuhan at mga tawanan. At sa kabila ng lahat ng pagod, ang importante ay andito kami, magkasama, at handang gawing mas magaan ang bawat hakbang ng buhay.

Hindi ko naman inutos sa papa ko na lokohin niya ang mama ko, at hindi ko rin inutos sa mama ko na magpaloko siya sa papa ko para mabuo ako at isilang sa mundo. Kasi kung ako ang masusunod, mas gugustuhin ko pa ‘yong simple lang ang buhay namin. Kahit mahirap lang, basta buo ang pamilya. ‘Yong walang nangungutya, ‘yong kahit wala kang gadgets na mamahalin, pero tahimik naman at panatag ang buhay mo. ‘Yong wala kang aalalahanin na baka isang araw ay bigla na lang may sumabunot sa’yo.

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

"Class restaurant or even I drag you in a small cafeteria ay hindi ka umaalma." "Bakit naman ako aalma? Heler, kahit saan ako aabutin ng gutom hindi ako magrereklamo sa pagkaing nakahanda para kainin ko. My mom and dad told me to appreciate simple life, hindi dahil mayaman kami noon ay mataas rin ang antas ng pamumuhay namin. Thanks to them, dahil pinaranas nila noon sa akin na tikman yung pagkain ng nasa mababang-uri ng pamumuhay. I know, hindi ka rin makakapaniwala. Ganoon ako dinisiplina noon ng magulang ko." "Wow, what a great idea."