Living A Simple Life Quotes Novels & Stories

Kung bubuka man ang bibig, palaging mahalaga lang ang sasabihin. Masuwerte ako sa kakaibang yaman—pinagkalooban ako ng mabuting magulang at kapatid. Mga taong may takot sa Dios at maliwanag ang pag iisip at marunong makipagkapwa-tao. At sana ang bagay na yon, maibahagi ko kay Lyndon. Maranasan sana nito ang buhay na simple, payak, tahimik na ibang iba sa buhay na nakasanayan nito.

Pero ang sabi nga ni Killian, para matutunan mo, kailangan mong dumaan sa mga paghihirap, at minsan, kailangang matutunan ang mga simpleng bagay na akala mo ay hindi mo kayang gawin. Habang nagpapahinga kami, umupo siya sa ilalim ng puno at tinanong ako, "Amara, do you ever regret this? Our situation?" Tumahimik ako saglit. Alam ko kung ano ang ibig niyang sabihin. Hindi ko alam kung paano sasagutin. Alam ko kung anong mundo meron ako—isang buhay na puno ng negosyo, yaman, at mga plano. Ngunit sa mundong ito, kahit malayo ang mga tao sa iyong mundo, pwede kang magsimula ng ibang buhay. Isang buhay na mas simple, mas payapa. Pero sa buhay ko, kasama na ang responsibilidad na magtaguyod ng mga

Niyakap niya siya nang mahigpit, at ang kanilang pag-ibig ay umaapaw, mas matibay kaysa sa anumang bakal. "Mariel, Mahal ko," bumulong si Billie, ang kanyang tinig ay nagtataglay ng pangako ng forever. "Ikaw ang nagturo sa akin na ang winning ay hindi tungkol sa pagkuha ng power, kundi tungkol sa pagpili ng simplicity. Ang geometry ng ating buhay ay simple: Ikaw at ako, plus Elias, sa bahay na ito. Walang variable na kailangan nating baguhin. Ang gratitude na nararamdaman ko tuwing umaga ay hindi mabibili ng isang daang milyon." Hinalikan niya si Mariel, ang halik ay malalim, isang pangako ng pananatili at pagpapahalaga sa kanilang simple, certain truth.

I was surrounded by comfort and privilege, with everything I needed at my fingertips. Tangi was the one who introduced me to many new things outside our luxurious life and that's when I realized that simple is more beautiful. More peaceful. Pero hindi ko naman nineneglect ang hirap ng ibang tao, na masaya pala ang klase ng pamumuhay nila because they're living a simple life. I felt and recognized their problems, too. The struggles of working hard everday to earn money for their families, I felt that they all wanted to stop, take a rest and choose themselves even just for a day. Kasi nagtatrabaho na lang daw sila para makabayad sa mga utang at sa mga bills. Nakakapagod at draining. I suddenly

"Kasi unfair naman talaga. Dapat kung gusto nila ng matimtimang birhen, ganoon din sila. Kung 'di nila kaya, huwag din nilang asahang kaya nating mga girls. Life should be live in simple rules like that." "Ikaw na ang dakilang philosopher. Life is simple, tayong mga tao ang nagpapa kumplikado nito. Enough of your hinagpis thingy. Planuhin natin kung paano tayo makakatas sa bantay ko mamaya at kung anong drama ang sasabihin natin sa kapatid mo." I grinned like a Chesire cat. "I got it covered my friend." "Damn it. Iyang ngiti mong 'yan, I know hindi ko magugustuhan ang plano mo."

Kaya alam niyang hindi niya kakayaning pang mabuhay kapag nawala ito. “Dito, tahimik, malayo sa magulo at maingay na lungsod. Dito, simple lang ang magiging buhay natin. Tayong dalawa lang,” tila nangangarap na wika nito. “Do you always want that kind of life? Iyong simple lang?”

Dahil ako lang naman pala ang nag-iisip ng ganoong bagay. Napatunayan ko na mali ako. Na ang mga tao pala ay nabubuhay para maka-survive. Ibang-iba sa buhay na nakalakihan ko. Mas masaya pala kapag simpleng buhay lang. Mas nakikita pala ang kagandahan ng mundo kapag sa ganito. “Ganda, fresh ang mga gulay ngayon. Kararating lang ng mga ito,” nakangiti na sabi sa akin ng palagi kong binibilhan.

Hindi ko naman inutos sa papa ko na lokohin niya ang mama ko, at hindi ko rin inutos sa mama ko na magpaloko siya sa papa ko para mabuo ako at isilang sa mundo. Kasi kung ako ang masusunod, mas gugustuhin ko pa ‘yong simple lang ang buhay namin. Kahit mahirap lang, basta buo ang pamilya. ‘Yong walang nangungutya, ‘yong kahit wala kang gadgets na mamahalin, pero tahimik naman at panatag ang buhay mo. ‘Yong wala kang aalalahanin na baka isang araw ay bigla na lang may sumabunot sa’yo.

"Ano ang uri ng pag-aasawa na gusto mo? Batay sa sinabi mo kanina tungkol sa lalaking gusto mo, parang gusto mong mabuhay tulad ni Thom." "Isang payapa at masayang pag-aasawa, hindi nakakabigat sa mga uso ng mundo na mas pinapahalagahan ang mataas na antas ng pamumuhay hanggang sa mawalan ng halaga ang pag-aasawa. Gusto ko ng lalaking simple ang pag-iisip. Biniyayaan ako ng katiyakan na ang ganitong uri ng buhay ay pupunan ng kaligayahan na hindi mapapalitan ng anumang karangyaan sa mundo."

Ang totoo n'yan ay nag aaway-away pa ang relatives ko noon dahil nga sa mga kayamanan at hindi iyon ang gusto ko. Gusto ko lang ng simpleng buhay, gusto kong matupad ang mga pangarap ko. Gusto kong mag umpisa sa mababa. Si dad, lahat nalang puro koneksyon ang ginagamit niya. Palagi niyang sinasabi sa akin noon na kahit kailan ay hindi magiging pantay ang batas at ang mundo para sa simple at mayayamang tao.