Live A Simple Life Quotes นิยาย & เรื่องราว

“It’s difficult pero masaya. And I like this kind of life. Simple but I am very happy,” “Alam mo kapag nagkaroon ako ng pamilya gusto kong nakatira kami sa isang simpleng bahay lang. Pero malawak ang bakuran, pwede kang magtanim ng mga gulay at mag-alaga ng mga hayop. Gusto kong marinig ang huni ng mga ibon sa tuwing hapon. At magigising ako sa tilaok ng mga manok sa tuwing umaga. Ayaw kong nagigising ako dahil sa busina ng mga sasakyan,” Masarap kayang tumira sa malayo sa syudad dahil sobrang payapa ng buhay mo.

Masayang masaya kami ng gabing yun, hindi maampat ang saya na binibigay sa akin ni Aya. Never ko pang naramdaman ang agnitong kasaya sa tanang buhay ko. Living in a simple life is a great blessings, walang kaaway, walang kaarte arte sa katawan at higit sa lahat pwede mong magawa ang lahat ng gusto mo without thinking na baka magkamali ka. Walang pupuna sayo hindi gaya sa pamilya kong umabandona sa akin.

I looked around to see my bestest friend but I couldn't see her, "My bestest friend, Sam, sorry and thank you . . ." Maybe I can't see her, but I wish she could hear me. I smiled, "Why are those the memorable moments that I want to share with all of you? We all know that life is full of problems; full of positivity and negativity, full of ups and downs. When a problem comes, you will find something unexpected so look carefully into it, even though it was a problem you will see how good the impact of it is to us. Yung tipong alam mong nakaka-down or disappointing but you can see its good side. We all have good and bad sides, if you only look in the bad sides, nothing will happen to you but if

“Pero tandaan mo, huwag mong isara ang iyong sarili nang sobra. Ang buhay ay mas maganda kapag marunong kang tumawa, kahit na minsan ay sa mga simpleng bagay lamang. Tulad ng sinabi ko, mas mabuting tumawa kaysa magmukhang seryoso pero sa loob ay puno ng bigat.” Nang gabing iyon, habang naglalakad ako sa hardin ng aming tahanan, naramdaman ko ang magaan na pakiramdam. Hindi pa tapos ang lahat, at hindi pa sigurado kung tatanggapin nila ang aming mungkahi. Ngunit sa kaalamang nalaman na namin ang katotohanan—na hindi ito simpleng itim o puti, kundi kwento ng mga taong nagkamali, nagtampo, at nagtanim ng galit—ay nagbigay sa akin ng kapayapaan.

Wala naman siyang masyadong pangarap dahil simple lang ang gusto niya. “Simple lang, kahit na hindi nabibili lahat ng gusto ko basta tahimik at payapa ang buhay ko. I don’t need expensive things dahil makasama ko lang ang taong gusto kong makasama habang buhay, sapat na yun para sa’kin dahil para sa’kin walang papantay sa isang pagmamahal. Kung meron ka nga lahat pero wala namang nagmamahal sayo, ano pang saysay ng buhay mo sa mundo diba? at least kapag may kasama ka, masarap mabuhay kahit na may mga pinagdadaanan minsan.” Nakangiti niyang sagot. Ngumiti naman sa kaniya si Aiden saka uminom ng inumin niya.

Umiling ako. "Hangad ko lang na maging simple ang pamumuhay nila, malayo sa magulong buhay, disgrasya o mga kapahamakan, mas gugustuhin ko pa nga sakto lang kaysa marami ngang pera, mayaman galing naman lahat sa masama." Nagasungot ko pa lalo ang damit niya. Nagsusumamo ako sa kanya habang siya, nakatingin lang siya sa kin.

Small things are big if you know how to appreciate. I noticed the differences of living simple life and living in leisure. I realized the differences of fancy and plain. The differences of humble looking and expensive looking. The differences of dissatisfied and contented. I realized, the poor aren't poor because they are ignorant and uneducated. They are poor because they value people and help others instead of themselves. Kung papipiliin sila kung ang pag-upo sa opisina o ang pangingisda, malamang na ito pa rin ang pipiliin nila. They are contented with what they have. They are not asking for more. They are not poor, they are the richest people in being honest and the most hard working peo

dagdag pa niya. "I want a simple life that's why. Kung gusto mong maging simple ang buhay, aralin ang mga bagay na hindi nakasanayan at naranasan noong mga panahong alaga pa ako ni Daddy. Nakahanap ako ng peaceful life na gusto ko at iyon ay ang pagiging simpleng pamumuhay. Malayo sa gulo!" paliwanag ko sa kanila. "At sino ang mga dwende'ng mga ito?" pinalo ko sa braso ang bunsong pinsan ko.

"Kasi unfair naman talaga. Dapat kung gusto nila ng matimtimang birhen, ganoon din sila. Kung 'di nila kaya, huwag din nilang asahang kaya nating mga girls. Life should be live in simple rules like that." "Ikaw na ang dakilang philosopher. Life is simple, tayong mga tao ang nagpapa kumplikado nito. Enough of your hinagpis thingy. Planuhin natin kung paano tayo makakatas sa bantay ko mamaya at kung anong drama ang sasabihin natin sa kapatid mo." I grinned like a Chesire cat. "I got it covered my friend." "Damn it. Iyang ngiti mong 'yan, I know hindi ko magugustuhan ang plano mo."

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.